Portal LifeSiteNews (23 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedź „arcybiskupa” Flavio Pace, sekretarza Dykasterii ds. Promocji Jedności Chrześcijan, który określił luterańską Confessię Augustanę – jawnie heretycki dokument z 1530 r. – jako „model do odnalezienia wspólnej podstawy” między katolikami a protestantami przed planowanymi obchodami jej 500-lecia w 2030 r. W wywiadzie dla Vatican News, opublikowanym z okazji Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, „abp” Pace stwierdził: „Ważne jest upamiętnienie tego tekstu, aby odkryć na nowo wspólną podstawę i jednocześnie odzyskać coś więcej dla naszych czasów”.
„Po kryzysie z Marcinem Lutrem była próba odnalezienia wspólnej płaszczyzny, wspólnego wyznania wiary”
Już sama terminologia zdradza modernistyczną gangrenę: określenie buntu Lutra mianem „kryzysu” zamiast haeresis (herezji) stanowi jawne odrzucenie nauczania Soboru Trydenckiego, który w sesji VI, kan. 5 potępił doktrynę o usprawiedliwieniu jedynie przez wiarę. Confessio Augustana Filipa Melanchtona otwarcie odrzucała m.in.:
- Ofiarniczy charakter Mszy Świętej (sesja XXII, kan. 1-3)
- Kapłańskie celibaty (sesja XXIV, kan. 9)
- Spowiedź uszną (sesja XIV, kan. 6)
- Więź Kościoła z władzą świecką (sesja XXIV, kan. 2)
Kardynał Roberto Bellarmin w De Controversiis (t. II, ks. IV) jednoznacznie wykazał, że tezy luterańskie stanowią formalną apostazję od wiary katolickiej. Tymczasem „abp” Pace przemilcza fakt, że Stolica Apostolska odpowiedziała na Confessię Confutatio Augustana – dokumentem odrzucającym 404 z 406 artykułów Melanchtona jako sprzeczne z depozytem wiary. Jak zauważył św. Robert Bellarmin: „Nie ma większego szaleństwa niż szukanie zgody z tymi, którzy odrzucili podstawy wiary” (De Rom. Pont. IV, 12).
Synkretyzm w służbie rewolucji
„Papież” Leon XIV w liście apostolskim In Unitate Fidei otwarcie deprecjonuje dogmat o pochodzeniu Ducha Świętego od Ojca i Syna (Filioque), określając go jako „spór teologiczny, który stracił rację bytu”. Tym samym antypapież podważa autorytet Soboru Konstantynopolitańskiego I (381) oraz Soboru Florenckiego (1439), gdzie prawda ta została zdefiniowana de fide (DS 1300-1302).
Strategia ekumenicznej rewolucji staje się jasna:
- Relatywizacja dogmatów (Filioque jako „kwestia historyczna”)
- Stworzenie nowej „wspólnej podstawy” poprzez odrzucenie zasad sprzed 1958 r.
- Zastąpienie Objawienia „relacyjnym doświadczeniem” – co Pius X w Pascendi (n. 14) określił jako „podstawowy błąd modernistów”.
Jak trafnie zauważył „abp” Pace, posoborowa Dykasteria czerpie inspirację z konstytucji Dei Verbum, która – wbrew nauczaniu Soboru Watykańskiego I (Dei Filius) – sprowadziła Objawienie do „dialogu” zamiast do veritatum corporaliter in Christo inhabitat (ciała prawdy zamieszkującej w Chrystusie – Kol 2,9 Wlg).
Augsburg: od potępienia do „upamiętnienia”
Planowane na 2030 r. „ekumeniczne obchody” mają się zbiec z rzekomym 2000-leciem działalności publicznej Chrystusa. „Abp” Pace zapowiada: „Wiele ekumenicznych inicjatyw chce postawić w centrum wspólną lekturę Kazania na Górze”. Tym samym struktury posoborowe:
- Sprowadzają Chrystusa do roli moralnego nauczyciela (herezja ariańska)
- Odrzucają Jego Boską misję zbawienia poprzez Krzyż (1 Kor 1,23)
- Przemilczają konieczność przynależności do Kościoła katolickiego do zbawienia (extra Ecclesiam nulla salus – Sobór Florencki, DS 1351)
Finał Tygodnia Modlitw o Jedność w bazylice św. Pawła za Murami – miejscu, gdzie Paweł VI w 1966 r. oddał swój pierścień „arcybiskupowi” Canterbury – symbolizuje ciągłość apostazji. Jak ostrzegał św. Antoni Maria Claret: „Kiedy kapłani zaczynają dzielić się insygniami z heretykami, znak to, że sami stali się zdrajcami” (Autobiografia, rozdz. 32).
W świetle niezmiennej doktryny katolickiej, „jedność” proponowana przez Dykasterię to nie więcej niż synkretyczna farsa, odrzucająca słowa Apostoła: „Albo bowiem jest jedno ciało i jeden Duch… jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest” (Ef 4,4-5 Wlg). Prawdziwy ekumenizm polega na wezwaniu heretyków i schizmatyków do nawrócenia i powrotu do jedynego Kościoła Chrystusowego, jak nauczał Pius XI w Mortalium animos: „Powrót odłączonych braci do jedynego prawdziwego Kościoła Chrystusowego”.
Tymczasem struktury posoborowe, kontynuując dzieło antypapieży, budują kościół antychrysta – gdzie Chrystus Król zastąpiony zostaje humanitarnym guru, a Ofiara Kalwarii – wspólnym posiłkiem. Jak przepowiedział św. Pius X: „Moderniści są najgroźniejszymi wrogami Kościoła” (Pascendi, n. 39). Dziś widać, że zajęli oni nawet najwyższe „urzędy” w okupowanym Watykanie.
Za artykułem:
Vatican official praises Lutheran text as model for Christian unity ahead of 2030 commemoration (lifesitenews.com)
Data artykułu: 23.01.2026
