Portal eKAI (1 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie zwierzchnika Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK) „arcybiskupa” Światosława Szewczuka, który podczas „Boskiej Liturgii” w Kijowie dziękował Polakom za pomoc humanitarną. Wspomniał o zbiórce organizowanej przez „kardynała” Grzegorza Rysia oraz dostawach sprzętu elektrycznego od „Caritas” Archidiecezji Krakowskiej. Całość utrzymana w tonie świeckiego aktywizmu, pozbawiona jakiejkolwiek nadprzyrodzonej perspektywy, stanowi kolejny dowód całkowitej apostazji struktur posoborowych.
Teologiczna dewastacja pojęcia miłosierdzia
„Prawdziwie chrześcijańska solidarność kieruje dziś swoją uwagę, swoje zasoby i modlitwy ku wam, drodzy Kijowianie” – stwierdził „arcybiskup” Szewczuk.
To zdanie demaskuje fundamentalne przeinaczenie katolickiej doktryny. Prawdziwe miłosierdzie chrześcijańskie – jak nauczał św. Augustyn – ma zawsze na celu zbawienie dusz (salus animarum), a nie jedynie zaspokojenie doczesnych potrzeb. Pius XI w encyklice Quas Primas podkreślał: „Pokój Chrystusowy możliwy jest jedynie w Królestwie Chrystusowym”. Tymczasem cała inicjatywa sprowadza się do hucpy humanitarnej, gdzie:
1. Brak jakiegokolwiek wezwania do nawrócenia
2. Brak ostrzeżenia przed schizmatycką naturą UKGK
3. Brak wskazania na konieczność podporządkowania się władzy Chrystusa Króla
Masoneria w sutannach: analiza językowa
Retoryka Szewczuka i całego artykułu odzwierciedla naturalistyczną mentalność Vaticanum II. Zwroty takie jak „solidarność”, „potrzeby materialne” czy „kryzys energetyczny” należą do leksykonu ONZ-owskiego, nie zaś katolickiego. Jak trafnie zauważył św. Pius X w Lamentabili sane, moderniści „redukują wiarę do subiektywnego doświadczenia”. W tym przypadku mamy do czynienia z redukcją miłosierdzia do socjalnego aktywizmu.
Symptomatyczne jest przemilczenie faktu, że UKGK:
- Uczestniczy w ekumenicznych bluźnierstwach z prawosławnymi schizmatykami
- Promuje „teologię narodu” sprzeczną z uniwersalizmem Królestwa Chrystusowego
- Współpracuje z reżimem w Kijowie, który tępi katolików wiernych Tradycji
Posoborowa „Caritas” jako narzędzie dechrystianizacji
Działalność „Caritas Archidiecezji Krakowskiej” stanowi jaskrawy przykład wykorzystania katolickiej terminologii do promocji laickich agend. Prawdziwa katolicka dobroczynność – jak przypominał Leon XIII – zawsze łączyła chleb cielesny z pokarmem duchowym. Tymczasem dostarczanie grzejników bez jednoczesnego głoszenia Ewangelii i udzielania sakramentów to jedynie parodia miłosierdzia.
Warto przypomnieć, że przedsoborowe katolickie organizacje charytatywne:
- Wymagały od beneficjentów uczestnictwa w naukach wiary
- Rozdawały medaliki, obrazy święte i modlitewniki wraz z pomocą materialną
- Publicznie protestowały przeciwko współpracy z heretykami i schizmatykami
Polityczna instrumentalizacja pseudo-kościołów
Całe to przedstawienie służy umacnianiu geopolitycznej narracji Zachodu, nie zaś budowaniu Królestwa Chrystusowego. Jak trafnie diagnozował Pius IX w Syllabusie błędów: „Kościół powinien być oddzielony od Państwa” (błąd nr 55) to masoncka maksyma sprzeczna z prawem Bożym. Tymczasem zarówno Szewczuk, jak i Ryś występują jako polityczni aktorzy w świeckim spektaklu „pomocy humanitarnej”.
„W parafiach i diecezjach Polski odbywa się zbiórka na rzecz potrzebującego, zamarzniętego Kijowa” – chwalił się zwierzchnik UKGK.
Gdzie tu:
- Napomnienia o grzechu prowadzącym do wojny?
- Wezwania do pokuty i zadośćuczynienia?
- Ostrzeżenia przed przyjmowaniem „komunii” w schizmatyckich strukturach?
Duchowa zgnilizna ekumenicznego dialogu
Użycie terminu „bracia i siostry w Polsce” wobec schizmatyków z UKGK stanowi zdradę katolickiego ortodoksji. Sobór Florencki jasno nauczał: „Nikt poza Kościołem Katolickim – ani poganin, ani żyd, ani heretyk, ani schizmatyk – nie może mieć udziału w życiu wiecznym”. Tymczasem cały artykuł utrzymany jest w duchu relatywizmu religijnego, gdzie:
| Katolicka zasada | Posoborowa rzeczywistość |
|---|---|
| Extra Ecclesiam nulla salus | Wszystkie religie prowadzą do Boga |
| Wiara wyrażona w czynach | Bezrefleksyjny aktywizm społeczny |
Konsekwencje doktrynalne
Ta inicjatywa stanowi namacalny dowód, jak struktury posoborowe realizują program modernistycznej rewolucji zakreślony już w „Syllabusie błędów” Piusa IX, który potępił m.in.:
- Błąd nr 15: „Każdy człowiek jest wolny w wyborze i wyznawaniu tej religii, którą uzna za prawdziwą”
- Błąd nr 24: „Kościół nie ma władzy używania siły”
- Błąd nr 77: „W naszych czasach nie jest już rzeczą pożyteczną, aby religia katolicka była uważana za jedyną religię Państwa”
Jak ostrzegał św. Pius X w Lamentabili sane, takie działania prowadzą do „teologii bezdogmatycznego chrystianizmu”, czyli de facto do ateizmu w masce pobożności.
Jedyna słuszna odpowiedź wiernych
Prawdziwi katolicy powinni:
- Odrzucić współpracę z posoborowymi strukturami apostazji
- Wspierać wyłącznie inicjatywy w pełni katolickie, połączone z głoszeniem Ewangelii
- Modlić się o nawrócenie zarówno Szewczuka, Rysia, jak i wszystkich uwikłanych w tę modernistyczną farsę
Jak przypomina Psalm 2: „Królowie ziemscy powstali i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i Jego Pomazańcowi”. Ta biblijna diagnoza znajduje dziś swoje tragiczne potwierdzenie w sojuszu neo-kościelnych uzurpatorów ze świeckimi mocami tego świata.
Za artykułem:
01 lutego 2026 | 18:25Zwierzchnik UKGK dziękuje Polakom za szybką pomoc dla Kijowa (ekai.pl)
Data artykułu: 01.02.2026
