Portal LifeSiteNews (27 stycznia 2026) relacjonuje, iż „kardynał” Rainer Maria Woelki odmówił udziału w szóstym zgromadzeniu niemieckiej „Drogi Synodalnej”. W wywiadzie dla Domradio stwierdził: „Dla mnie Droga Synodalna się skończyła. Pierwotnie uzgodniono pięć spotkań i brałem udział we wszystkich. […] Moim zdaniem to gremium nie ma mandatu do oceny, co poszczególni biskupi diecezjalni lub diecezje wdrożyły z decyzji Drogi Synodalnej”.
Teatr rewolucji w miejsce ewangelizacji
„Arcybiskup” Kolonii, należący do mniejszościowej frakcji sprzeciwiającej się jawnie heretyckim postulatom „reform”, wskazał na fundamentalne wypaczenie celu tego przedsięwzięcia: „Inne ważne kwestie nie zostały poruszone podczas Drogi Synodalnej, takie jak pytanie o ewangelizację, które papież Franciszek podkreślił w swoim liście z 2019 roku «do pielgrzymującego Ludu Bożego w Niemczech». Uważam to za poważny brak tych pięciu zgromadzeń plenarnych”. Paradoksalnie, sam bergoglio w swym liście nie wskazał na jedyną prawowitą metodę ewangelizacji: głoszenie niezmiennej doktryny katolickiej bez ustępstw wobec świata. Jak stwierdza Pius XI w Quas Primas: „Nie przez co innego szczęśliwe państwo – a przez co innego człowiek, państwo bowiem nie jest czym innym, jak zgodnym zrzeszeniem ludzi”.
„Moim wielkim zmartwieniem jest to, że obecnie w Niemczech istnieje pełzająca próba wprowadzenia nowej eklezjologii i nowej antropologii, które nie są już w harmonii z wiarą i nauczaniem Kościoła powszechnego” – przyznał Woelki.
To zdanie, pozornie trafne, odsłania jednak teologiczną schizofrenię całego środowiska „konserwatystów” w strukturach posoborowych. Jak bowiem mówić o „harmonii z wiarą Kościoła powszechnego”, gdy sam uczestniczy się w ciele („Droga Synodalna”) które Pius IX w Syllabus Errorum potępił w punkcie 18: „Protestantyzm jest niczym więcej niż inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej, w której formie można podobać się Bogu równie jak w Kościele katolickim”?
Demontaż hierarchii sakramentalnej
Woelki skrytykował projekt Synodalnej Rady, w której 27 „biskupów”, 27 członków Centralnego Komitetu Katolików Niemieckich (ZdK) i 27 wybranych przedstawicieli miałoby współdecydować o kierunku „kościoła”: „Jako katolicy żyjemy w hierarchicznym, sakramentalnym Kościele. […] W tym Kościele biskup ma ostateczną władzę decyzyjną w swojej diecezji, która została mu powierzona przez samego Chrystusa”.
Ta pozorna obrona hierarchii jest jednak iluzorycznym gestem w obliczu milczącego przyzwolenia na apostazję. Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice przypomina: „Jawny heretyk nie może być papieżem ani członkiem Kościoła”. Tym samym, ci spośród niemieckich „biskupów”, którzy głosowali za heretyckimi dokumentami (w tym za „błogosławieństwami” związków sodomickich), automatycznie utracili jurysdykcję zgodnie z kanonem 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku: „Każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu […] jeśli duchowny publicznie odstępuje od wiary katolickiej”.
Duchowa bankructwo „sprzeciwu”
Najjaskrawszą hipokryzją Woelkiego jest deklaracja: „Obiecałem strzec wiary Kościoła i kroczyć drogą w mojej diecezji w jedności z papieżem. Chciałbym to kontynuować w przyszłości”. Jaką jednak „wiarę Kościoła” strzeże ktoś, kto przez pięć zgromadzeń uczestniczył w ciele głoszącym:
- Żądanie „diakonatu kobiet” – potępione przez Piusa XII w Sacramentum Ordinis (1947)
- „Błogosławieństwa” związków homoseksualnych – sprzeczne z kanonem 2357 KPK 1917
- Genderową ideologię – potępioną przez Święte Oficjum w dekrecie z 1958 r.
Jak zauważa św. Cyryl Aleksandryjski: „Władza naszej Stolicy postanowiła, że biskup, duchowny lub chrześcijanin […] który został złożony z urzędu lub ekskomunikowany przez […] głoszącego herezję, nie będzie uważany za złożonego z urzędu”. Woelki, pozostając w komunii z heretykami, sam staje się wspólnikiem ich zbrodni przeciwko wierze.
Schizma w przebraniu „synodalności”
Projekt Synodalnej Rady, dający laikatowi władzę równą „biskupom”, to jawny bunt przeciwko konstytucji Bożego ustanowienia Kościoła. Jak przypomina Pius XI w Quas Primas: „Władza nasza postanowiła, że biskup, duchowny lub chrześcijanin […] który został złożony z urzędu lub ekskomunikowany przez […] głoszącego herezję, nie będzie uważany za złożonego z urzędu”. Tymczasem „Droga Synodalna” realizuje dokładnie błędy potępione w Syllabus Errorum Piusa IX:
„Kościół jest wrogiem postępu nauk przyrodniczych i teologicznych” (pkt 57)
„Nauka chrześcijańska była z początku żydowską, lecz na skutek stopniowego rozwoju stała się najpierw Pawłową, następnie Janową, aż wreszcie grecką i powszechną” (pkt 60)
Woelki, mówiąc o „pełzającej próbie wprowadzenia nowej eklezjologii”, nie zauważa, że sam jest więźniem tej samej modernistycznej matrix. Jak bowiem można „chronić wiarę”, pozostając w strukturach, które od 1958 roku systematycznie niszczą depozyt wiary?
Epilog: Ślepy prowadzący ślepych
Ostatnie zdanie wywiadu z Woelkim staje się epitafium dla całego tego teatru: „Mogę tylko powiedzieć, że jestem odpowiedzialny za swoje śluby święceń”. To klasyczny przykład modernistycznej dwuznaczności, potępionej przez św. Piusa X w Lamentabili: „Dogmaty wiary należy pojmować według ich funkcji praktycznej, tzn. jako obowiązujące w działaniu, nie zaś jako zasady wierzenia” (pkt 26).
Niemiecka „Droga Synodalna” to nie tylko lokalna herezja, ale laboratorium antykościoła, gdzie testuje się mechanizmy przyszłego światowego „synodu”. Jak ostrzegał Pius IX: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw i gdy już nie od Boga, lecz od ludzi wywodzono początek władzy, stało się iż zburzone zostały fundamenty”. Woelki, choć formalnie „sprzeciwiający się”, przez samą obecność w tym systemie staje się jego mimowolnym ambasadorem.
Jedyną katolicką odpowiedzią na tę apostazję jest całkowite odcięcie się od struktury posoborowej i powrót do niezmiennej Tradycji. Jak przypomina Quas Primas: „Nie masz w żadnym innym zbawienia. Albowiem nie jest pod niebem inne imię dane ludziom, w którym byśmy mieli być zbawieni”.
Za artykułem:
Cardinal Woelki refuses to attend last assembly of heretical Synodal Way (lifesitenews.com)
Data artykułu: 27.01.2026
