Portal Gość.pl (30 stycznia 2026) relacjonuje przygotowania do podpisania przez rząd Donalda Tuska kontraktu na system antydronowy SAN o wartości 15 mld zł, tworzony przez Polską Grupę Zbrojeniową, prywatną firmę APS i norweski Kongsberg. Artykuł koncentruje się na technicznych aspektach „pilnej potrzeby operacyjnej”, całkowicie pomijając fundamentalną prawdę katolicką: żaden system militarny nie zastąpi Bożego porządku.
Naturalistyczne złudzenie wszechmocy techniki
„Jedna bateria systemu San będzie się składać z trzech plutonów ogniowych i plutonu wsparcia” – czytamy z niemal religijną czcią w opisie technokratycznej utopii. Tymczasem Kościół naucza niezmiennie: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym” (Pius XI, Quas Primas) to jedyna gwarancja bezpieczeństwa narodów. Inwestycja w „moduły bateryjne” przy równoczesnym odrzuceniu społecznego panowania Chrystusa Króla to klasyczny przejaw bałwochwalczego kultu technologii, potępionego w Syllabusie błędów (pkt 58) jako „składanie nadziei w nagromadzeniu bogactw i rozkoszy”.
Zdrada katolickiej koncepcji państwa
Szokuje całkowity brak w artykule jakiegokolwiek odniesienia do narodowego poświęcenia Niepokalanemu Sercu Marji – jedynego sprawdzonego „systemu obronnego” przeciwko współczesnym zagrożeniom. Tymczasem już w 1925 roku Pius XI w Quas Primas przestrzegał: „Państwa, które nie uznają panowania Chrystusa, staczają się w anarchię”. Współpraca z protestancką Norwegią (Kongsberg) przy budowie „tarczy antydronowej” to kolejny krok w relatywizmie religijnym, sprzeczny z kanonem 1374 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., zakazującym katolikom współpracy z heretykami w sprawach duchowych i pokrewnych.
Militarna utopia jako przykrywka apostazji
Opisywany system SAN – „pierwszy tego typu innowacyjny wielozadaniowy system w Europie” – jawi się jako współczesna wieża Babel. Podczas gdy Chrystus nakazywał: „Szukajcie najpierw Królestwa Bożego” (Mt 6,33), świeccy przywódcy proponują narodowi pogańską alternatywę: „zaufajcie radarom i pociskom”. To potwierdza diagnozę Piusa IX z Quanta cura: „Błądzą ci, którzy pokładają nadzieję w ludzkich wynalazkach, a nie w Krzyżu Chrystusowym”.
Finansowa hekatomba zamiast ewangelizacji
Przeraża proporcja środków: 15 miliardów złotych na „tanią” obronę przed dronami, podczas gdy żadne fundusze nie są przeznaczone na walkę z prawdziwym zagrożeniem – apostazją moralną i religijną. Tymczasem Sobór Laterański IV nauczał: „Gdzie brakuje cnót, tam na próżno mnożą się działa”. Inwestycja w systemy zakłócania łączności dronów przy równoczesnym finansowaniu przez ten sam rząd programów deprawujących młodzież to kwintesencja schizofrenii moralnej współczesnych władz.
W świetle niezmiennej doktryny katolickiej, cały projekt SAN okazuje się współczesnym odpowiednikiem pogańskich „rytuałów ochronnych” – daremną próbą zastąpienia Opatrzności Bożej elektronicznymi idolami. Jak przestrzegał Psalmista: „Jeżeli Pan domu nie zbuduje, próżno się trudzą ci, którzy go wznoszą. Jeżeli Pan miasta nie ustrzeże, strażnik czuwa daremnie” (Ps 127,1). Prawdziwą „tarczą antydronową” dla Polski byłoby narodowe przebłaganie Boga przez intronizację Chrystusa Króla i poświęcenie Niepokalanemu Sercu Marji – czego świadomie odmawiają wszyscy kolejni okupanci warszawskiego państwa.
Za artykułem:
W piątek podpisanie umowy na system antydronowy SAN dla polskiego wojska (gosc.pl)
Data artykułu: 30.01.2026
