Pseudo ingres w „katedrze” radomskiej jako akt apostazji
Portal eKAI (28 stycznia 2026) relacjonuje obchody piątej rocznicy tzw. ingresu „biskupa” Marka Solarczyka do modernistycznej struktury w Radomiu. Komentowany artykuł pomija kluczowe aspekty katolickiej eklezjologii, przedstawiając wydarzenie sprzed pięciu lat jako ważny moment dla „Kościoła radomskiego”.
Symulacja sakramentalnej rzeczywistości
Opis ceremonii z 2021 roku stanowi klasyczny przykład symulacji sakramentów, potępionej już przez św. Piusa X w dekrecie „Lamentabili sane exitu”. Portal podaje:
„Ingres bp. Marka Solarczyka do katedry radomskiej odbył się 27 stycznia 2021 roku. Nowy biskup radomski objął katedrę w obecności abp. Wacława Depo”
Tymczasem:
1. Brak ważnych święceń biskupich u uczestników (po 1968 roku) unieważnia cały akt. Jak przypomina Pius XII w konstytucji apostolskiej „Sacramentum Ordinis”, ważność święceń wymaga zachowania materii, formy i intencji.
2. „Katedra radomska” została konsekrowana w 1991 roku, już w okresie posoborowej apostazji, co podważa jej status jako miejsca prawdziwego kultu. Kościół katolicki uczy, że sakramenty udzielane przez heretyków są nieważne (Sobór Trydencki, sesja VII, kan. 12).
Teologiczne sprzeczności w przemówieniach
Wypowiedź ks. Rafała Kamińskiego:
„Prosimy o wszelkie potrzebne łaski dla niego na czas, który przed nami”
ignoruje fakt, że bez ważnych święceń nie można być szafarzem łask. Św. Robert Bellarmin w „De Romano Pontifice” wyjaśnia: „Ten, kto odstąpił od wiary, nie może udzielać sakramentów, gdyż nie jest członkiem Kościoła”.
Rzekomy „biskup” Solarczyk w swoim przemówieniu posługuje się typowo modernistyczną retoryką:
„Niech wypełniają się w nas, i przez nas, Boże dzieła”
Pomija przy tym kluczowe elementy doktryny katolickiej:
- Brak wzmianki o Ofierze Mszy Świętej jako źródle łask
- Zamilczenie kwestii posłuszeństwa nieomylnemu Magisterium
- Zastąpienie pojęcia łaski uświęcającej mglistym „Bożym działaniem”
Kult człowieka zamiast chwały Bożej
Opis spotkania w „Kurii Diecezji Radomskiej” ujawnia charakterystyczny dla sekty posoborowej kult przywódców:
„Życzymy księdzu biskupowi obfitości Bożych łask […] jako wyraz naszej wdzięczności pragniemy wręczyć dar związany ze św. Andrzejem Bobolą”
Tymczasem prawdziwy kult świętych polega na naśladowaniu ich wierności doktrynie, a nie instrumentalnym wykorzystywaniu ich wizerunków do legitymizacji modernistycznych struktur.
Warto zauważyć, że „św. Andrzej Bobola” w tradycji posoborowej został zredukowany do symbolu „dialogu”, podczas gdy w rzeczywistości był on męczennikiem za wiarę katolicką, zamordowanym przez schizmatyków za odmowę porzucenia prawdziwej religii.
Homagium jako akt apostazji
Artykuł wspomina, że
„Przedstawiciele diecezji złożyli nowemu ordynariuszowi homagium, czyli wyrazy szacunku i posłuszeństwa”
W tradycji katolickiej homagium było aktem poddaństwa wobec prawowitego pasterza. W tym przypadku mamy do czynienia z publicznym aktem apostazji, gdzie wierni (nawet nieświadomie) uznają zwierzchnictwo osoby nieposiadającej jurysdykcji.
Kanon 188 §4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku stanowi jasno: „Każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu […] jeśli duchowny publicznie odstępuje od wiary katolickiej”. Wszyscy „duchowni” posoborowi spełniają ten warunek przez akceptację herezji Vaticanum II.
Strukturalne odrzucenie Królestwa Chrystusowego
Cała narracja portalu eKAI pomija fundamentalną prawdę wyrażoną w encyklice Piusa XI „Quas Primas”:
„Królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi […] najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa”
Przedstawiona relacja redukuje „Kościół” do struktury czysto ludzkiej, gdzie:
- Brak wzmianki o Chrystusie Królu
- Nie ma odniesienia do obowiązku podporządkowania państwa prawom Bożym
- Wspólnota wiary zastąpiona jest organizacją społeczną
To potwierdza słowa św. Piusa X z encykliki „Pascendi”, który modernistów oskarżał, że „sprowadzają religię do czystego sentymentu” pozbawionego obiektywnej prawdy.
Za artykułem:
28 stycznia 2026 | 07:065 lat temu bp Solarczyk odbył ingres do katedry w Radomiu (ekai.pl)
Data artykułu: 28.01.2026
