Portal Opoka relacjonuje planowane spotkanie Karola Nawrockiego z Wołodymyrem Zełenskim podczas obchodów rocznicy powstania styczniowego w Wilnie, połączone z udziałem w „mszy świętej” w archikatedrze wileńskiej. Rzecznik prezydenta Rafał Leśkiewicz przedstawia to wydarzenie jako „element spajający” wspólną walkę „z carską Rosją” i obecną „walkę Ukraińców z Federacją Rosyjską”.
Polityka jako substytut sacrum
W całym przekazie uderza całkowite pomieszanie porządku nadprzyrodzonego z doczesnym. Uczestnictwo przywódców państwowych w czynnościach liturgicznych zostało sprowadzone do „historycznej paraleli”, podczas gdy Quas primas Piusa XI jednoznacznie naucza: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi – (…) czy jednostki, czy rodziny, czy państwa, gdyż ludzie w społeczeństwach zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki”. Kościół nie jest „płaszczyzną do rozmów” politycznych, lecz jedyną Arką Zbawienia, a Msza Święta – Ofiarą Kalwarii, nie zaś instrumentem budowy sojuszy militarnych.
„Spotkają się m.in. na mszy świętej w Archikatedrze Wileńskiej. To jest element spajający – wspólna historia, historia walki z carską Rosją i teraz walki Ukraińców z Federacją Rosyjską”
To zdanie demaskuje całkowitą redukcję życia religijnego do poziomu politycznej strategii. Wspomniana „msza święta” – jeśli odprawiana w rycie posoborowym – jest zaś jedynie parodią Ofiary, co czyni udział w niej aktem profanacji. Jak stwierdza św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice: „Heretyk nie jest członkiem, więc nie może być głową Kościoła” – tym bardziej nie może uczestniczyć w sprawowaniu świętych tajemnic.
Naturalistyczne uwarunkowanie pokoju
Leśkiewicz precyzuje: „warunki pokoju na Ukrainie muszą być wypracowane w drodze negocjacji, w których uczestniczy oczywiście prezydent USA Donald Trump”. To stwierdzenie odsłania całkowitą apostazję od nadprzyrodzonej wizji ładu międzynarodowego. Pius XI w Quas primas ostrzegał: „nie było i nie będzie nikogo, kto przez wszystkich byłby tak umiłowany, jak Chrystus Jezus. Lecz, jeżeli głębiej wnikniemy w rzecz samą, przekonamy się, że imię i władza króla we właściwym tego słowa znaczeniu należy się Chrystusowi – Człowiekowi”. Tymczasem tu Chrystus-Król został zastąpiony przez Trumpa jako arbitra światowego pokoju.
Teologiczny bankructwo „pomocy humanitarnej”
Wątek odznaczenia kard. Konrada Krajewskiego orderem „Za zasługi” przez Zełenskiego ukazuje całkowite zeświecczenie posługi kościelnej. Prawdziwy jałmużnik papieski działałby na rzecz nawrócenia grzeszników, a nie zbierał świeckie laury od przywódców walczących stronnictw. Jak przypomina Syllabus błędów Piusa IX (pkt 40): „Nauka Kościoła katolickiego jest wroga dobru i interesom społeczeństwa ludzkiego” – właśnie dlatego, że wskazuje na konieczność podporządkowania wszelkiej działalności charytatywnej zbawieniu dusz.
Sympton schyłkowej fazy apostazji
Całe wydarzenie stanowi dramatyczną ilustrację prawdy zawartej w Liście do Rzymian: „Albowiem stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych (…), lecz i ono samo będzie uwolnione z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych” (Rz 8,19-21 Wlg). Politycy usiłujący zastąpić Chrystusa w roli rozjemców, duchowni szukający uznania u władców tego świata oraz „msze” będące tłem dla układów geopolitycznych – oto ostateczny owoc odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla.
Jedynym lekarstwem pozostaje powrót do integralnej doktryny katolickiej, odrzucenie modernistycznych struktur i uznanie, że – jak nauczał Pius XI – „nie będzie nadziei trwałego pokoju między narodami, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”.
Za artykułem:
Nawrocki spotka się z Zełenskim w Wilnie. Prezydenci wezmą udział w obchodach rocznicy powstania styczniowego (opoka.org.pl)
Data artykułu: 23.01.2026
