Portal EWTN News (22 stycznia 2026) relacjonuje przygotowania do listopadowych referendów aborcyjnych w pięciu amerykańskich stanach. Cztery z nich (Wirginia, Nevada, Idaho, Oregon) mają głosować nad wprowadzeniem „prawa do aborcji” do konstytucji stanowych, podczas gdy Missouri rozważa częściowe ograniczenie przyjętej w 2024 roku aborcyjnej deregulacji. Jedynie Montana – po nieudanej próbie wprowadzenia definicji dziecka nienarodzonego jako osoby – pozostaje poza tym krwawym frontem walki.
Faktograficzne przemilczenie katastrofy moralnej
Relacja pomija kluczowy fakt doktrynalny: każda aborcja jest morderstwem i świętokradztwem (Sobór Trydencki, Sesja V; KPK 1917, kan. 2350). Proponowane „zmiany konstytucyjne” to nie niewinne regulacje prawne, lecz instytucjonalizacja dzieciobójstwa na skalę przemysłową. Wbrew pozorom „kompromisu”, projekty w Wirginii i Nevadzie legalizują zabijanie dzieci aż do samego porodu pod płaszczykiem „zdrowia matki” – konceptu tak rozmytego, że w praktyce obejmuje nawet względy psychospołeczne (por. Casti Connubii, Pius XI).
„Fundamentalne prawo do wolności reprodukcyjnej, w tym możliwości podejmowania i realizowania decyzji dotyczących własnej opieki prenatalnej, […] opieki aborcyjnej” – proponowana poprawka w Wirginii
Język ten jawi się jako współczesne wcielenie Katalogu Błędów Piusa IX, który potępił tezę, że „autorytet jest jedynie sumą sił materialnych” (pkt 39). „Wolność reprodukcyjna” to neomarksistowska herezja głosząca absolutne panowanie woli ludzkiej nad prawem naturalnym. Tymczasem św. Paweł Apostoł przestrzega: „Nie błądźcie: Bóg nie może być zwiedzionym” (Gal 6,7 Wlg).
Teologiczna martwota „biskupów” wirgińskich
Artykuł wzmiankuje sprzeciw „wirgińskich biskupów katolickich”, lecz nie podaje żadnych konkretów doktrynalnych z ich strony. To symptomatyczne dla całej posoborowej hierarchii, która zamiast ekskomunikować jawnych apostatów, ogranicza się do mglistych „potępień” pozbawionych kanonicznych sankcji. Gdzie echo niezłomnego tonu Piusa XII, który nauczał: „Żaden prawodawca ludzki nie ma władzy nad niewinnym życiem człowieka” (Address to Midwives, 1951)?
Fakt, że Oregon – stan z pełną aborcyjną deregulacją – może dodatkowo „potwierdzać prawo do aborcji”, demaskuje bankructwo tzw. hermeneutyki ciągłości. Gdy cywilne prawo formalnie odrzuca Boże przykazania, jedyną katolicką odpowiedzią pozostaje całkowita negacja takiego systemu (por. Quas Primas, Pius XI). Tymczasem „biskupi” ograniczają się do gry w charytatywne protesty, podczas gdy ich diecezje finansują szpitale współpracujące z aborteriami.
Montana: modernistyczna pułapka „personhood”
Rzekomo „pro-life’owy” projekt Montany zawierał śmiertelny błąd: wyłączenie odpowiedzialności za „nieumyślne szkody wyrządzone nienarodzonemu dziecku przez jego matkę”. To klasyczny przykład modernistycznej dialektyki – pozornie broniąc życia, projekt utrwalał relatywizm moralny. Jak przypominał św. Augustyn: „Żadne ludzkie prawo nie może usankcjonować tego, co sprzeciwia się prawu wiecznemu” (De Libero Arbitrio, I,5).
Katastrofalne fiasko montańskiej inicjatywy wynika z głębszego problemu: w społeczeństwie, które odrzuciło społeczne panowanie Chrystusa Króla, jakakolwiek trwała ochrona życia jest niemożliwa. Pius XI w Quas Primas stwierdza jednoznacznie: „Państwa szczęśliwe tylko wówczas, gdy Boga uznają za źródło swej władzy i chwały”. Ameryka, budująca swe prawa na herezji wolności religijnej (Dignitatis Humanae), zbiera żniwo swych błędów.
Missouri: zdradliwa iluzja kompromisu
Projekt częściowej repealu aborcyjnej konstytucji w Missouri ujawnia kolejną pułapkę: „wyjątki” dla gwałtu i kazirodztwa. To jawna zdrada zasady absolutu moralnego – życie niewinne pozostaje święte niezależnie od okoliczności poczęcia (Św. Tomasz z Akwinu, Summa, II-II, q.64). Co więcej, propozycja legalizująca zabijanie dzieci poniżej 12 tygodni w tych przypadkach, faktycznie rozszerza dostęp do aborcji wobec obecnego prawa federalnego.
„Zakaz procedur zmiany płci dla nieletnich” – rzekomy „pro-life’owy” element projektu Missouri
To klasyczny przykład neokonserwatywnego oszustwa: przyprawianie aborcyjnego trupa „konserwatywnymi” dodatkami. Tymczasem Pius XI przestrzegał: „Błądzą ci, którzy sądzą, że mogą pogodzić ducha Chrystusa z duchem świata” (Divini Redemptoris). Walka z genderową herezją nie usprawiedliwia współudziału w dzieciobójstwie – oba te grzechy wołają o pomstę do nieba.
Duchowe źródło kryzysu
Opisywane referenda to jedynie objaw głębszej choroby: całkowitego odejścia narodów od społecznego panowania Chrystusa Króla. Gdy w 1925 roku Pius XI ustanawiał święto Chrystusa Króla, przestrzegał: „Usunięcie Chrystusa z prawodawstwa prowadzi do rozpadu społeczeństw”. Amerykańskie stany, odrzucając Boże prawo, stały się współczesnymi Sodomami – a ich los będzie identyczny.
Winę za tę katastrofę ponoszą w równym stopniu moderniści okupujący Watykan, którzy zamiast głosić Ewangelię, wdali się w układy z duchem świata. Jakże aktualne brzmi dziś potępienie św. Piusa X: „Moderniści usiłują zniszczyć wszelki porządek nadprzyrodzony” (Pascendi, 6). Dopóki narody nie powrócą do publicznego wyznawania wiary katolickiej, każda „walka pro-life” skazana jest na klęskę.
Jedyną drogą ocalenia pozostaje więc całkowite odrzucenie modernistycznej herezji i powrót do jedynego źródła łaski: niezmiennej Ofiary Mszy Świętej, ważnych sakramentów i integralnej doktryny katolickiej. Bez tego nawet najlepsze prawa staną się pustą literą – bo „jeśli Pan domu nie zbuduje, na próżno się trudzą ci, którzy go wznoszą” (Ps 126,1 Wlg).
Za artykułem:
Will your state vote on abortion in 2026? (ewtnnews.com)
Data artykułu: 22.01.2026
