Dialog z judaizmem jako wyraz apostazji posoborowej
Portal EWTN News (21 stycznia 2026) relacjonuje obchody 29. Dnia Judaizmu w strukturach posoborowych w Polsce, gdzie „kardynał” Grzegorz Ryś oraz rabin Michael Schudrich wzywali do „wzajemnego słuchania” w walce z nienawiścią. Wydarzenie w Płocku, mieście o tragicznej historii eksterminacji żydowskiej społeczności, stało się kolejną platformą relatywizacji katolickiej doktryny pod płaszczykiem „dialogu”.
Faktograficzne zafałszowanie misji Kościoła
Relacja pomija kluczowy fakt: judaizm talmudyczny odrzucił Chrystusa jako Mesjasza, stając się – jak nauczał św. Pius X – „synagogą szatana” (Encyklika Editae saepe). Tymczasem „abp” Ryś powołuje się na „dokumenty Kościoła od Soboru Watykańskiego II”, które rzekomo potwierdzają więź chrześcijaństwa z „żywym judaizmem”. To jawne zaprzeczenie nauce św. Pawła: „Albowiem świadczę im, iż mają gorliwość Bożą, ale nie według umiejętności. Albowiem nie znając sprawiedliwości Bożej, a własnej chcąc dochować, nie poddali się sprawiedliwości Bożej” (Rz 10, 2-3 Wlg).
„You will never be happy if you want to be happy alone” – stwierdził „kardynał” Ryś podczas spotkania, redukując zbawczy uniwersalizm Krzyża do psychologicznego bon motu.
Językowa demontaż doktryny
Retoryka uczestników wydarzenia odsłonia głęboki naturalizm i fideistyczny relatywizm. Frazy o „wzajemnym słuchaniu” czy „jednym stole” (siostra Kowalska) sugerują równość między objawieniem a herezją. Tymczasem Sobór Florencki definitywnie orzekł: „Żadnemu z pozostających poza Kościołem katolickim […] nie mogą dostąpić życie wieczne” (Bulla Cantate Domino, 1442). Użycie wersetu z Księgi Rut („Twój lud będzie moim ludem”) jako motta wydarzenia to nadużycie – Rut jako konwertytka na wiarę izraelską nie może być wzorem dla katolików, gdyż Kościół jest nowym Izraelem.
Termin „antysemityzm” – wrzucony do jednego worka z „rasizmem” – służy tu ukryciu doktrynalnego sprzeciwu wobec żydowskiego odrzucenia Chrystusa. Jak zauważył Pius XI: „Duchowo wszyscy jesteśmy semitami” (Encyklika Mit brennender Sorge), lecz to nie usprawiedliwia relatywizacji prawdy.
Teologiczna zdrada Krzyża
Całe przedsięwzięcie „Dnia Judaizmu” stanowi pogwałcenie konstytutywnej misji Kościoła. Pius XII w encyklice Mystici Corporis podkreślał: „Do społeczności Kościoła nie należą tylko wierni żyjący na ziemi, lecz także wszyscy ci, którzy w przeszłości żyli w sprawiedliwości […] oraz ci wszyscy, którzy w przyszłości jeszcze żyć będą w tej samej wierze i miłości”. Tymczasem płockie obchody koncentrują się na ziemskiej „pamięci” i „dialogu”, przemilczając obowiązek nawrócenia żydów – co stanowi zdradę miłosierdzia wobec ich dusz.
„Rabin” Schudrich powołuje się na Holocaust jako narzędzie emocjonalnego szantażu, unikając jednak kluczowego faktu: wiara katolicka była jedyną siłą skutecznie zwalczającą antysemityzm w historii. To katoliccy święci – od Jana Chryzostoma po Maksymiliana Kolbego – bronili godności żydów jako potencjalnych konwertytów, a nie jako wyznawców obcej religii. Jak trafnie zauważył św. Bernard z Clairvaux: „Żydzi są dla nas żywymi słowami Pisma, przypominają nam o Mękach naszego Pana” (Epistola 363), lecz to przypomnienie ma prowadzić do ewangelizacji, nie do ekumenicznego klęczenia.
Symptomatyczna apostazja posoborowia
Organizacja „Dni Judaizmu” w „Kościele” posoborowym to logiczna konsekwencja deklaracji Nostra aetate, która – wbrew nauce św. Pawła (1 Tes 2, 14-16) – przemilcza winę przywódców żydowskich w Odkupieniu. Jak ostrzegał św. Pius X: „Moderniści, aby łatwiej zwieść prostaczków, głoszą zuchwale, że wyznają naukę Kościoła katolickiego, że czczą powagę Papieża, lecz tylko z zastrzeżeniem” (Encyklika Pascendi).
Wydarzenie w Płocku jest namacalnym dowodem realizacji masońskiego projektu „kościoła powszechnego”, o którym pisał Pius IX w Syllabusie: „Kościół nie jest prawdziwym i doskonałym społeczeństwem całkowicie wolnym” (błąd 19). Gdy struktury posoborowe organizują „wspólne modlitwy” w byłej synagodze, wierni katoliccy pamiętają słowa Chrystusa: „Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie” (Mt 12, 30).
W obliczu tej apostazji jedyną odpowiedzią wiernych pozostaje trwanie przy niezmiennej doktrynie wyrażonej przez Piusa XI: „Królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi […] jeśli zaś ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa” (Encyklika Quas Primas).
Za artykułem:
Cardinal Ryś: Catholics and Jews must ‘listen to each other’ to combat hate (ewtnnews.com)
Data artykułu: 21.01.2026
