W przeddzień kolejnej fazy destrukcji katolickiej doktryny, tak zwany „papież” Leon XIV przewodniczył modernistycznej ceremonił w bazylice „świętego” Piotra. Portal eKAI (8 stycznia 2026) relacjonuje wydarzenie pełne teologicznych sprzeczności i pominięć zdradzających całkowite zerwanie z niezmienną wiarą katolicką.
Portal eKAI (8 stycznia 2026) promuje webinar „Depresja dotyka relacji” organizowany przez SESA Żary – Syn Dawida i Fundację Składak, mający nauczać „mądrego wspierania bliskich” w depresji poprzez metody psychoterapeutyczne. Wydarzenie prowadzą Agata Kulczycka (psychoterapeutka) i „ks.” Tomasz Matyjaszczyk, przedstawiany jako „psychoterapeuta integratywny i duszpasterz”.
Portal eKAI (8 stycznia 2026) relacjonuje stanowisko Stowarzyszenia Katechetów Świeckich (SKŚ) dotyczące zdarzenia w szkole w Kielnie, gdzie dokonano publicznej profanacji krzyża. Organizacja określa akt wyrzucenia symbolu Męki Pańskiej do kosza jako „niewłaściwy wychowawczo” i „raniący wrażliwość”, jednocześnie postulując „dialog” i „wzajemny szacunek”. W całym tekście brak jednak fundamentalnego rozróżnienia między świętokradztwem a błędem, między prawdą a fałszem – co demaskuje całkowite bankructwo doktrynalne posoborowych struktur.
Portal eKAI relacjonuje przemówienie wygłoszone przez uzurpatora watykańskiego, określanego jako Leon XIV, podczas celebracji z udziałem uzurpatorów kardynalskich. W tekście przewijają się typowe dla posoborowej nowomowy frazesy o „duchowości komunii”, „rozeznaniu” i „miłości trynitarnej”, przy całkowitym pominięciu kluczowych zasad katolickiej doktryny.
Portal eKAI relacjonuje stanowisko Stowarzyszenia Katechetów Świeckich dotyczące incydentu w szkole w Kielnie, gdzie doszło do wyrzucenia krzyża do śmietnika. Dokument ogranicza się do mglistych deklaracji o „ranieniu wrażliwości” i „wartościach europejskich”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar świętokradztwa i obowiązek obrony czci Chrystusa Króla.
Portal eKAI (7 stycznia 2026) relacjonuje przemówienie uzurpatora Leona XIV podczas nadzwyczajnego konsystorza w Rzymie. „Antypapież” powołuje się na Vaticanum II, cytując konstytucję Lumen gentium oraz wypowiedzi swych poprzedników, by uzasadnić „misję przyciągania” przez „miłość”, „dialog” i „synodalność”. Pomija całkowicie naukę o społecznej władzy Chrystusa Króla, konieczność nawrócenia heretyków czy prymat ofiary przebłagalnej.
Portal Więź.pl (8 stycznia 2026) przedstawia analizę ataku USA na Wenezuelę jako przejaw „nowego reżimu twardej imperialnej polityki”, gdzie „naga siła całkowicie zastąpiła potrzebę instytucjonalnej powściągliwości”. Autor wskazuje na wykorzystanie przez Donalda Trumpa amerykańskiego systemu sprawiedliwości do „zalegalizowania” operacji porwania Nicolása Maduro pod pretekstem walki z narkotykami, podczas gdy rzeczywistym celem miał być dostęp do złóż ropy oraz zastraszenie krajów Ameryki Łacińskiej. Tekst konstatuje erozję prawa międzynarodowego i przewiduje eskalację działań siłowych jako nowego paradygmatu stosunków międzynarodowych.
Portal Więź.pl (8 stycznia 2026) prezentuje wywiad z Ireną Santor jako rzekomo głęboką refleksję egzystencjalną, podczas gdy w istocie mamy do czynienia z manifestem naturalistycznej religii samozadowolenia. Śpiewaczka deklaruje: „Istnienie jest wartością samą w sobie”, co stanowi jawną apostazję od katolickiego porządku nadprzyrodzonego, gdzie życie ludzkie czerpie wartość wyłącznie z relacji do Boga Stwórcy i celu ostatecznego w życiu wiecznym.
„Metropolita” Gdański i teatr pozorów wobec profanacji Krzyża
Portal eKAI (7 stycznia 2026) relacjonuje „oświadczenie” abp. Tadeusza Wojdy SAC w sprawie rzekomej profanacji krzyża w szkole w Kielnie….
Portal Gość Niedzielny (4 września 2023) relacjonuje stanowisko tzw. Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych, które rzekomo potępia rezolucję Parlamentu Europejskiego ws. finansowania aborcji. Rzekomo „eksperci” określają inicjatywę jako bezprawną, powołując się na brak kompetencji UE w tej materii. Przewodniczący grupy, „biskup” Józef Wróbel, deklaruje obronę życia od poczęcia, jednak całe stanowisko zdradza typową dla posoborowia dwuznaczność i teologiczne bankructwo.
