Djoković: fałszywy wzór „oporu” w świecie bez Króla
Portal LifeSiteNews (26 stycznia 2026), pod pozorem obrony wolności osobistych, kreuje serbskiego tenisistę Novaka Djokovicia na rzekomy wzór moralnego oporu. Artykuł gloryfikuje jego deportację z Australii w latach 2021-2022 za odmowę eksperymentalnego „szczepienia” przeciwko COVID-19 oraz późniejsze zwycięstwa sportowe, całkowicie pomijając duchowe i doktrynalne implikacje jego postawy. „Zdecydował się nie przyjmować szczepionki przeciw COVID. Decyzja ta wywołała intensywną międzynarodową krytykę” – relacjonuje portal, nadając wydarzeniom fałszywy wymiar „męczeństwa”.
Naturalistyczna redukcja moralności
Narracja LifeSiteNews utrzymuje się wyłącznie na poziomie świeckiego aktywizmu, sprowadzając kwestię sumienia do polityki zdrowotnej. Brakuje tu fundamentalnej katolickiej zasady: żadna decyzja ludzka nie może być oceniana jako moralnie słuszna bez odniesienia do prawa Bożego i celów nadprzyrodzonych. Djoković, jako członek schizmatyckiego Serbskiego Kościoła Prawosławnego, działa w rzeczywistości poza ładem nadprzyrodzonym. „Podczas wywiadu na kilka dni przed finałem Djoković pocałował krzyż na swoim naszyjniku, który nosi podczas meczów” – podaje portal, nie wspominając, że ten gest w kontekście schizmy ma charakter bluźnierczy wobec jedynego prawdziwego Kościoła Chrystusowego.
„Jest rzadkim sportowcem w czasach, w których woke ideologia i polityczna poprawność są zbyt powszechne” – pisze LifeSiteNews, ignorując fakt, że jego „opór” ogranicza się do sfery biomedycznej, nie sięgając obrony zasad wiary.
Schizma jako narzędzie pozornego „świadectwa”
Artykuł bezkrytycznie przytacza deklaracje Djokovicia: „Najważniejszy tytuł w moim życiu, ponieważ zanim jestem sportowcem, jestem prawosławnym chrześcijaninem”. To jawne nadużycie terminologii. Świadectwo „chrześcijańskie” poza Kościołem katolickim jest wewnętrzną sprzecznością, gdyż – jak nauczał św. Cyprian z Kartaginy – „nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za Matkę” (De catholicae ecclesiae unitate, 6). Wręczenie mu Orderu św. Sawy przez patriarchę serbskiego jest aktem antykatolickiej prowokacji, jako że św. Sawa był jednym z architektów prawosławnej schizmy.
Fałszywa dychotomia: biomedyczny „opór” vs ideologia „woke”
LifeSiteNews wpada w modernistyczną pułapkę, przeciwstawiając rzekomą „wolność” Djokovicia tzw. „woke ideology”. Obie postawy pozostają jednak w sferze naturalistycznej. Katolicka odpowiedź na kryzys współczesności nie polega na wyborze między świeckimi opcjami, lecz na przywracaniu społecznego panowania Chrystusa Króla. Pius XI w encyklice Quas primas stanowczo przypominał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto ze stosunków społecznych i państwowych, gdy zapomniano, że władza pochodzi od Boga, wtedy runęły podstawy władzy, bo usunięto zasadniczą przyczynę, dlaczego jednym przysługuje prawo rozkazywania, drugim zaś obowiązek posłuszeństwa”.
Sport jako idolatria postchrześcijańskiej ery
Kult sportowych „bohaterów” typu Djoković stanowi współczesną formę bałwochwalstwa. Tenisowe „Grand Slamy” zastąpiły prawdziwe wartości transcendentne, oferując namiastkę chwały w oderwaniu od Boga. Tymczasem Kościół zawsze przestrzegał przed idolatrią sportu. Pius XI w liście apostolskim Explorata res ostrzegał: „Należy wystrzegać się nieumiarkowania w ćwiczeniach fizycznych, które odwracają od celów duchowych”. Portal LifeSiteNews, chwaląc Djokovicia za „400 zwycięstw singlowych w turniejach wielkoszlemowych”, utrwala tę niebezpieczną idolatrię.
Zamilczane obowiązki katolików wobec władzy
Artykuł całkowicie ignoruje katolicką naukę o posłuszeństwie władzy świeckiej. Św. Paweł Apostół stanowczo naucza: „Każda dusza niech będzie poddana wyższym zwierzchnościom; albowiem niemasz zwierzchności, jeno od Boga” (Rz 13,1 Wlg). Choć władze australijskie działały w sposób opresyjny, katolicka reakcja nie może ograniczać się do indywidualnego „oporu”, lecz musi domagać się publicznego uznania królewskiej władzy Chrystusa nad narodami. Djoković, jako schizmatyk, nie może być wzorem takiej postawy.
Żaden z „bohaterów” współczesnej pseudokonserwy – w tym Djoković – nie sięga istoty kryzysu: odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla. Dopóki walka toczy się wyłącznie o „prawa” w ramach świeckiego porządku, wszystkie „zwycięstwa” będą iluzoryczne. Prawdziwy opór zaczyna się od adoracji Chrystusa w Najświętszym Sakramencie i nieustannej modlitwy: „Przyjdź Królestwo Twoje!”
Za artykułem:
Djokovic will play in Australian Open quarterfinals, years after deportation for not getting COVID shot (lifesitenews.com)
Data artykułu: 26.01.2026
