Portal LifeSiteNews informuje o przegłosowaniu przez Senat Indiany ustawy SB 236, która ma na celu ograniczenie dystrybucji środków poronnych. Projekt ustawy wprowadza odpowiedzialność cywilną dla osób i podmiotów zaangażowanych w produkcję, dystrybucję czy przepisywanie aborcyjnych farmaceutyków. Republikańska senator Liz Brown określiła inicjatywę jako narzędzie walki z „dzikim zachodem” internetowej dystrybucji pigułek. Dane Departamentu Zdrowia Indiany wskazują na 98% spadek aborcji po wprowadzeniu ochrony życia, jednak raport ujawnia 42 legalne zabójstwa nienarodzonych w III kwartale 2025 roku – głównie dzięki wyjątkom w prawie.
Faktograficzne przemilczenia i półprawdy
Choć artykuł słusznie wskazuje na problem nielegalnej dystrybucji pigułek poronnych, całkowicie pomija moralną ocenę wyjątków w prawie stanowym. Dopuszczenie aborcji w przypadkach gwałtu, kazirodztwa czy domniemanych „wad letalnych” stanowi zdradę fundamentalnej zasady nienaruszalności życia niewinnego. Jak stwierdza Pius XI w Casti Connubii: „Nawet życie dziecka nienarodzonego – choćby jego przyjście na świat łączyło się z trudnościami i niebezpieczeństwami – jest rzeczą świętą” (n. 64).
„W tym stanie, jako stanie pro-life, istnieje interes publiczny, jeśli ktoś łamie te prawa” – deklaruje senator Brown, nie zauważając, że samo prawo łamie porządek moralny przez legalizację wybranych dzieciobójstw.
Językowa symulacja ochrony życia
Retoryka „państwa pro-life” stosowana przez establishment polityczny Indiany to lingwistyczna schizofrenia. Określenie to staje się pustym sloganem, gdy prawodawcy sankcjonują wyjątki od ochrony życia. Św. Augustyn w Państwie Bożym (I, 17) ostrzega: „Gdy zabijanie ludzi jest zbrodnią, zabijanie dzieci w łonie matki jest zbrodnią jeszcze większą”.
Teologiczne bankructwo kompromisu
Ustawa SB 236, choć ogranicza dostęp do aborcji farmakologicznej, pozostaje nie do pogodzenia z katolicką nauką o świętości życia. Sobór Watykański II w konstytucji Gaudium et spes potwierdza: „Życie już od poczęcia należy chronić z najwyższą troską” (n. 51). Żadne okoliczności – nawet najtragiczniejsze – nie usprawiedliwiają bezpośredniego przerwania ciąży. Jak nauczał Pius XII: „Niewinne życie ludzkie, kimkolwiek by ono nie było, jest wyjęte od samego początku spod wszelkiej bezpośredniej zamachowej ręki” (Przemówienie do położników, 29.10.1951).
Symptomat modernizmu prawnego
Legislacja Indiany odsłania metastazę modernistycznej mentalności nawet w środowiskach nominalnie pro-life. Przyjęcie zasady „mniejszego zła” w postaci ograniczonych wyjątków aborcyjnych stanowi kapitulację przed kulturą śmierci. Św. Pius X w Pascendi dominici gregis demaskuje takich reformatorów jako tych, którzy „w imię postępu i współczucia, podkopują fundamenty wiary” (n. 39).
Fakt, że w 2025 roku dokonano 42 legalnych aborcji – w tym wielu z powodu domniemanych „wad letalnych” – dowodzi przyjęcia eugenicznej mentalności potępionej przez papieża Piusa XII: „Żadna społeczność ludzka nie może legalnie poświęcać istoty ludzkiej dla dobra innej istoty ludzkiej, ani też dla dobra całej społeczności” (Przemówienie do hematologów, 12.09.1958).
Prawo naturalne kontra utylitaryzm
Projekt ustawodawczy, pozwalający na dochodzenie odszkodowań za nielegalne aborcje farmakologiczne, pozostaje bezsilny wobec zła strukturalnego dopuszczonych wyjątków. Jak przypomina kard. Alfredo Ottaviani w Compendium theologiae moralis: „Żadna władza ludzka nie ma prawa legalizować tego, co sprzeczne z prawem naturalnym” (t. II, n. 314).
Działania administracji Trumpa, które kontynuują politykę dystrybucji pigułek poronnych pocztą, stanowią zdradę deklarowanych wartości pro-life. To potwierdza diagnozę św. Piusa X z encykliki Notre Charge Apostolique o „demokracji bez Boga”, gdzie politycy „nie szukają Królestwa Bożego, lecz własnej korzyści” (n. 43).
Walka z aborcją farmakologiczną, choć konieczna, pozostaje daremna bez całkowitego odrzucenia kompromisu z kulturą śmierci. Jak nauczał Leon XIII: „Wszelka ustawa ludzka ma moc obowiązującą o tyle tylko, o ile wypływa z prawa wiecznego. W przeciwnym zaś razie nie może nakładać żadnego obowiązku” (Libertas praestantissimum, n. 10). Dopóki prawodawcy nie uznają absolutnej nienaruszalności życia od poczęcia, ich działania będą jedynie gaszeniem pożaru, który sami podsycają.
Za artykułem:
Indiana Senate passes bill to crack down on abortion pills (lifesitenews.com)
Data artykułu: 03.02.2026
