Portal EWTN (20 stycznia 2026) relacjonuje spotkanie uzurpatora Leona XIV z przełożonymi Priestly Fraternity of St. Peter (FSSP). Według doniesień półgodzinna audiencja miała charakter „przyjacielski”, a jej celem było przedstawienie „założeń i historii” tej wspólnoty. W komunikacie FSSP stwierdzono:
„Była to okazja, aby przedstawić Ojcu Świętemu bardziej szczegółowo fundamenty i historię bractwa oraz różne formy apostolatu, które oferuje wiernym od prawie 38 lat.”
Fikcja jurysdykcji w strukturach antykościoła
Rzekomy „audyt apostolski” przeprowadzany przez dykasterię antykościoła stanowi klasyczny przykład simulatio potestatis (pozorowania władzy). Jak naucza św. Robert Bellarmin: „Papież jawny heretyk automatycznie traci urząd” (De Romano Pontifice). Tym samym wszelkie „wizyty kanoniczne” i „dekretalne przywileje” wydawane przez okupujących Watykan uzurpatorów są pozbawione mocy prawnej. FSSP, powstałe w 1988 roku jako twór zbuntowanych lefebrystów, od początku funkcjonuje w schizmatyckiej symbiozie z modernistyczną sektą, łudząc wiernych pozorami kontynuacji Tradycji.
Teologiczna zgnilizna „tradycji” na posoborowych warunkach
Rzekoma „troska” uzurpatora o FSSP jest cyniczną grą mającą na celu utrzymanie kontroli nad resztkami katolickiej wrażliwości liturgicznej. Jak ostrzegał Pius XI w Quas primas:
„Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw […] zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”
Przyjęcie przez FSSP warunków Traditionis Custodes bergogliońskiego antypapieża dowodzi, iż wspólnota ta woluntarystycznie podporządkowała się antyliturgicznej rewolucji, zdradzając samą istotę Ofiary Mszy Świętej. Jak zauważył św. Pius X: „Moderniści nie są reformatorami, lecz niszczycielami” (Encyklika Pascendi).
Ontologiczna niemożliwość „katolickiej tradycji” w sekcie posoborowej
Deklarowane „pragnienie jedności z Rzymem” przez FSSP jest teologicznym absurdem, jako że antykościół po 1958 roku utracił wszelkie cechy prawdziwego Kościoła Chrystusowego. Jak uczy Sobór Watykański I: „Duch Święty nie został obiecany następcom Piotra po to, aby pod ich kierownictwem objawiali nową naukę, lecz aby przy ich pomocy wiernie zachowywali i wyjaśniali objawienie przekazane przez Apostołów” (Konst. Pastor Aeternus). Tymczasem Novus Ordo Missae Pawła VI stanowi opus adulterinum (dzieło sfałszowane), co potwierdza 62 teologów w Krytyce Nowego Mszału z 1969 roku.
Duchowa pułapka „pragmatycznej pobłażliwości”
Strategia „pragmatycznej wyrozumiałości” stosowana przez uzurpatora Leona XIV wobec FSSP stanowi wyrafinowaną formę duchowego szantażu. Pozwolenie na odprawianie Mszy Trydenckiej w zamian za uznanie antysoborowej pseudomagisterium to klasyczna taktyka rozbijania ruchów tradycyjnych. Jak ostrzegał św. Pius X: „Nieprzyjaciele Kościoła udają miłosierdzie i tolerancję, aby łatwiej móc go zniszczyć” (Encyklika Editae saepe). „Seminarium” FSSP w Denton funkcjonuje więc jako inkubator kadr dla neokościoła, szkoląc kleryków w teologicznej schizofrenii – z ustami wyznającymi tradycyjną doktrynę, lecz z sercem oddanym posoborowej apostazji.
Za artykułem:
Pope Leo XIV meets FSSP leaders amid visitation, ‘Traditionis Custodes’ fallout (ewtnnews.com)
Data artykułu: 20.01.2026
