Portal eKAI (23 stycznia 2026) relacjonuje rzekomą audiencję „papieża” Leona XIV dla wielkiego księcia Wilhelma V i wielkiej księżnej Stefanii Luksemburskich w Pałacu Apostolskim. Według komunikatu Biura Prasowego „Stolicy Apostolskiej”, po spotkaniu z uzurpatorem para książęca rozmawiała z „kardynałem” Pietro Parolinem i „abp.” Paulem R. Gallagherem na tematy „dobrych stosunków dwustronnych”, „edukacji młodzieży” oraz „ochrony godności życia”.
Teatralna inscenizacja władzy
Opisane spotkanie stanowi klasyczny przykład kontynuacji modernistycznej strategii legitymizacji struktur posoborowych poprzez nadawanie im pozorów ciągłości z prawowitą władzą Kościoła. Użycie terminów takich jak „Ojciec Święty”, „Pałac Apostolski” czy „Stolica Apostolska” w odniesieniu do okupującej Watykan sekty jest abusus linguae (nadużyciem językowym) o charakterze ideologicznej przemocy symbolicznej.
„Podczas rozmów w Sekretariacie Stanu poruszono kwestię dobrych stosunków dwustronnych oraz relacji między Kościołem a państwem”
To zdanie demaskuje fundamentalną apostazję posoborowia. Autentyczny Kościół Katolicki nie prowadzi „stosunków dwustronnych” z władcami jako równorzędny podmiot prawa międzynarodowego, lecz ogłasza im niezmienne prawa Chrystusa Króla. Jak nauczał Pius XI w encyklice Quas Primas: „Królowie i książęta są obowiązani publicznie czcić Chrystusa i Jego słuchać”. Tymczasem relacja ukazuje naturalistyczny układ dwóch władz świeckich, gdzie pseudo-kościół negocjuje z władcą kraju, w którym:
- Legalizacja aborcji (1978) i eutanazji (2009) uczyniła z Luksemburgu jeden z najbardziej krwiożerczych reżimów współczesnej Europy
- „Wielki książę” Henryk w 2008 roku publicznie wsparł zabijanie nienarodzonych, zmuszając do zmiany konstytucji by uniknąć sankcji sumienia
- System edukacji promuje zdeprawowaną ideologię gender i permisywizm moralny
Demaskacja pustej retoryki o „godności życia”
Komunikat wspomina o rzekomej trosce o „ochronę godności życia i osoby ludzkiej”, co w kontekście luksemburskim stanowi czysty cynizm. W kraju gdzie rocznie dokonuje się ponad 500 aborcji (25% wszystkich ciąż), a eutanazja jest dostępna na życzenie, takie deklaracje brzmią jak bluźnierstwo.
Prawdziwy Kościół głosiłby nieprzekraczalne zasady:
- „Bez sprawiedliwości – która każe oddać każdemu co mu się należy – nie może istnieć miłość, która choćby była gotowa oddać drugiemu co swoje” (Pius XI, Divini Redemptoris)
- „Żadna ludzka władza nie ma prawa pozwalać na zabicie niewinnej istoty ludzkiej, czy to jest zarodek, czy płód, czy dziecko, czy dorosły, czy starzec, czy nieuleczalnie chory, czy konający. Żadna okoliczność, żadna choroba, żadna wada nie może dać takiego pozwolenia” (Kongregacja Św. Oficjum, 1942)
Tymczasem „Sekretariat Stanu” posoborowia ogranicza się do mglistych ogólników, nie wspominając ani słowem o:
„spójności społecznej, edukacji młodzieży oraz ochronie godności życia”
Ta celowa nieprecyzyjność odsłania prawdziwy cel: utrzymanie dialogu z władzą za cenę milczenia o zbrodniach. Gdy w grę wchodzi „spójność społeczna”, morderstwo nienarodzonych staje się acceptable collateral damage (akceptowalnymi stratami ubocznymi).
Edukacja młodzieży jako narzędzie indoktrynacji
Wspomniana „edukacja młodzieży” w wykonaniu posoborowia to w rzeczywistości program formacji antykatolickiej. Jak ostrzegał św. Pius X w encyklice Pascendi:
„Moderniści usiłują wychować młodzież w zasadach, które są sprzeczne z wiarą katolicką. Ich system pedagogiczny opiera się na naturalizmie i subiektywizmie, prowadząc do zniszczenia nadprzyrodzonych cnót”
W Luksemburgu, gdzie:
– 93% młodzieży nie praktykuje
– Religia w szkołach została zastąpiona „kursem wartości”
– Promuje się ideologię LGBTQ+ pod płaszczykiem „tolerancji”
„Rozmowy o edukacji” z władzami tego kraju mogą oznaczać jedynie kapitulację wobec laicyzacji lub wręcz współudział w duchowym ludobójstwie.
Kardynał Parolin jako emisariusz Nowego Porządku Świata
Udział „kard.” Parolina w spotkaniu potwierdza geopolityczny charakter całego przedstawienia. Ten były nuncjusz w Wenezueli, oskarżany o współpracę z komunistycznymi reżimami, personifikuje realpolitik posoborowia. Jego obecność sygnalizuje, że rozmowy dotyczyły w rzeczywistości:
1. Wsparcia dla globalistycznej agendy ONZ pod płaszczykiem „spójności społecznej”
2. Dalszej integracji europejskiej wbrew nauczaniu Piusa XII potępiającemu „nadmierną centralizację i uniformizację” (Allocuzione do Międzynarodowego Kongresu Studiów Prawa, 1953)
3. Promocji ekumenicznej religii światowej poprzez edukacyjne programy międzywyznaniowe
Milczenie o królewskiej godności Chrystusa
Najcięższym zarzutem wobec relacji jest całkowite pominięcie obowiązku uznania panowania społecznego Chrystusa Króla. W kraju, gdzie:
– Tylko 26% obywateli deklaruje się jako katolicy
– Masoneria kontroluje kluczowe instytucje
– Parlament legalizuje kolejne zbrodnie przeciwko życiu
Autentyczny pasterz przypomniałby słowa Leona XIII:
„Królestwo Chrystusa obejmuje nie tylko narody katolickie, nie tylko tych, którzy są ochrzczeni, lecz w ogóle wszystkich ludzi” (Annum Sacrum)
Tymczasem „Leon XIV” i jego kohorta ograniczyli się do dyplomatycznej szopki, potwierdzając tym samym, że są jedynie administratorami upadłego porządku tego świata.
Za artykułem:
23 stycznia 2026 | 22:18Papież przyjął wielkiego księcia Luksemburga z małżonką (ekai.pl)
Data artykułu: 23.01.2026
