Spotkanie uzurpatora z luksemburskimi modernistami jako kolejny akt apostazji

Podziel się tym:

Portal VaticanNews informuje o spotkaniu antypapieża Leona XIV (Roberta Prevosta) z wielkim księciem Luksemburga Wilhelmem i jego małżonką Stéphanie. Kolejnym etapem wizyty były rozmowy z kardynałem Pietro Parolinem oraz abp. Paulem Gallagherem z Sekretariatu Stanu. Podczas spotkań omawiano rzekomo „dobre relacje dwustronne”, „stosunki między Kościołem a państwem”, „kwestie społeczne”, „edukację młodzieży” oraz „ochronę godności życia i osoby ludzkiej”. Debata dotyczyła także „aktualnych kwestii międzynarodowych” w kontekście europejskim.


Naturalistyczna redukcja misji Kościoła

„Rozmowy w Sekretariacie Stanu” stanowią jawną manifestację heretyckiego przekształcenia katolickiej doktryny w narzędzie świeckiego humanitaryzmu. Brak jakiejkolwiek wzmianki o obowiązku publicznego wyznawania wiary katolickiej przez władców (Pius XI, Quas primas) czy konieczności podporządkowania prawodawstwa państwowego prawu Bożemu (Pius IX, Quanta cura) dowodzi całkowitego zerwania z zasadą „Chrystusa Króla narodów”.

„Poruszono tematy będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, takie jak: kwestie społeczne, edukacja młodzieży oraz ochrona godności życia i osoby ludzkiej”

To zdanie – pozornie niewinne – odsłania rdzeń posoborowej apostazji: redukcję nadprzyrodzonej misji Kościoła do poziomu świeckiej organizacji pozarządowej. Gdzie jest wezwanie do nawrócenia władcy luksemburskiego, który publicznie wspiera związki homoseksualne i aborcję? Gdzie nauczanie o „jedynym prawdziwym Kościele poza którym nie ma zbawienia” (Sobór Florencki, 1442)?

Masoneria w sutannach

Obecność kard. Parolina – znanego zwolennika „dialogu” z reżimami komunistycznymi – oraz abp. Gallaghera, architekta umów z Chinami, ujawnia rzeczywisty charakter tego spotkania: bratanie się z siłami antychrystusowymi pod płaszczykiem dyplomacji. W świetle potępienia masonerii przez papieży od Klemensa XII po Leona XIII, każda współpraca z luksemburskim establishmentem – zdominowanym przez loże masońskie – stanowi akt zdrady wobec Chrystusa Króla.

Zdrada katolickiej nauki o państwie

Dyskusja o „ochronie godności życia” w kontekście współpracy z reżimem wspierającym aborcję i eutanazję to szczyt obłudy. Jak zauważył św. Pius X w encyklice „Vehementer nos”: „Kościół nie może w żaden sposób pochwalać pomysłów, które jawnie sprzeciwiają się jego doktrynie”. Tymczasem posoborowi uzurpatorzy legitymizują władców jawnie depczących Dekalog, łamiąc kanon 2334 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., który nakazuje ekskomunikę katolików współpracujących z masonerią.

Europa bez Chrystusa Króla

Wymiana opinii o „kontekście europejskim” odbywa się w całkowitym oderwaniu od doktryny o społecznej władzy Chrystusa (Pius XI, Quas primas). Brak jakiejkolwiek wzmianki o:

  • obowiązku uznania publicznych praw Kościoła
  • potępieniu laickiej konstytucji Unii Europejskiej
  • współodpowiedzialności Luksemburga za promocję aborcji i gender w instytucjach UE

To milczenie jest zdradą najświętszych zasad katolickiej nauki społecznej, która nakazuje władcom podporządkować wszystkie prawa Boskiemu prawodawstwu (Pius IX, Syllabus errorum, pkt 39, 55).

Nihilizm duszpasterski

Całe spotkanie przebiegało w duchu typowym dla sekty posoborowej: zero modlitwy, zero wezwania do pokuty, zero ostrzeżenia przed wiecznym potępieniem. Gdzie jest „płacz nad upadkiem królestw, które porzuciły Krzyż” (Leon XIII, Annum ingressi)? Gdzie nawoływanie do publicznego pokajania się przed Chrystusem Królem?

Zamiast tego – puste frazesy o „wspólnym zainteresowaniu” i „wymianie opinii”, co stanowi dokładne wypełnienie przepowiedni św. Piusa X o modernistach, którzy „przedkładają politykę nad religię, negocjacje nad modlitwę” (encyklika Pascendi).

Kolejny krok ku całkowitej apostazji

To spotkanie nie jest niewinnym gestem dyplomatycznym. To akt publicznej kolaboracji z siłami systematycznie niszczącymi resztki chrześcijańskiej cywilizacji. Każde takie wydarzenie przybliża spełnienie się słów Piusa IX: „Kiedy ludzie odrzucą słodkie jarzmo Chrystusa, przyjmą żelazne okowy tyrana” (encyklika Qui pluribus).

Jedyną odpowiedzią wiernych katolików może być:

  • całkowite odrzucenie posoborowej sekty
  • modlitwa różańcowa o nawrócenie apostatów
  • wierność Mszy Świętej Wszechczasów sprawowanej przez kapłanów w łączności z nieprzerwaną Sukcesją Apostolską

Za artykułem:
Papież spotkał się z parą książęcą Luksemburga
  (vaticannews.va)
Data artykułu: 23.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: vaticannews.va
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.