Biskup Edward Kawa w Poznaniu podczas rozdawania pomocy humanitarnej dla ukraińskich uchodźców w 2026 roku.

Pomoc humanitarna jako substytut królestwa Chrystusowego: analiza wystąpienia „bpa” Kawy w Poznaniu

Podziel się tym:

„Z Bożą pomocą i z waszą troską próbujemy podołać tej sytuacji. Jest to dla nas trudne doświadczenie, ale też pokazujące, kto jest naszym przyjacielem” – czytamy w relacji portalu eKAI (29 stycznia 2026) z wizyty „bpa” Edwarda Kawy w Poznaniu. Przedstawiciel struktury określającej się jako „diecezja kamieniecko-podolska” podziękował „abp. Zbigniewowi Zielińskiemu” za pomoc materialną świadczoną Ukrainie przez neo-kościół w Polsce.

Naturalizm zamiast nadprzyrodzonej misji

Wypowiedź „biskupa” kamieniecko-podolskiego stanowi klasyczny przykład redukcji życia kościelnego do wymiaru socjalnego. Choć wspomina o „Mszy św.” i „życiu sakramentalnym”, nie pada ani jedno słowo o:

konieczności zadośćuczynienia za grzechy narodów, obowiązku publicznego wyznawania wiary w społeczne panowanie Chrystusa Króla ani roli ofiary Mszy świętej jako jedynego środka przebłagania.

W myśl encykliki Quas Primas Piusa XI „ludzie w społeczeństwach zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki”. Tymczasem „bp” Kawa ogranicza się do opisu działań humanitarnych („agregaty prądotwórcze”, „przedszkola przy parafiach”, „terapie dla wdów”), co dowodzi przyjęcia modernistycznej wizji Kościoła jako NGO z elementami duchowości.

Teologiczne sprzeczności w relacjach polsko-ukraińskich

Należy z całą mocą podkreślić, że:

  • Struktury neo-kościoła w Polsce wspierają organizację („Kościół katolicki na Ukrainie”), która:
    • Uczestniczy w ekumenicznych bluźnierstwach z schizmatykami prawosławnymi
    • Promuje posoborową „Mszę” Novus Ordo, która „nie jest ofiarą przebłagalną, lecz jedynie ucztą pamiątkową” (Lamentabili sane exitu, pkt 40)
    • Nie potępia jawnego popierania wojny przez hierarchów obu stron konfliktu, sprzecznego z katolicką nauką o sprawiedliwej wojnie

Wspomniana przez „bpa” Kawę pomoc dla żołnierzy wracających z frontu pomija kluczowy wymóg katolickiej etyki wojennej: rozeznania moralnej słuszności udziału w konkretnych działaniach zbrojnych. Brak wezwania do pokuty za możliwe zbrodnie wojenne stanowi poważne zaniedbanie duszpasterskie.

Fałszywa koncepcja pokoju

Prośba o modlitwę o „Chrystusowy pokój” brzmi szczególnie groteskowo w ustach hierarchy, który:

„Nie wspomniał o konieczności poświęcenia Rosji Niepokalanemu Sercu Marji (sic!) według wymogów prawdziwych objawień, lecz powiela modernistyczne frazesy o 'dialogu’ i 'pojednaniu’”

Prawdziwy pokój – jak nauczał Pius XI – możliwy jest jedynie poprzez „uznanie panowania Zbawiciela naszego”. Tymczasem zarówno „abp” Zieliński, jak i „bp” Kawa działają w strukturach, które:

  • Odrzuciły społeczne panowanie Chrystusa na Soborze Watykańskim II
  • Promują religijną indyferencję potępioną w Syllabus Errorum (punkty 15-18)
  • Przemilczają obowiązek katolickich władz do zwalczania błędów religijnych (Quas Primas)

Duchowa pustka pod płaszczykiem aktywności

Opisywane „życie parafialne” („zespoły muzyczne”, „szkoły katolickie”) to karykatura prawdziwego życia łaski. W relacji brak:

  • Wzmianki o adoracji Najświętszego Sakramentu
  • Wezwania do odmawiania różańca św. w intencji nawrócenia grzeszników
  • Nawązania do obowiązku wynagradzania za świętokradztwa dokonywane na terenach walk

Jak zauważył św. Pius X w Pascendi Dominici gregis: „Moderniści redukują religię do uczuć i praktyk społecznych, odbierając jej nadprzyrodzony charakter”. Właśnie tę redukcję obserwujemy w wystąpieniu „bpa” Kawy.

Podsumowanie: kolejny akt apostazji

Wizyta ukraińskiego hierarchy w Poznaniu potwierdza, że struktury neo-kościoła:

„Skupiają się na zarządzaniu kryzysem humanitarnym zamiast głosić konieczność powrotu narodów do jedynej prawdziwej wiary”

Brak jakiejkolwiek wzmianki o:

  • Grzechach wołających o pomstę do nieba (mordy, świętokradztwa, bluźnierstwa)
  • Potrzebie publicznego poświęcenia Ukrainy i Rosji Najświętszemu Sercu Pana Jezusa
  • Niezbywalnym obowiązku władz cywilnych do uznania królewskiej władzy Chrystusa

dowodzi, że mamy do czynienia z kolejnym przejawem apostazji posoborowego establishmentu. Jak ostrzegał Pius IX w Syllabus Errorum: „Pokój Chrystusowy jest niemożliwy w państwach odrzucających społeczne panowanie Kościoła” (pkt 77-80).


Za artykułem:
29 stycznia 2026 | 03:00Bp Kawa w Poznaniu: wojna pokazuje, kto jest naszym przyjacielem
  (ekai.pl)
Data artykułu: 29.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: ekai.pl
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.