Portal EWTN News informuje o orędziu uzurpatora Leona XIV na 60. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Przesłanie zatytułowane „Zachować ludzkie głosy i twarze” przedstawia technologię jako zagrożenie dla autentyczności relacji międzyludzkich, jednocześnie podnosząc ludzkie atrybuty do rangi sacrum.
Antypapież Leon XIV i idolatria ludzkiego oblicza w dobie technologicznego zamętu
Naturalistyczna redukcja sacrum
Uzurpator określa ludzkie twarze i głosy jako „święte„, stwierdzając: „Nasze twarze i głosy są unikatowe, charakterystyczne dla każdej osoby„. To jawne przejaw antropocentrycznej herezji, sprzecznej z katolickim rozumieniem świętości przynależnej wyłącznie Bogu i rzeczom przez Niego uświęconym. Sanctum w teologii katolickiej odnosi się do sfery Bożej obecności (Ex 3:5), nie zaś do cech biologicznych człowieka – istoty upadłej wskutek grzechu pierworodnego.
„Faces and voices are sacred”
Sobór Trydencki w dekrecie o usprawiedliwieniu (Sesja VI, rozdz. 1) naucza, że człowiek wskutek nieposłuszeństwa Adama „stał się nieposłuszny, nieczysty, synem gniewu„. Podnoszenie ludzkich atrybutów do rangi sacrum to klasyczny przejaw modernistycznego cultus hominis, potępionego przez św. Piusa X w encyklice Pascendi Dominici gregis jako „bałwochwalstwo„.
Technologiczny utylitaryzm zamiast porządku nadprzyrodzonego
Analizowane orędzie koncentruje się wyłącznie na doczesnych skutkach rozwoju AI, całkowicie pomijając perspektywę zbawienia dusz, obowiązku ewangelizacji czy niebezpieczeństwa grzechu. Brak jakiejkolwiek wzmianki o łasce uświęcającej, sakramentach czy obowiązku podporządkowania techniki prawu Bożemu odsłania naturalistyczne fundamenty posoborowego myślenia.
Św. Pius X w Lamentabili sane potępił błąd mówiący, że „objawienie nie może być niczym innym jak tylko uświadomieniem sobie przez człowieka swego stosunku do Boga” (punkt 20). Tymczasem Leon XIV prezentuje redukcjonistyczną wizję, w której „wyzwaniem związanym z AI nie jest kwestia technologiczna, lecz antropologiczna„, ignorując nadprzyrodzony wymiar ludzkiego przeznaczenia.
Ewangelia według algorytmów
Wezwanie do „jasnego oznaczania treści generowanych przez AI” oraz ochrony „praw autorskich dziennikarzy” ukazuje materialistyczne spojrzenie na komunikację, nieuwzględniające katolickiego rozumienia prawdy jako conformitas mentis cum re (św. Tomasz z Akwinu, De veritate q.1 a.1). W tradycyjnej teologii głoszenie Ewangelii nie jest „twórczością”, lecz wiernym przekazem depozytu wiary.
„The authorship and sovereign ownership of the work of journalists and other content creators must be protected”
Kanon 1387 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r. nakazuje biskupom czuwanie, by „wierni nie czytali czasopism przeciwnych wierze lub obyczajom„. Tymczasem posoborowie proponuje świecki model „mediów jako dobra publicznego”, odrzucając ich funkcję narzędzia ewangelizacji i obrony prawdy.
Edukacja bez Krzyża
Postulowany przez uzurpatora „sojusz z technologią oparty na odpowiedzialności, współpracy i edukacji” stanowi karykaturę katolickiej nauki o państwie. Brak odniesienia do społecznego panowania Chrystusa Króla (Pius XI, Quas Primas) redukuje chrześcijański udział w życiu publicznym do „rozwijania krytycznego myślenia„, co jest jawnym przejawem modernizmu potępionym w dekrecie Lamentabili (punkt 26).
Proponowana „cyfrowa edukacja obywatelska” dla „starszych dorosłych i marginalizowanych członków społeczeństwa” odzwierciedla utopijną wiarę w postęp, której przeciwstawiał się św. Pius X, pisząc: „Któż nie widzi, że społeczeństwo obecne więcej niż kiedykolwiek potrzebuje silnej władzy?” (List Apostolski Notre charge apostolique).
Teologiczne bankructwo Nowego Adwentu
Orędzie Leona XIV potwierdza, że struktury posoborowe definitywnie porzuciły nadprzyrodzoną misję Kościoła na rzecz świeckiego zarządzania kryzysami cywilizacyjnymi. Milczenie o Krzyżu, łasce i obowiązku podporządkowania wszystkich dziedzin życia prawu Bożemu stanowi realizację modernistycznego postulatu „ewolucji dogmatów” (Pius X, Pascendi).
W obliczu tej apostazji katolicy winni trwać przy niezmiennej doktrynie wyrażonej w encyklice Quas Primas: „Państwa nie mogą odmawiać publicznej czci i posłuszeństwa królującemu Chrystusowi, jeśli pragną zachować nienaruszoną swą powagę i przyczynić się do pomnożenia szczęścia ojczyzny„. Prawdziwa odpowiedź na wyzwania technologicznej ery nie leży w humanistycznej edukacji, lecz w uznaniu Regni Christi in societate humana.
Za artykułem:
Pope Leo XIV: Human voices and faces are sacred; AI requires education and responsibility (ewtnnews.com)
Data artykułu: 27.01.2026
