Ekumeniczne zgorszenie w Ełku: pseudo-biskup w służbie apostazji
Portal eKAI (26 stycznia 2026) relacjonuje z obrzydzeniem tzw. „Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan” w diecezji ełckiej, gdzie osoba podająca się za „biskupa pomocniczego” Dariusz Zalewski przewodniczyła bluźnierczej „Mszy” z udziałem heretyckich sekt prawosławia i metodystów. Wydarzenie, opatrzone kacerstwem w postaci hasła „Jedno Ciało. Jeden Duch. Jedna nadzieja” (Ef 4,4), stanowi jawną zdradę Depositum Fidei i potwierdzenie całkowitej apostazji struktur posoborowych.
„Hasło podjęte w tym roku: „Jedno Ciało. Jeden Duch. Jedna nadzieja” (por. Ef 4,4), przypomina nam, że wszyscy wierzący jesteśmy częścią „jednego Ciała” Chrystusa, ale ta jedność nie polega na jednolitości”
To demonstracyjne kłamstwo! Pius XI w encyklice Mortalium Animos (1928) stanowczo potępił „ekumeniczne” brednie: „Nikt będący w prawdzie nie może nie widzieć, że wszystkie te starania zmierzające do jedności w żaden sposób nie są inspirowane miłością Kościoła Chrystusowego. Ich podstawą jest bezgraniczne lekceważenie prawdy katolickiej i zuchwała nadzieja, że wszystkie religie, jakkolwiek różne i wzajem się zwalczające, mogą zjednoczyć się w pewnego rodzaju jedności”. Kościół Katolicki jest Mistycznym Ciałem Chrystusa – heretycy zaś to „odcięte gałęzie” (J 15,6), nie mające żadnego udziału w tej rzeczywistości nadprzyrodzonej.
Zdrada doktryny w imię masońskiej tolerancji
Wyznać należy z bólem, że osoba tytułująca się „biskupem Zalewskim” posunęła się do jawnego kacerstwa, stwierdzając:
„Jedność chrześcijan nie zaczyna się od kompromisów doktrynalnych ani od «udawania», że różnic nie ma. Jedność zaczyna się od uznania, że nie jesteśmy właścicielami Chrystusa”
To klasyczny przykład modernistycznego oszustwa! Papież Pius IX w Syllabusie błędów (1864) potępił jako herezję stwierdzenie: „Protestantyzm jest niczym innym, jak inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej” (punkt 18). Tymczasem „duchowny” z Ełku praktykuje najgorszy rodzaj indifferentismus religiosus, przeciwko któremu Quanta Cura podnosiła anatema!
Jakże wymowne jest milczenie o konieczności nawrócenia heretyków na jedyną prawdziwą wiarę! Zamiast wezwania do extra Ecclesiam nulla salus – zgodnie z dogmatem ogłoszonym na Soborze Florenckim – słyszymy obrzydliwe: „Bóg jest większy, niż mogę ogarnąć to swoim umysłem” (jak stwierdził „ks. Zuber” z sekty metodystów). To czysty panteizm w stylu Teilharda de Chardin!
Bałwochwalcza liturgia zgorszenia
Relacja ujawnia kolejne potworności:
- Wspólna „modlitwa” z wyznawcami herezji prawosławnej i protestanckich sekt
- Udział w rytuałach schizmatyckiej „cerkwi” pod pretekstem „Liturgii Jordanu”
- „Rozmowy ekumeniczne” gloryfikujące „wielowyznaniowy krajobraz”
Św. Robert Bellarmin w De Controversiis ostrzegał: „Uczestnictwo w fałszywym kulcie jest aktem apostazji, nawet jeśli zachowuje się w sercu wiarę katolicką”. Tymczasem „bp Zalewski” nie tylko dopuścił heretyków do swojej pseudo-liturgii, ale sam brał udział w ich bluźnierczych obrzędach – co stanowi ciężki grzech świętokradztwa.
„Św. Paweł nie mówi: «dogadajcie się za wszelką cenę», ale «bądźcie jednego ducha i jednej myśli»”
To bezczelne nadużycie Pisma Świętego! Apostoł Paweł w 1 Kor 1,10 wyraźnie nakazuje jedność w nauce katolickiej, nie zaś w ekumenicznym synkretyzmie. Leon XIII w Satis Cognitum (1896) przypomina: „Jedność wiary i rządów stanowią istotę, duszę i warunek życia Kościoła. Bez nich nie może istnieć Ciało Chrystusa jako społeczność widzialna”.
Katedra splugawiona herezją
Najcięższym gwoździem do trumny jest profanacja katolickiej katedry w Ełku poprzez dopuszczenie do głoszenia herezji przez przywódców sekt:
„Ks. Rafał Łaszczuk z Kościoła prawosławnego wyraził radość, że podczas tygodnia ekumenicznego mogli spotykać się przedstawiciele wszystkich wyznań”
Czyż nie jest to wypełnienie się słów Apokalipsy: „I ujrzałem kobietę pijaną krwią świętych i krwią świadków Jezusa” (Ap 17,6)? Schizmatycki „ksiądz” raduje się z profanacji świątyni katolickiej, podczas gdy jego współwyznawcy w Rosji prześladują ostatnich prawdziwie katolickich kapłanów!
Św. Pius X w Lamentabili Sane (1907) potępił jako modernistyczny błąd: „Dogmaty, sakramenty i hierarchia są tylko sposobem wyjaśnienia i etapem ewolucji świadomości chrześcijańskiej” (punkt 54). To właśnie ta herezja legła u podstaw całej ełckiej farsy ekumenicznej.
Chrystus Król wyszydzony
Całe to przedsięwzięcie stanowi jawne odrzucenie królewskiej władzy Chrystusa nad narodami. Gdzież jest echo encykliki Quas Primas Piusa XI, która stanowczo nauczała:
„Pokój Chrystusa w Królestwie Chrystusowym – tego jedynego sprawcy zbawienia. Nie przez co innego szczęśliwe państwo – a przez co innego człowiek, państwo bowiem nie jest czym innym, jak zgodnym zrzeszeniem ludzi”
Zamiast głosić obowiązek poddania się społecznego panowaniu Chrystusa Króla, posoborowcy organizują konferencje o „wielokulturowości” – co jest jawnym zaprzeczeniem słów Psalmu 2: „Synu mój jesteś, dziś Cię zrodziłem. Żądaj, a dam Ci narody w dziedzictwo”.
Upadek dokonany
Diecezja ełcka – jak cała struktura okupująca Watykan – stanowi żywy przykład spełnienia się proroctwa apostasía (2 Tes 2,3). Wymowna jest lista sekt wymienionych w artykule: od metodystów po adwentystów – wszystkie potępione przez Magisterium jako sprzeczne z wiarą katolicką. Tymczasem posoborowcy traktują je jak „braci odłączonych”, podczas gdy Papież Grzegorz XVI w Mirari Vos (1832) grzmiał: „Od tej zatrutej studni indifferentyzmu wypływają wszystkie owe absurdalne i błędne opinie, a raczej szaleństwa, w których stwierdza się, że można osiągnąć wieczne zbawienie w każdej religii”.
Niechaj ostatnim słowem będzie ostrzeżenie św. Pawła: „Gdyby wam nawet głosił Ewangelię inaczej, niż ją przyjęliście – niech będzie przeklęty!” (Gal 1,9). Prawdziwi katolicy muszą odrzucić tę ekumeniczną zarazę i trwać przy niezmiennej doktrynie Kościoła sprzed modernistycznej rewolucji.
Za artykułem:
26 stycznia 2026 | 05:46Obchody Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w Ełku (ekai.pl)
Data artykułu: 26.01.2026
