Portal Opoka (28 stycznia 2026) informuje o blokadzie obywatelskiego projektu „Tak dla religii i etyki w szkole”, który od września 2025 roku tkwi w sejmowej „zamrażarce”. Mimo zebrania ponad pół miliona podpisów, marszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty konsekwentnie unika procedowania inicjatywy postulującej obowiązkowy wybór między religią a etyką. „W całej przestrzeni sporu o religię w szkole dla minister Nowackiej jesteśmy niewidzialni” – skarży się przewodniczący Stowarzyszenia Katechetów Świeckich, Piotr Janowicz. Tymczasem Ministerstwo Edukacji Narodowej forsuje program „zdrowotny”, który w praktyce okazuje się narzędziem deprawacji młodego pokolenia.
Naturalistyczna utopia zamiast katolickiego ładu
Projekt „religia lub etyka” – choć pozornie broniący miejsca katechezy – w istocie stanowi przejaw teologicznego kompromisu ze zgnilizną modernizmu. Już sama możliwość „wyboru” między nauką Kościoła a świeckim substytutem moralności jest sprzeczna z dogmatem o sociali Regni Christi (społecznym panowaniu Chrystusa Króla), który Pius XI w encyklice Quas primas określił jako „fundament odnowy i utrwalenia pokoju”. Państwo nie ma prawa stawiać na równi Objawienia Bożego z ludzkimi wymysłami – tożsamym z postulatem potępionym w syllabusie Piusa IX: „Nauczanie katolickie jest wrogie dobru społeczeństw” (pkt 40).
„Resort edukacji konsekwentnie realizuje program światopoglądowy, który marginalizuje tradycyjne wartości i osłabia konstytucyjne prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami”.
W tym kontekście szczególnie jaskrawy staje się kontrast między biernością wobec półmilionowego społecznego głosu a gorliwością w promowaniu „edukacji zdrowotnej”. Hasło to – podszyte neomarksistowską inżynierią społeczną – służy przemycaniu relatywizmu moralnego pod płaszczykiem troski o „dobrostan”. Tymczasem Leon XIII w Immortale Dei przypominał: „Władza państwowa nie może pozwalać, aby młodzież uczyła się czegokolwiek, co sprzeciwia się prawdziwej wierze i moralności”.
Katechizacja upadku
Redukcja godzin religii prowadzi nie tylko do zwolnień katechetów, ale przede wszystkim do systemowego odarcia duszy młodzieży z nadprzyrodzonego pokarmu. Projekt „religia lub etyka” – nawet gdyby został przyjęty – pozostaje jedynie półśrodkiem, gdyż nie przywraca religii należnego jej miejsca jako „królowej nauk” (św. Pius X, Acerbo nimis). Wręcz przeciwnie: utrwala błędne przeświadczenie, że zasady wiary można „wybrać” niczym produkt na półce sklepowej.
Warto przypomnieć, że współczesna katecheza w „kościele posoborowym” już dawno odeszła od „niezmiennego depozytu wiary” (1 Tm 6:20), przekształcając się w psychologizujące pogadanki o „wartościach”. Jak trafnie zauważył św. Pius X w dekrecie Lamentabili: „Dogmaty wiary należy pojmować według ich funkcji praktycznej, tzn. jako obowiązujące w działaniu, nie zaś jako zasady wierzenia” (pkt 26). Tymczasem „minister” Nowacka i jej resort jawnie pogardzają nawet tym zdradzonym ideałem.
Edukacja jako narzędzie apostazji
Promowanie „etyki” jako alternatywy dla religii wpisuje się w szerszy projekt cywilizacyjnej rewolucji. Sekularyzacja szkolnictwa nie jest neutralnością, lecz – jak nauczał Pius XI w Divini illius Magistri – aktem agresji przeciwko prawom Boga i rodziny. Wprowadzenie obowiązkowej etyki dla wszystkich uczniów to tylko etap pośredni w drodze do całkowitego usunięcia religii z przestrzeni publicznej.
Naiwnością jest sądzić, że jakakolwiek ustawa sejmowa może zabezpieczyć katolickie wychowanie młodzieży w państwie jawnie apostazującym. Konstytucja RP – oparta na masońskiej zasadzie „wolności sumienia” – od początku stanowiła „monument potępiony” (Pius IX, Quanta cura). Prawdziwe rozwiązanie może przyjść jedynie poprzez „odrzucenie całego tego systemu i pełny powrót do zasad ewangelicznych” (św. Pius X, Notre charge apostolique).
Duchowa czujność zamiast iluzji reform
Akcja zbierania pół miliona podpisów – choć dowodząca społecznemu przywiązaniu do tradycji – nie zmienia faktu, że walka o duszę młodzieży toczy się poza strukturami zdemolowanego państwa. Katoliccy rodzice powinni skupić się na tworzeniu szkół autonomicznych, gdzie zasady wiary nie będą podlegać „kompromisom” z urzędniczymi rozporządzeniami. Jak przestrzegał św. Pius X: „Pierwszym obowiązkiem rodzica nie jest kierowanie dzieci do szkół państwowych, lecz ochrona ich przed zgubą” (Singulari quadam).
Blokada projektu „religia lub etyka” niech stanie się wezwaniem do porzucenia złudzeń co do możliwości współpracy z laickim molochem. Jedyna droga prowadzi przez „całkowite oddanie społeczeństw Najświętszemu Sercu Pana Jezusa” (Pius XI, Quas primas) – bez kompromisów, bez dialogu, bez fałszywej tolerancji dla błędu.
Za artykułem:
Odmrozić ważny projekt. MEN konsekwentnie marginalizuje tradycyjne wartości w edukacji (opoka.org.pl)
Data artykułu: 28.01.2026
