Portal Gość Niedzielny (21 stycznia 2026) informuje o powstaniu „Rady Pokoju” inicjowanej przez Donalda Trumpa, która – jak sugeruje amerykański polityk – miałaby zastąpić Organizację Narodów Zjednoczonych. Według relacji, ponad 30 przywódców państw (w tym Maroka, Węgier, Białorusi, Egiptu i Turcji) przyjęło zaproszenie do tej struktury, podczas gdy Francja, Norwegia i Szwecja odmówiły. Projekt zakłada dożywotnie prezesostwo Trumpa z prawem weta oraz wyłącznością w doborze członków, przy czym „stałe członkostwo” ma kosztować 1 miliard dolarów. Oficjalne powołanie Rady zaplanowano na czwartek podczas forum w Davos.
Pokój bez Chrystusa Króla: teologiczna niemożliwość
„Pokój ludziom dobrej woli” (Łk 2,14) – wołają aniołowie w Betlejem, wskazując wyraźnie na nadprzyrodzony fundament wszelkiego prawdziwego pokoju. Tymczasem prezentowana inicjatywa wpisuje się w odwieczną iluzję naturalistyczną, głoszącą możliwość zbudowania trwałego ładu międzynarodowego bez uznania społecznego panowania Naszego Pana Jezusa Chrystusa. Pius XI w encyklice Quas primas stwierdza niezbicie: „Nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Każda próba zastąpienia ONZ czy stworzenia „nowego ładu światowego” pomijająca obowiązek publicznego wyznawania wiary katolickiej przez narody skazana jest na dogłębne bankructwo, będąc jedynie kolejnym wcieleniem masonerskiego projektu „pokoju bez Krzyża”.
Masoneria w nowym przebraniu: cechy antychrześcijańskiego projektu
Opisane mechanizmy funkcjonowania Rady Pokoju odsłaniają jej głęboko antychrześcijański charakter:
„Państwa członkowskie organizacji mają być wybierani przez Trumpa na trzyletnie kadencje, chyba że wpłacą co najmniej 1 mld dolarów za przywilej stałego członkostwa”
To jawna realizacja zasady do ut des, gdzie wpływy materialne stają się podstawą władzy – dokładne przeciwieństwo katolickiej nauki o sprawiedliwości społecznej. Co więcej, propozycja dożywotniego przywództwa jednego człowieka wbrew principiis non hominibus servire (służyć zasadom, nie ludziom) stanowi zaprzeczenie zdrowego rozróżnienia między władzą a osobą rządzącego. W świetle Syllabusa błędów Piusa IX (1864) taki model jawi się jako realizacja potępionego błędu: „Władza […] jest niczym innym jak liczbą i sumą sił materialnych” (pkt 60).
Milczenie o fundamentach moralnych: apostazja przez pominięcie
Szczególnie wymowne jest całkowite przemilczenie kwestii moralnych podstaw pokoju w relacji portalu. Brak jakiejkolwiek wzmianki o:
- Potrzebie nawrócenia narodów i wyrzeczenia się grzechu jako warunku pokoju
- Obowiązku respektowania prawa Bożego w stosunkach międzynarodowych
- Historycznej roli Kościoła katolickiego jako jedynej instytucji zdolnej do arbitrażu między narodami
To symptomatyczne pominięcie odsłania modernistyczne przesiąknięcie autorów tekstu, którzy – podobnie jak twórcy Rady Pokoju – akceptują fałszywą wizję „neutralności światopoglądowej” w życiu publicznym. Tymczasem Leon XIII w Immortale Dei nauczał: „Państwa nie mogą bez zbrodni zachowywać się tak, jakby Bóg w ogóle nie istniał, ani odrzucać religii jako obcej i niepotrzebnej”.
Fałszywa ekumena narodów: synkretyzm na arenie międzynarodowej
Skład państw zainteresowanych przystąpieniem do Rady (Izrael, Pakistan, Azerbejdżan, Bahrajn) dowodzi, iż mamy do czynienia z kolejną próbą budowy religijnego synkretyzmu pod płaszczykiem dyplomacji. Współpraca państw katolickich (o ile jeszcze jakieś istnieją) z wyznawcami islamu, judaizmu czy schizmatyckich wyznań w dziele „pokoju” stanowi jawne pogwałcenie zasady extra Ecclesiam nulla salus. Św. Pius X w dekrecie Lamentabili potępił podobne błędy jako „relatywizm religijny otwierający drogę do zatraty dusz” (pkt 22). Pokój między narodami możliwy jest jedynie pod warunkiem uznania „Królestwa Chrystusowego obejmującego wszystkich ludzi” (Pius XI, Quas primas) – nigdy zaś poprzez zawieszenie prawdy w imię „dialogu” czy „współpracy”.
Antychrześcijański walec postępu: od ONZ do „Rady Pokoju”
Propozycja Trumpa wpisuje się w ciągłość rewolucyjnej destrukcji porządku chrześcijańskiego:
„Trump sugerował, że organizacja może zastąpić Organizację Narodów Zjednoczonych”
Warto przypomnieć, że ONZ – jako dziecko masońskiego ładu powojennego – od dziesięcioleci promuje aborcję, gender i prześladowania katolików. Tworzenie „alternatywnej” struktury bez zmiany fundamentalnych założeń (odrzucenie panowania Chrystusa, neutralność religijna, supremacja praw człowieka nad prawem Bożym) to jak budowanie nowej wieży Babel na gruzach poprzedniej. Jak ostrzegał św. Pius X w Pascendi dominici gregis: „Moderniści usiłują zniszczyć wszelkie instytucje katolickie, by zastąpić je własnymi, zrodzonymi z ich zgubnych doktryn”.
Katolicka alternatywa: Civitas Dei contra Civitatem Diaboli
W obliczu tych wydarzeń, katolicy nie mogą dać się zwieść mirażom „nowego ładu światowego”. Jedyna droga do prawdziwego pokoju wiedzie przez:
- Publiczne uznanie Chrystusa Króla przez narody („Czyż nie czytamy na wielu miejscach Pisma św., iż Chrystus jest Królem?” – Pius XI, Quas primas)
- Odrzucenie fałszywego ekumenizmu i powrót do zasady „Nie ma zbawienia poza Kościołem”
- Wykorzenienie modernizmu ze struktur państwowych i odbudowę państwa katolickiego
Jak przypomina Psalmista: „Pragnie pokoju twych wybranych, radość w twym grodzie panuje” (Ps 122,6-7 Wlg). „Pokój” proponowany przez przywódców tego świata to jedynie chwilowe zawieszenie broni między kolejnymi rewolucjami. Prawdziwy Pax Christi in regno Christi przyjdzie dopiero, gdy narody upadną na kolana przed prawowitym Władcą wszechświata.
Za artykułem:
Biały Dom: Ponad 30 przywódców przyjęło zaproszenia do Rady Pokoju (gosc.pl)
Data artykułu: 21.01.2026
