„Biskup” James Conley z Lincoln w Nebrasce przemawiał podczas Narodowego Czuwania Modlitewnego za Życie w bazylice „Niepokalanego Poczęcia” w Waszyngtonie, nazywając aborcję „największym problemem naszych czasów”. Choć jego słowa potępiające dzieciobójstwo zasługują na uznanie, to jednak całe wydarzenie oraz kontekst wypowiedzi ujawniają głębokie uwikłanie w modernistyczną logikę ekumenizmu i współpracy z jawnymi heretykami.
Deklaracje pozorne wobec strukturalnego zła
Conley słusznie stwierdził, że „aborcja jest największym burzycielem pokoju na świecie”, parafrazując słowa Matki Teresy z Kalkuty. Jednak już sama ta postać budzi poważne wątpliwości doktrynalne. „Święta” Teresa była ikoną posoborowego synkretyzmu, twierdząc że „wszystkie religie są równie dobre” (wywiad dla Time, 1989). Jej beatyfikacja przez Jana Pawła II w 2003 roku należy do licznych fałszywych kanonizacji posoborowej sekty.
„Naszym celem nie jest tylko uczynienie aborcji nielegalną, naszym celem jest uczynienie jej nie do pomyślenia” – mówił Conley.
Choć deklaracja słuszna, pozostaje pustym frazesem w kontekście milczenia o głównych źródłach zła: antykoncepcji (potępionej przez Piusa XI w Casti connubii), rozpasaniu obyczajów i systematycznej demoralizacji prowadzonej przez struktury neo-kościoła. Brakuje wezwania do powrotu do niezmiennej doktryny katolickiej jako jedynego lekarstwa na cywilizację śmierci.
Ekumeniczna profanacja świętej przestrzeni
Podczas czuwania obecni byli przedstawiciele schizmatyckich wspólnot prawosławnych, co stanowi jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku: „Katolicy nie mogą w żaden sposób uczestniczyć w kulcie niekatolickim”. Samo określenie „bazylika Niepokalanego Poczęcia” to oksymoron – posoborowa pseudo-świątynia zbudowana w stylu modernistycznym, pozbawiona tradycyjnego ołtarza, będąca zaprzeczeniem katolickiej architektury sakralnej.
Wydarzenie rozpoczął kardynał Robert McElroy, znany z propagowania komunii dla rozwiedzionych w nowych związkach oraz akceptacji dla związków homoseksualnych. Jego obecność na czele katolickiego (sic!) czuwania modlitewnego to skandal teologiczny, potwierdzający całkowite zerwanie posoborowia z zasadą świętej nieomylności (Sobór Watykański I, konst. Pastor aeternus).
Antypapieskie „błogosławieństwo”
Nuncjusz „kardynał” Christophe Pierre odczytał list od antypapieża Leona XIV (Roberta Prevosta), który rzekomo udzielił „błogosławieństwa apostolskiego” uczestnikom marszu. To ewidentne nadużycie, gdyż – jak uczy św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice – „jawny heretyk automatycznie traci jurysdykcję”. Wszelkie „sakramenty” i „błogosławieństwa” udzielane przez posoborowych uzurpatorów są nieważne.
Conley wspomniał też o innych „zagrożeniach dla życia”: eutanazji, „karze śmierci”, przemocy z użyciem broni czy handlu ludźmi. Tu ujawnia się typowa dla modernizmu relatywizacja zła moralnego. Kara śmierci – w przeciwieństwie do aborcji – jest moralnie dopuszczalna (Pius XII, przemówienie do chirurgów z 1952 r.), zaś mieszanie morderstwa nienarodzonych z walką z „rasizmem” czy „zmianami klimatu” to przejaw marksistowskiej dialektyki.
Nawrócenie bez doktryny
„Nie zawsze byłem pro-life. Nie wychowałem się jako katolik” – wyznał Conley, opisując swoją przemianę po lekturze Humanae vitae.
Choć osobiste nawrócenie jest godne szacunku, to brakuje w jego świadectwie kluczowego elementu: ex opere operato łaski płynącej z prawdziwych sakramentów. Conley przyjął „święcenia” w posoborowych strukturach, gdzie od 1968 r. obowiązują nieważne formy sakramentalne (por. bulla Leona XIII Apostolicae curae). Jego kapłaństwo i „sakry biskupie” są zatem nieważne, co czyni całą jego posługę duchowo bezpłodną.
Marsz dla Życia – choć gromadzący szczerych obrońców życia – pozostaje inicjatywą z gruntu skazaną na porażkę, gdyż opiera się na fałszywej ekumenicznej podstawie. Jak uczy Pius XI w Mortalium animos: „Katolicy nie mogą w żaden sposób aprobować opinii tych, którzy wyobrażają sobie, że wszystkie religie są mniej więcej dobre i chwalebne”. Bez powrotu do jedynej prawdziwej Ofiary Mszy Świętej i niezmiennego Magisterium Kościoła, wszelkie „pro-life’owe” inicjatywy będą jedynie gaszeniem pożaru łyżką wody.
Za artykułem:
Bishop Conley says abortion remains ‘greatest issue of the day’ at Prayer Vigil for Life (lifesitenews.com)
Data artykułu: 23.01.2026
