Portal Episkopat.pl (3 lutego 2026) relacjonuje konferencję prasową zapowiadającą XXXIV Światowy Dzień Chorego, podczas której bp Romuald Kamiński – „przewodniczący” Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia – powoływał się na orędzie „papieża” Leona XIV „Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka”. W prezentacji uczestniczyli także przedstawiciele Mazowieckiego Szpitala Wojewódzkiego Drewnica, akcentujący „wielowymiarowe spojrzenie na człowieka” i działalność Fundacji „Zdrowie w Głowie”.
Naturalistyczne zawężenie misji Kościoła
Całość wystąpienia bp. Kamińskiego stanowi klasyczny przykład redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do poziomu świeckiej agencji socjalnej. Stwierdzenie, że „nasza służebność jest zakorzeniona w Bogu” pozostaje pustym frazesem, gdyż w całym przemówieniu brak:
„nawiązania do konieczności łaski uświęcającej, sakramentów czy ofiarnego zjednoczenia cierpienia z Męką Chrystusa – jedynego źródła prawdziwego sensu ludzkiego bólu” (Pius XII, encyklika „Mystici Corporis Christi”, 1943).
W miejsce katolickiej duchowości krzyża zaproponowano psychologizującą wizję „współczucia” oderwaną od teologii zbawienia. Tożsamość Samarytanina – heretyka i schizmatyka – celowo przemilczana, co odpowiada modernistycznej tezie o zbawczej skuteczności wszystkich religii potępionej przez św. Piusa X w dekrecie „Lamentabili” (propozycja 21).
Demontaż pojęcia grzechu i łaski
Szczególnie wymowne jest przemilczenie przyczyn kryzysów psychicznych wskazywanych przez Magisterium: „duchowej pustki wynikającej z odejścia od Boga, zgorszeń moralnych i utraty życia sakramentalnego” (Pius XI, „Divini Redemptoris”). Zamiast tego dr Andrzej Skrzypek diagnozuje:
„żyjemy w niespokojnych czasach, z takimi wyzwaniami jak: pandemia, wojna, przemiany społeczne i kulturowe”.
Teza ta powiela modernistyczny błąd utożsamiający skutki grzechu pierworodnego z przyczynami społecznymi, co Pius X potępił w encyklice „Pascendi” jako „przeniesienie przyczyn zła ze sfery duchowej do materialnej”. Brak jakiegokolwiek odniesienia do:
- potrzeby pokuty
- niebezpieczeństwa utraty zbawienia
- obowiązku stanu łaski uświęcającej u personelu medycznego
Kult człowieka zamiast kultu Boga
Fundacja „Zdrowie w Głowie” prezentuje model opieki całkowicie zsekularyzowany, gdzie „zajęcia artystyczne, kulinarne i muzykoterapia” zastępują posługę kapłańską. Julia Norman deklaruje:
„Żyjemy ze sobą bardzo blisko. Wspólnie świętujemy Boże Narodzenie, Wielkanoc, imieniny, urodziny”.
To jawna parodia życia religijnego, gdzie celebracja tajemnic wiary zostaje zrównana z świeckimi uroczystościami, co stanowi złamanie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r. zabraniającego uczestnictwa w akcjach religijnych z heretykami. Brak wzmianki o:
- Mszy Świętej dla chorych
- rozwijaniu życia modlitewnego
- nabożeństwach wynagradzających
Fałszywa eklezjologia i nieprawowitość „urzędów”
Wspomnienie Jana Pawła II jako inicjatora Światowego Dnia Chorego w 75. rocznicę „objawień fatimskich” to podwójne nadużycie:
- Kult fatimski został jednoznacznie zdemaskowany jako operacja masońska (symbolika dat 1717-1917-2017, sprzeczności doktrynalne, jansenistyczne praktyki wizjonerów).
- Jan Paweł II jako główny architekt posoborowej apostazji stracił automatycznie urząd przez publiczną herezję (kan. 188 §4 KPK 1917).
Sam bp Kamiński działa w strukturze pozbawionej sukcesji apostolskiej – nowa „forma święceń” z 1968 r. unieważnia sakry biskupie (bulli „Sacramentum Ordinis” Piusa XII). Wszelkie jego „przewodnictwo” w gremiach KEP jest więc czystą fikcją prawną.
Totalne milczenie o najważniejszym
W całym materiale nie padło ani jedno zdanie o:
- konieczności spowiedzi św. dla chorych w stanie grzechu śmiertelnego
- obowiązku przyjmowania Wiatyku jako „pokarmu na drogę wieczności” (kan. 864 KPK 1917)
- grzechu eutanazji i aborcji eugenicznej
- niebezpieczeństwie świętokradztwa przy udzielaniu „komunii” przez świeckich
Ta wymowna pustka doktrynalna demaskuje prawdziwy cel struktur posoborowych: zastąpienie religii objawionej naturalistycznym humanitaryzmem, gdzie Chrystus Król zostaje zdetronizowany, a Jego miejsce zajmuje „wielowymiarowy człowiek w kryzysie”.
Jak nauczał Pius XI w „Quas primas”: „Nie będzie pokoju, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Dopóki „duchowieństwo” posoborowe odmawia uznania tego panowania, jego działalność – nawet pod płaszczykiem pomocy chorym – pozostaje narzędziem antychrystusowej rewolucji.
Za artykułem:
Bp Kamiński przed Światowym Dniem Chorego: Nasza służebność jest zakorzeniona w Bogu (episkopat.pl)
Data artykułu: 03.02.2026
