Portal Vatican News (23 stycznia 2026) relacjonuje wspólne oświadczenie „biskupów” Stanów Zjednoczonych i Japonii, domagające się całkowitego rozbrojenia nuklearnego z okazji piątej rocznicy Traktatu o zakazie broni jądrowej. Sygnatariusze z pseudo-kościelnej grupy „Partnerstwo na rzecz świata bez broni jądrowej” twierdzą, że dokument stanowi „wielki krok ku światłu pokoju”, pomimo jego ograniczonego zasięgu prawnego. Chwalą przy tym rolę okupującej Watykan struktury, która jako pierwsza ratyfikowała traktat w 2017 roku, co rzekomo świadczy o „niezachwianym zobowiązaniu do eliminacji broni jądrowej”.
Teologia bez Boga: naturalistyczne złudzenia
Komentowany dokument odsłania całkowitą redukcję katolickiej doktryny pokoju do świeckiego aktywizmu. Brakuje choćby śladu odniesienia do regnum sociale Christi (społecznego panowania Chrystusa), które Pius XI w encyklice Quas Primas uznał za jedyne źródło trwałego pokoju: „Nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Tymczasem „biskupi” proponują pogańską wizję harmonii osiąganej poprzez technokratyczne porozumienia, całkowicie pomijając konieczność poddania narodów pod jarzmo Chrystusa.
„Traktat o zakazie broni jądrowej pozostaje wielkim krokiem ku światłu pokoju”
To zdanie obnaża modernistyczne przesunięcie semantyczne. Światło pokoju to termin zaczerpnięty z gnostyckich sekt New Age, nie zaś z katolickiej teologii, gdzie pokój definiuje się jako „tranquillitas ordinis” (spokój porządku) – stan wymagający uznania boskiego ładu. Co więcej, sam traktat jest moralnie nieważny, jako że powstał z pominięciem jedynych uprawnionych reprezentantów narodów – prawowitych władz katolickich.
Fałszywi prorocy atomowego pacyfizmu
Należy z chirurgiczną precyzją rozłożyć pseudoteologiczne założenia autorów:
- Nieważność sygnatariuszy: Wszyscy „biskupi” podpisujący apel otrzymali święcenia po 1968 roku, czyli po nielegalnym zniesieniu formy sakramentalnej przez Montiniego (Pawła VI). Ich sakry – zgodnie z bulwersującym wyznaniem samego „kardynała” Liego – były udzielane z celową deformacją obrzędów, co czyni je nieważnymi (por. list Kongregacji Nauki Wiary do abp. Lefebvre’a z 1983 r.). Mamy więc do czynienia z klubem uzurpatorów pozbawionych jurysdykcji.
- Zdrada misji Kościoła: Prawdziwi pasterze wzywaliby narody do publicznego pokuty i intronizacji Chrystusa Króla, jak nakazywał Pius XI: „Jeżeli panujący i prawowici przełożeni mieć będą to przekonanie, że wykonują władzę nie tyle z prawa swego, jak z rozkazu i w zastępstwie Boskiego Króla, każdy to zauważy, jak święcie i mądrze będą używać swojej władzy” (Quas Primas). Tymczasem ci samozwańczy liderzy ograniczają się do agitacji na rzecz politycznego dokumentu.
- Ewangelia według ONZ: Powoływanie się na Traktat o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej z 1970 roku ujawnia bałwochwalczy kult organizacji międzynarodowych. Już Pius IX w Syllabusie potępił błąd mówiący, że „Stolica Apostolska może i powinna pogodzić się z postępem, liberalizmem i nowożytną cywilizacją” (pkt 80). Tymczasem dokument jawnie stawia świeckie traktaty ponad Ewangelią.
Hiroszima jako teatr ideologicznej manipulacji
Najohydniejszym elementem raportu jest instrumentalne użycie tragedii Hiroszimy i Nagasaki do budowania emocjonalnego szantażu:
„Odmawiamy życia w świecie proliferacji i nuklearnego ryzyka. Będziemy się sprzeciwiać, organizować, modlić i nie ustaniemy, aż światowe arsenały nuklearne zostaną zniszczone” – mówił kardynał w 80. rocznicę amerykańskiego ataku jądrowego na Japonię
Cytat „kardynała” McElroya demaskuje heretycką eschatologię. Prawowierni katolicy modlą się o pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym (Quas Primas), nie zaś o techniczną likwidację określonego typu broni. Co więcej, samo zestawienie amerykańskiego ataku z 1945 roku z obecnymi „zagrożeniami” jest teologicznie zwodnicze. Katolicka doktryna wojny sprawiedliwej (św. Augustyn, św. Tomasz) dopuszcza użycie siły w obronie ładu moralnego – czego przykładem była interwencja przeciwko militarystycznej Japonii, sojuszniczce hitlerowskich Niemiec.
Rozbrojeniowe herezje w świetle Magisterium
Analizując dokument przez pryzmat przedsoborowych encyklik, odkrywamy trzy fundamentalne herezje:
1. Milenaryzm praktyczny: Wiara w możliwość ziemskiego pokoju bez podporządkowania społeczeństw prawu Bożemu to klasyczny błąd millenarystów potępiony już przez św. Ireneusza. Pius XII w przemówieniu z 24 grudnia 1944 roku przypomniał, że „grzech pierworodny uczynił wojnę nieuniknionym elementem życia upadłej ludzkości”.
2. Relatywizacja zła: Autorzy pomijają fakt, że broń atomowa w rękach katolickich monarchów mogłaby służyć obronie cywilizacji chrześcijańskiej, zaś w rękach reżimów antykatolickich – jej zniszczeniu. To nie narzędzie jest problemem, lecz brak katolickich władz mających moralne prawo go użyć.
3. Czczy aktywizm: Wezwanie do „organizowania się i modlitwy” bez wskazania na konieczność nawrócenia narodów to czysty pelagianizm. Jak nauczał św. Pius X w Pascendi: „Moderniści widzą zbawienie w czysto ludzkim wysiłku, odrzucając potrzebę łaski”.
Krucjata bez Krzyża
Najwymowniejszym symbolem całej akcji pozostaje geografia podpisania dokumentu. Gdyby sygnatariusze naprawdę pragnęli pokoju, uklękliby przed ołtarzem w katedrze, gdzie sprawuje się Najświętszą Ofiarę. Zamiast tego wybrali świeckie fora i muzea – współczesne odpowiedniki pogańskich areopagów. Ta redukcja religii do politycznego lobby stanowi dokładne wcielenie błędów potępionych w Syllabusie Piusa IX (pkt 39): „Państwo, jako źródło wszystkich praw, posiada jurysdykcję nieograniczoną”.
Prawdziwi katolicy nie dają się zwieść atomowym fantasmagoriom. Naszym orężem pozostaje Różaniec, a celem – Chrystus Król panujący nad narodami. Jak pisał kard. Alfredo Ottaviani w Il baluardo (1953): „Gdy naród wyrzuca się Chrystusa z prawodawstwa, edukacji i moralności publicznej, nie dziwmy się, że stacza się w barbarzyństwo”. Barbarzyństwem zaś jest zarówno atomowy terror, jak i nuklearny pacyfizm – dwa oblicza tego samego laickiego bałwochwalstwa.
Za artykułem:
Biskupi USA i Japonii: czas na prawdziwe rozbrojenie nuklearne (vaticannews.va)
Data artykułu: 23.01.2026
