Portal Catholic News Agency (20 stycznia 2026) donosi, iż antypapież Leon XIV zamierza celebrować Mszę Wieczerzy Pańskiej w bazylice św. Jana na Lateranie – rzekomy powrót do „długoletniej rzymskiej tradycji” po 12 latach rytualnych eksperymentów bergogliańskiego modernizmu. Komentowana informacja, podszyta fałszywą nostalgią za pozorami katolicyzmu, stanowi jedynie kolejne ogniwo w łańcuchu posoborowych deformacji.
Portal Opoka (20 stycznia 2026) prezentuje orędzie uzurpatora watykańskiego Leona XIV na XXXIV Światowy Dzień Chorego, oparte na reinterpretacji przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Dokument, nasączony językiem współczesnego aggiornamento, redukuje nadprzyrodzony wymiar miłosierdzia do poziomu socjologicznej solidarności.
Portal Catholic News Agency informuje o wyborze Chiclayo w Peru jako miejsca obchodów 34. „Światowego Dnia Chorego” w dniach 9-11 lutego 2026 roku. Jak podaje relacja, decyzja ta została podjęta głównie ze względów klimatycznych – „potrzebowaliśmy miejsca, gdzie ze względu na klimat w lutym mniej prawdopodobne byłoby, że uroczystości zostaną zakłócone przez złą pogodę” – stwierdził „kardynał” Michael Czerny podczas watykańskiej prezentacji „przesłania” antypapieża Leona XIV. Wspomniano również o rzekomym wzruszeniu antypapieża, który jako były „biskup” Chiclayo miał wyrazić zadowolenie z wyboru tej lokalizacji.
Portal CNA relacjonuje przesłanie uzurpatora Leona XIV na Światowy Dzień Chorego, ustanowiony przez „świętego” Jana Pawła II w 1992 roku. Artykuł podkreśla wezwanie do „społecznego wymiaru współczucia” i „piękna miłosierdzia” oderwanego od nadprzyrodzonego celu Kościoła.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) przedstawia postać Gábora Sztehlo, luterańskiego duchownego, który podczas II wojny światowej organizował schronienie dla żydowskich dzieci, a po 1945 r…
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) wychwala trylogię Karin Lednickiej „Krzywy kościół” jako literacki fenomen, który „odkrywa dla współobywateli Śląsk” i „przywraca pamięć” o zniszczonej przemysłowo Karwinie. Artykuł Zbigniewa Rokity pomija jednak kluczowy wymiar teologiczny tej historii – systematyczne odrzucenie sacrum na rzecz mamony.
Portal Tygodnik Powszechny (19 czerwca 2025) przedstawia przegląd wydarzeń w polskim teatrze minionego roku, gloryfikujący spektakle otwarcie rewolucyjne i antykatolickie. Artykuł zachwyca się „Tkoczami” Mai Kleczewskiej z Teatru Śląskiego – przedstawieniem pełnym przemocy, gdzie „fabrykanci mówią po polsku (kiedyś wydawali rozkazy po niemiecku), a uciemiężeni robotnicy po śląsku”, co reżyserka wykorzystuje do „ukazania sztafetę przemocy” i tezy o „reprodukowaniu” społecznego konfliktu bez możliwości sprawiedliwego rozwiązania. Autor entuzjastycznie opisuje również „Proces Eligiusza Niewiadomskiego” Bartosza Szydłowskiego, ukazujący zabójcę prezydenta Narutowicza jako „cichego szaleńca” z „wizją uzdrowienia kraju”, oraz „Termopile polskie” Jana Klaty, gdzie „karty w imieniu monstrualnej carycy Katarzyny rozdawał kniaź Patiomkin”. Całość wieńczy teza o „wielobarwności” polskiego teatru, który „nie mówi jednym głosem”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) relacjonuje drastyczny spadek liczby sakramentalnych chrztów w Polsce, podając jako przyczyny „kryzys demograficzny”, „zmiany społeczne” oraz rzekome „nadużycia w Kościele katolickim”. Artykuł prezentuje wypowiedzi rodziców świadomie odmawiających chrztu dzieciom, opatrzone komentarzem dominikanina Andrzeja Kuśmierskiego, który relatywizuje obowiązek tego sakramentu.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 stycznia 2026) prezentuje wywiad z prof. Josephine Quinn, w którym historyczka kwestionuje tradycyjne rozumienie „Zachodu” jako cywilizacji wyrosłej z grecko-rzymskich korzeni. Jej teza o „kulturowym zapożyczaniu” jako motorze historii stanowi jednak niebezpieczne uproszczenie, pomijające nadprzyrodzony porządek objawiony w katolickiej nauce o Regnum Christi.
Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) informuje o katastrofalnej sytuacji rolnictwa w syryjskim regionie Daraa. Autor, Amadeusz Świerk, wskazuje na połączenie czynników: zmian klimatycznych, 13-letniej wojny domowej oraz izraelskiej okupacji tamy Al-Mantara jako główne przyczyny przekształcenia niegdyś żyznego obszaru w „pustynną krainę”. Relacja pomija jednak kluczowy wymiar teologiczny tej katastrofy, sprowadzając ludzkie cierpienie do poziomu przyczynowości czysto materialnej.
