Portal Vatican News (2 lutego 2026) relacjonuje nominację Krzysztofa Zadarki na „biskupa koszalińsko-kołobrzeskiego” przez uzurpatora Leona XIV. W artykule wymieniono jego dotychczasowe posługi w strukturach posoborowych, w tym funkcję „przewodniczącego Komisji ds. Migrantów i Uchodźców” przy Konferencji „Episkopatu” Polski.
Nieprawomocność nominacji w świetle prawa kanonicznego
Cała procedura nominacyjna jest nieważna ex defectu iuris, gdyż jak nauczał Pius XII w konstytucji Vacantis Apostolicae Sedis, podczas wakatu Stolicy Apostolskiej (trwającego nieprzerwanie od śmierci Piusa XII) żaden uzurpator nie ma władzy mianowania prawowitych biskupów. Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice stwierdza jednoznacznie: „Papież-jawny heretyk traci urząd automatycznie”, co tym bardziej dotyczy późniejszych antypapieży.
Nawet gdyby uznać ważność święceń „biskupa” Zadarki (co jest wysoce wątpliwe po zmianach w obrzędzie święceń z 1968 r.), to zgodnie z Bullą Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV: „promocja lub wyniesienie, nawet jeśli były niekwestionowane i za jednomyślną zgodą wszystkich Kardynałów, będą nieważne, nieobowiązujące i bezwartościowe” w przypadku osób popadających w herezję.
Teologiczne konsekwencje modernizmu
Działalność „biskupa” Zadarki w Komisji ds. Migrantów stanowi jawne naruszenie zasad katolickiej eklezjologii. Jak nauczał Pius XI w encyklice Quas primas: „Królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi (…). Niechaj więc obowiązkiem i staraniem Waszym będzie, Czcigodni Bracia, aby w dniu oznaczonym przed tą doroczną uroczystością wygłoszono w każdej parafii kazania do ludu, w którychby ten lud dokładnie pouczony o istocie, znaczeniu i ważności tego święta, wezwano, by tak życie urządził i ułożył, iżby ono odpowiadało życiu tych, którzy wiernie i gorliwie słuchają rozkazów Boskiego Króla”.
Tymczasem działalność wspomnianej komisji promuje:
- Relatywizm religijny (potępiony w Syllabusie Piusa IX, punkty 15-18)
- Fałszywy ekumenizm (przeciwny dekretowi Lamentabili sane exitu Świętego Oficjum z 1907 r.)
- Naturalistyczne pojmowanie misji Kościoła (sprzeczne z nauczaniem św. Piusa X w Pascendi Dominici gregis)
Problem ważności święceń
Biografia „biskupa” Zadarki budzi poważne wątpliwości co do ważności jego święceń kapłańskich (1986) i biskupich (2009). Po reformie obrzędów święceń przez Pawła VI, Kongregacja Doktryny Wiary w 1983 r. przyznała, że nowa formuła święceń „mogła stać się ważna dzięki towarzyszącej intencji Kościoła”, co jednak – jak wskazuje teolog ks. Antoni Michels – jest sprzeczne z nauczaniem Soboru Trydenckiego o konieczności właściwej formy i materii sakramentów.
Symptom głębszego kryzysu
Cała sytuacja stanowi jedynie przejaw systemowego kryzysu struktur posoborowych, który św. Pius X przepowiedział w encyklice Pascendi: „Moderniści (…) sprowadzają życie religijne do samego tylko uczucia. Dogmat, kult, księgi święte, Sakramenty (…) są dla nich tylko symbolami i bodźcami uczucia”.
W obliczu tej apostazji jedynym ratunkiem pozostaje wierność niezmiennemu Magisterium Kościoła i prawowitym pasterzom zachowującym Tradycję. Jak napominał św. Paweł: „Choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą przyjęliście – niech będzie przeklęty!” (Gal 1,8).
Za artykułem:
Bp Krzysztof Zadarko nowym biskupem koszalińsko-kołobrzeskim (vaticannews.va)
Data artykułu: 02.02.2026
