Śmierć Johna Allena Jr., długoletniego watykańskiego korespondenta i współzałożyciela portalu Crux, odsłania głębszy kryzys tzw. „katolickiego” dziennikarstwa ostatnich dekad. Portal EWTN News, sam będący elementem posoborowego establishmentu, kreuje zmarłego na „najbardziej wiarygodnego anglofońskiego watykanistę”, pomijając jego kluczową rolę w legitymizowaniu modernistycznej rewolucji.
„Allen dołączył do zespołu National Catholic Reporter w 1997 roku” – przyznaje nekrolog, nie wspominając, że ta sama gazeta została oficjalnie potępiona przez Święte Oficjum w 1968 roku za propagowanie herezji przeciwkontracepcyjnych i relatywizację nieomylności Magisterium. Jego kariera rozwijała się równolegle do postępującej apostazji struktur okupujących Watykan, co doskonale ilustruje fakt, iż w 2008 roku otrzymał przywilej zadania pierwszego pytania „papieżowi” Benedyktowi XVI podczas lotu do USA.
Mit „obiektywizmu” jako narzędzie relatywizacji
Chwalenie Allena za rzekomą „znajomość wewnętrznych mechanizmów Watykanu” (Francis X. Rocca) to klasyczny przykład posoborowego przewartościowania pojęć. Prawdziwy katolicki dziennikarz winien mierzyć rzeczywistość wyłącznie miarą depositum fidei, podczas gdy Allen specjalizował się w opisowej socjologii religii, gdzie dogmat stał się przedmiotem negocjacji, a nie nienaruszalnym fundamentem. Jego biografie „Benedykta XVI” i „kardynała” Dolana to studia nad przywódcami instytucji, która od 1958 roku systematycznie odcina się od Ecclesia Dei, przyjmując metodę „stopniowego wprowadzania innowacji” (św. Pius X, Pascendi).
„Jego dziennikarstwo podziwiano po obu stronach ideologicznych podziałów”
Ten fragment nekrologu demaskuje istotę problemu: Allen nie był rzecznikiem Vetera, lecz technokratą potrafiącym „sprzedać” rewolucję zarówno liberalnemu, jak i konserwatywnemu skrzydłu neo-kościoła. Jak trafnie zauważył Marcel Lefebvre (którego sam błąd schizmy nie usprawiedliwia): „Moderniści potrafią mówić jak tradycjonaliści, byle tylko nie mówić jak katolicy”.
Teologia „ujednoliconej” apostazji
Współzałożenie Crux pod egidą Boston Globe (2014) symbolicznie przypieczętowało sojusz między tzw. „katolickimi” mediami a świeckim liberalnym establishmentem. Portal od początku promował fałszywą hermeneutykę ciągłości, próbując godzić nie do pogodzenia: nienaruszalne prawdy wiary z „duchem Soboru”. Allenowskie „wnikliwe relacjonowanie” sprowadzało się często do kolonizacji języka wiary przez socjologiczny żargon, gdzie:
1. Święte Oficjum stało się „dykasterią”
2. Magisterium – „narratywem władzy”
3. Herezja – „alternatywną perspektywą duszpasterską”
Jak ostrzegał Pius X w Lamentabili, taki redukcjonizm prowadzi do „mylnego przekonania, że dogmaty nie są prawdami objawionymi, lecz interpretacją faktów religijnych przez ludzki umysł” (propozycja 22).
Milczenie, które oskarża
Żaden fragment nekrologu nie wspomina o Allenie jako obrońcy:
– Mszy Wszechczasów (oficjalnie zakazanej przez posoborowych uzurpatorów)
– Niezbywalnych praw Chrystusa Króla wobec państw (encyklika Quas Primas)
– Zasad katolickiej eklezjologii wobec ekumenicznych skandali
Jego „zaangażowanie” ograniczało się do opisu powierzchniowych zjawisk w antykościele, całkowicie pomijając metafizyczną wojnę między Kościołem a synagogą szatana. To nie przypadek, że w 61 latach życia nie napisał ani jednej krytycznej analizy masońskich infiltracji Kurii – temat tabu dla „wtajemniczonych” watykanistów.
Requiem dla apokaliptycznej mediokracji
Śmierć Allena zbiega się symboliczną koincydencją z końcem ery medialnych iluzji. Jak prorokował św. Jan Bosko w proroczym śnie o dwóch kolumnach, statki modernistów rozbiją się o skałę Piotrową, gdy tylko Bóg pozwoli, by macki rewolucji osiągnęły szczyt swojej ohydy. W tym kontekście „dorobek” zmarłego dziennikarza przypomina raporty nadwornych kronikarzy Konstantynopola z 1452 roku: drobiazgowe opisy upadającej struktury, kompletnie ślepej na nadchodzący sąd.
Prawdziwi katolicy nie znajdują dziś przewodników wśród „wtajemniczonych” korespondentów, lecz w niezmiennych doktrynach Extra Ecclesiam nulla salus i Roma locuta, causa finita. Jak napisał św. Augustyn w De Moribus Ecclesiae Catholicae: „Nie ma prawdziwej cnoty bez prawdziwej religii” – maksyma, która winna stać się kamieniem probierczym dla każdego, kto ośmiela się nazywać „katolickim” głosem w epoce Wielkiego Babilonu.
Za artykułem:
John Allen Jr., author and longtime Vatican reporter, dies at 61 (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 22.01.2026
