Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o spotkaniu Komisji Duchowieństwa KEP zaplanowanym na 4 lutego 2026 roku. W programie obrad znajdują się m.in. kwestie odnowienia recognitio dla dokumentu Ratio institutionis sacerdotalis pro Polonia, problem odejść z prezbiteratu w Polsce, prace nad „Wytycznymi i Podręcznikiem o formacji, życiu i posłudze prezbiterów”, a także zagadnienie ochrony małoletnich w Kościele. Przewodniczącym komisji jest abp Wojciech Polak, tytułowany „Prymasem Polski”.
Destrukcja formacji kapłańskiej w praktyce
Proponowane „odnowienie recognitio” dla dokumentu formacyjnego stanowi jedynie kontynuację rewolucji zapoczątkowanej przez modernistyczne reformy posoborowe. Jak przypomina Pius XI w encyklice Ad catholici sacerdotii:
„Kapłan nie jest przeznaczony ani do godności świeckiej, ani do przepowiadania jakiejś mniej lub bardziej subtelnej wiedzy ludzkiej, lecz do posługiwania Chrystusowi, Kapłanowi najwyższemu”
. Tymczasem nowoczesne programy formacyjne całkowicie zaniedbują aspekt duchowy, skupiając się na psychologizacji i socjologizacji powołania.
Plaga apostazji duchowieństwa
Problem „odejść z prezbiteratu” nie jest niczym innym jak logiczną konsekwencją zniszczenia sakramentalnego charakteru kapłaństwa. Jak stwierdza św. Jan Maria Vianney: „Po Bogu kapłan jest wszystkim!… Zostawiłby Boga w niebie, gdyby nie miał kapłanów”. W strukturach posoborowych, gdzie „prezbiter” stał się jedynie „przewodniczącym zgromadzenia”, a nie ofiarnikiem składającym prawdziwą Ofiarę, masowe porzucanie stanu duchownego jest nieuniknioną konsekwencją. Zamiast powrotu do tradycyjnej dyscypliny i ascetyki, komisja proponuje kolejne „działania naprawcze” oparte na świeckich teoriach zarządzania.
Wytyczne dla prezbiterów: parodia katolickiej duchowości
Prace nad kolejnym „podręcznikiem” dla duchownych to jedynie kontynuacja procesu laicyzacji kleru. W przeciwieństwie do przedsoborowych dzieł takich jak Święty Kapłan kard. Verdiera czy Kapłan według Serca Jezusowego o. Chevaliera, współczesne publikacje pełne są psychologicznego żargonu i dialogicznych banałów. Pius X w Haerent animo przestrzegał: „Kapłan, który nie strzeże pilnie swej świętości, upada niżej od wszelkiego stworzenia”.
Protezowa ochrona małoletnich
Włączenie tematu „ochrony małoletnich” do agendy komisji to typowy przykład reductio ad abusum, gdzie kryzys moralny wykorzystuje się do dalszej destrukcji struktury Kościoła. Jak stwierdza Pius XI w Divini illius Magistri, problem pedofilii wśród duchownych jest bezpośrednim owocem:
„zaniedbania czystości obyczajów i zepsucia wychowania młodzieży”
Zamiast powrotu do tradycyjnego modelu formacji opartego na zasadach św. Karola Boromeusza, posoborowie proponuje kolejne świeckie procedury i komitety.
Pseudoprymas jako symbol apostazji
Fakt, że obradom przewodniczy abp Wojciech Polak – tytułowany przez media „Prymasem Polski” – jest wymownym symbolem całego przedsięwzięcia. Prawdziwy prymas, jako interrex i strażnik wiary, został zastąpiony przez administratora struktury podporządkowanej modernistycznej rewolucji. Jak przypomina dekret Świętego Oficjum z 1947 roku: „Żaden katolik nie może przystępować do komunii z apostatami i heretykami”.
Tymczasem struktury posoborowe kontynuują demontaż ostatnich pozorów katolickiej tożsamości, zastępując kapłaństwo misją społecznego animatora, a Ofiarę Mszy św. – zgromadzeniem dialogicznym. Jak pisał św. Pius X w Pascendi dominici gregis:
„Moderniści starają się zniszczyć wszelkie instytucje katolickie, aby na ich gruzach wznieść synagogę szatana”
. Spotkanie Komisji Duchowieństwa KEP stanowi jedynie kolejny krok w tym destrukcyjnym procesie.
Za artykułem:
4 lutego: Spotkanie Komisji Duchowieństwa KEP (zapowiedź) (episkopat.pl)
Data artykułu: 29.01.2026
