Portal eKAI (27 stycznia 2026) relacjonuje uroczystości ku czci „bł. Bolesławy Lament” w łowickim kościele Świętego Ducha, gdzie została ona ochrzczona. Ceremoniom przewodniczył „bp senior Andrzej Dziuba”, z udziałem sióstr zakonnych, rodzin oraz dzieci z przedszkola prowadzonego przez zgromadzenie założone przez zmarłą. Wydarzenie stanowi kolejny przykład posoborowej degeneracji kultu świętych, gdzie bałwochwalczy kult człowieka zastępuje cześć należną jedynie Bogu.
Fałszywa świętość w służbie apostazji
Rzekoma „błogosławiona” Bolesława Lament (1862-1946) została wyniesiona na ołtarze w 1991 roku przez antypapieża Jana Pawła II – postaci notorycznie sprzeniewierzającej się katolickiej doktrynie. Jak czytamy w relacji:
„Jako zakonnica i misjonarka podejmowała działalność apostolską i ekumeniczną, zwłaszcza na wschodnich terenach dawnej Rzeczypospolitej”.
Sam termin „działalność ekumeniczna” demaskuje heretyckie podstawy tego kultu. Pius XI w encyklice Quas primas podkreślał, że „królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi”, co wyklucza jakikolwiek dialog ze schizmą i herezją. Tymczasem działalność Lament na Kresach Wschodnich polegała na zdradzieckim zacieraniu różnic doktrynalnych z prawosławiem – czym sprzeniewierzyła się misji nawracania innowierców nakazanej przez Chrystusa (Mt 28:19).
Posoborowa mistyfikacja liturgiczna
Opisana „Msza święta” pod przewodnictwem „bpa Dziuby” to kolejne gorszące widowisko w strukturach sekty posoborowej:
- Uczestnictwo dzieci w „przedstawieniu poświęconym patronce” to forma psychologicznej manipulacji, mającej zaszczepić kult osoby niezatwierdzonej przez przedsoborowe Magisterium.
- Sam kościół Świętego Ducha w Łowiczu – podobnie jak wszystkie „świątynie” posoborowe – jest niegodnym miejscem sprawowania Najświętszej Ofiary, skoro toleruje się w nim praktyki ekumeniczne.
- Obecność przedstawicieli władz miejskich ujawnia świecki charakter całej ceremonii, będącej politycznym spektaklem, a nie aktem czci Bożej.
Św. Pius X w dekrecie Lamentabili sane potępił tezę, jakoby „dogmaty, sakramenty i hierarchia były tylko interpretacją faktów religijnych” (propozycja 22). Tymczasem właśnie taką funkcję pełni cały spektakl wokół Lament – tworzenie pozorów świętości dla legitymizacji modernistycznej rewolucji.
Teologiczne sprzeczności i milczenia
Artykuł przemilcza kluczowe kwestie doktrynalne:
- Brak kryteriów świętości: Żadna wzmianka o heroicznym praktykowaniu cnót teologalnych (wiary, nadziei, miłości) czy kardynalnych. Zamiast tego – mgliste określenia typu „cicha, wierna służba”.
- Ignorancja wobec prawa kanonicznego: Beatyfikacje przeprowadzane po 1958 roku są nieważne, gdyż dokonywane przez antypapieży pozbawionych jurysdykcji na mocy kanonu 188 §4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku.
- Zatrute źródło: Założone przez Lament Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny propaguje posoborowy ekumenizm, sprzeczny z encykliką Mortalium animos Piusa XI, która zakazuje udziału w ruchach ekumenicznych.
Wspomniane przedszkole imienia Lament to narzędzie indoktrynacji najmłodszych w duchu religijnego relatywizmu. Jak trafnie ujął Pius XI w Quas primas: „człowiek przez Chrystusa odkupiony nie może słuchać rozkazów ludzi, gdy sprzeciwiają się Bogu”.
Duchowy wymiar zgorszenia
Uroczystości w Łowiczu stanowią jawny przejaw:
- Kultu człowieka – sprzecznego z zasadą „Soli Deo honor et gloria” (1 Tm 1:17)
- Symulacji świętości – gdzie wynosi się na ołtarze osoby niepotwierdzone cudami ani heroicznością cnót
- Apostazji eklezjalnej – gdy struktury okupujące Watykan tworzą własnych „świętych” dla legitymizacji rewolucji
Wierni katolicy muszą odrzucić tego typu wydarzenia jako przejaw religijnego synkretyzmu. Prawdziwy kult świętych możliwy jest jedynie w łączności z nieprzerwaną Tradycją Kościoła, gdzie – jak uczy Lamentabili sane – „wiara jako przyzwolenie umysłu opiera się na pewnościach objawionych, nie zaś na ludzkich opiniach” (propozycja 25 potępiona).
Za artykułem:
27 stycznia 2026 | 12:00Uroczystości przy chrzcielnicy bł. Bolesławy Lament w Łowiczu (ekai.pl)
Data artykułu: 27.01.2026
