Portal EWTN News (21 stycznia 2026) powołuje się na raport Pew Research Center wskazujący, że katolicy pozostają najliczniejszą grupą religijną w sześciu krajach Ameryki Łacińskiej (Argentyna, Brazylia, Chile, Kolumbia, Meksyk, Peru), pomiędzy 46% w Brazylii do 67% w Peru. Badanie przeprowadzone w 2024 r. wśród 6 234 dorosłych odnotowuje jednak spadek identyfikacji katolickiej od 9 do 19 punktów procentowych w porównaniu z latami 2013-2014. Główną przyczyną ma być przechodzenie byłych katolików do grupy religijnie niezrzeszonych (20% lub więcej w każdym kraju) lub do protestantyzmu (w Brazylii 13% byłych katolików przeszło na protestantyzm). Pomimo spadku formalnej przynależności, wiara w Boga pozostaje powszechna (89-98%), podobnie jak praktyki modlitewne (58-76% modli się codziennie). Analogiczne trendy odnotowano wśród Latynosów w USA, gdzie odsetek katolików spadł z 58% w 2014 r. do 42% w 2024 r.
Statystyczne złudzenia i teologiczna rzeczywistość
Twierdzenie, że katolicy stanowią większość w Ameryce Łacińskiej, opiera się na fundamentalnym nieporozumieniu semantycznym. Raport Pew mierzy jedynie deklaracje przynależności do instytucji okupującej budynki kościelne, która od Soboru Watykańskiego II systematycznie niszczyła depozyt wiary przez:
- Promowanie ekumenizmu potępionego w Mortalium animos Piusa XI (1928)
- Laicyzację liturgii (Novus Ordo jako „stołem zgromadzenia” zamiast Ofiary Całopalnej)
- Relatywizację dogmatu „poza Kościołem nie ma zbawienia” (Lamentabili sane, 1907, p. 21)
Jak zauważył św. Robert Bellarmin: „Kościół jest zjednoczeniem ludzi związanych przez wyznawanie tej samej wiary chrześcijańskiej i przez uczestniczenie w tych samych sakramentach, pod rządami prawowitych pasterzy, a zwłaszcza jednego namiestnika Chrystusowego na ziemi, Papieża” (De Ecclesia Militante, III). Tymczasem „katolicy” cytowani w raporcie praktykują w strukturach, gdzie:
Msza została zredukowana do stołu zgromadzenia, a rubryki naruszają teologię ofiary przebłagalnej
co czyni ich uczestnikami nie katolickiego kultu, lecz zgromadzenia religijnego pozbawionego charakteru sakramentalnego.
Językowa manipulacja jako narzędzie apostazji
Retoryka raportu stosuje typowo modernistyczne zabiegi relatywizujące:
- Termin „religijnie niezrzeszeni” zastępuje biblijne określenie „poganie” (Ef 2,12) oraz kanoniczną kategorię apostatów (Codex Iuris Canonici 1917, kan. 1325 §2)
- Stwierdzenie, że „wiara w Boga pozostaje wysoka” ukrywa zasadniczą różnicę między wiarą katolicką w Trójjedynego Boga a naturalistycznym deizmem. Jak przestrzegał Pius X: „Moderniści mieszają pojęcia świeckie i religijne, prowadząc do czystego panteizmu” (Lamentabili sane, p. 1, 5, 25)
- Podkreślanie praktyk modlitewnych bez oceny ich zgodności z katolicką lex orandi legitymizuje protestanckie i synkretyczne formy pseudo-duchowości
Raport całkowicie ignoruje kluczowy wskaźnik życia katolickiego – stan łaski uświęcającej, możliwy jedynie poprzez:
- Regularne korzystanie z sakramentu pokuty w jego tradycyjnej formie
- Uczestnictwo w ważnej Mszy św. sprawowanej przez kapłana ważnie wyświęconego
- Unikanie współpracy z heretykami i schizmatykami (Codex Iuris Canonici 1917, kan. 1258)
Teologiczne bankructwo „kościoła” posoborowego
Spadek liczby „katolików” w Ameryce Łacińskiej stanowi niezbity dowód bankructwa doktrynalnego struktur posoborowych. Jak przepowiedział Pius XI w Quas Primas (1925):
„Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw i gdy już nie od Boga, lecz od ludzi wywodzono początek władzy, stało się iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”
Deklaracje wierności wobec instytucji, która:
- Porzuciła katolickie państwo jako ideał (potępiony w Syllabus errorum, 1864, p. 77)
- Promuje wolność religijną sprzeczną z Mirari vos Grzegorza XVI (1832)
- Zastąpiła królowanie Chrystusa antropocentrycznym humanitaryzmem
są równoznaczne ze współuczestnictwem w apostazji. Św. Augustyn ostrzegał: „Cóż bowiem jest żywszego niż wiara, która nawet umarłym daje życie?” (Mowa 98). Tymczasem „duchowieństwo” posoborowe, pozbawione ważnych święceń, nie może ofiarować wiernym ani Ofiary, ani łaski.
Systemowe źródła kryzysu
Opisywany przez Pew spadek przynależności katolickiej stanowi logiczną konsekwencję:
- Zniszczenia misyjnego charakteru Kościoła: Porzucenie nakazu „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19) na rzecz dialogu z heretykami i poganami
- Protestantyzacji liturgii: Novus Ordo jako imitacja protestanckich zgromadzeń, odarta z katolickiej teologii ofiary
- Demontażu katolickiego państwa: Akceptacja masońskiej zasady rozdziału Kościoła od państwa (potępiona w Syllabus errorum, p. 55)
Potwierdza to diagnozę św. Piusa X: „Modernizm jest syntezą wszystkich herezji” (Pascendi Dominici gregis, 1907). Katolicy wierni Tradycji muszą odrzucić iluzję statystycznej przewagi i budować rzeczywistość prawdziwego Kościoła poprzez:
- Uczestnictwo w tradycyjnej Mszy św.
- Odrzucenie komunii z modernistami
- Wierność katolickim władzom w linii przedsoborowych papieży
Za artykułem:
Catholics remain the largest religious group across Latin America, Pew says (ewtnnews.com)
Data artykułu: 21.01.2026
