Portal Gość.pl informuje o planowanych uroczystościach Wielkiego Tygodnia pod przewodnictwem uzurpatora Roberta Prevosta (znanego jako Leon XIV). Wzmiankowane celebracje mają odbyć się w Bazylice Laterańskiej oraz innych rzymskich świątyniach okupowanych przez struktury posoborowe. Tekst podaje szczegóły liturgicznego kalendarza, w tym:
- Wizyty duszpasterskie w parafiach „rzymskiej diecezji” od 15 lutego
- Procesję pokutną w Środę Popielcową na Awentynie
- Rekolekcje dla „Kurii Rzymskiej” w dniach 22-27 lutego
- Pełny program tzw. Wielkiego Tygodnia z Mszą Krzyżma, Liturgią Wieczerzy Pańskiej na Lateranie oraz Drogą Krzyżową w Koloseum
Fikcja prawowitości w służbie modernizmu
Przedstawienie tych działań jako „papieskich celebracji” stanowi jawną symulację autorytetu, której nie sposób pogodzić z zasadami wiary katolickiej. Sobór Laterański IV naucza nieomylnie: „Jedna tylko jest powszechna społeczność wiernych, poza którą nikt nie może dostąpić zbawienia” (Denz. 430). Tymczasem struktury kierowane przez Prevosta otwarcie zaprzeczają tej prawdzie, promując ekumenizm i wolność religijną potępioną w Syllabusie błędów Piusa IX (propozycje 15-18).
Leon XIV powrócił do tradycji sprawowania Liturgii Wieczerzy Pańskiej w Bazylice Laterańskiej.
To zdanie demaskuje historyczny rewizjonizm właściwy neo-kościołowi. Prawdziwa tradycja katolicka nigdy nie dopuszczała „powrotów” do czegokolwiek, gdyż Ecclesia semper eadem (Kościół zawsze ten sam). Jak przypomina Pius XII w encyklice Mediator Dei, liturgia „nie podlega woli ludzi, nawet kapłanów”. Tymczasem posoborowe rytuały stanowią przerwanie sukcesji apostolskiej poprzez naruszenie formy sakramentu święceń (Bulka Sacramentum Ordinis).
Językowa demontaż doktryny
Retoryka artykułu operuje typowo modernistycznymi eufemizmami:
- „Liturgia Wieczerzy Pańskiej” zamiast Mszy Świętej – co neguje ofiarniczy charakter Eucharystii potwierdzony przez Sobór Trydencki (Sesja XXII, kap. 2)
- „Kuria Rzymska” – termin pozbawiony znaczenia po likwidacji Świętego Oficjum przez Jana XXIII
- „Ojciec Święty” w odniesieniu do urzędu pozbawionego zarówno ważnej elekcji, jak i katolickiej wiary
Milczenie o konieczności stanu łaski u uczestników tych obrzędów stanowi zdradę duszpasterską. Św. Paweł ostrzega: „Kto spożywa chleb lub pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej” (1 Kor 11,27 Wlg).
Teologiczna pustka posoborowych rytuałów
Planowane celebracje jawią się jako parodia katolickiej liturgii. Analiza poszczególnych elementów ujawnia ich doktrynalną sprzeczność:
| Element programu | Sprzeczność z doktryną |
|---|---|
| Msza Krzyżma | Nieważne święcenia kapłańskie uniemożliwiają konsekrację prawdziwych olejów (Sobór Florencki, Denz. 695) |
| Procesja pokutna | Bez sakramentalnego rozgrzeszenia staje się czczym teatrem (Św. Tomasz, STh III, q.84 a.2) |
| Wigilia Paschalna | Posoborowa forma pomija egzorcyzm wody i światła, redukując sakrament do memorialnej wieczerzy (Por. De defectibus V,1) |
Jak trafnie zauważył św. Robert Bellarmin: „Heretycki papież przestaje być papieżem i głową Kościoła, tak jak przestaje być chrześcijaninem” (De Romano Pontifice II,30). Prevost, akceptujący wszystkie soborowe herezje, nie może zatem sprawować żadnych funkcji w Kościele.
Symptom apostazji końca czasów
Powrót celebracji na Lateran stanowi strategię iluzji ciągłości, podczas gdy sama bazylika została zbezczeszczona przez posoborowe „reformy”. Wystarczy przypomnieć, że:
- Ołtarz główny z relikwiami św. Piotra został zastąpiony stołem zgromadzenia
- Z prezbiterium usunięto historyczne trony papieskie
- Tablica Sacrosancta Lateranensis została przemilczana w nowych przewodnikach
Ta mistyfikacja wpisuje się w proroctwo św. Pawła: „Człowiek grzechu, syn zatracenia… który zasiądzie w świątyni Bożej” (2 Tes 2,3-4 Wlg). Jak zauważa kard. Louis Billot: „Antychryst będzie sprawował funkcje podobne do Chrystusowych, by zwieść wybranych” (De Ecclesia, 1927).
Jedyną odpowiedzią wiernych może być nieprzejednana wierność Mszy Wszechczasów i katolickim sakramentom udzielanym przez kapłanów w łączności z nieprzerwaną sukcesją apostolską. Reszta to tylko „obrzędy nie mające mocy nadania życia” (Gal 4,17 Wlg).
Za artykułem:
Papieska liturgia Wieczerzy Pańskiej ponownie na Lateranie (gosc.pl)
Data artykułu: 03.02.2026
