Ciemny wnętrze kościoła tradycyjnego z pustym amboną, symbolizującym brak prawdziwej władzy. Na pierwszym planie: rodzic trzymający za rękę dziecko, czytający gazetę o aresztowaniu Bretty'ego Smitha za molestowanie nieletnich. W tle rozmazani duchowni w modernistycznych szatach.

Zdemaskowana zgnilizna: „Archidiecezja” Chicago i jej współpraca z oskarżonym o molestowanie

Podziel się tym:

Portal EWTN News (30 stycznia 2026) relacjonuje skandal wokół Brett Smitha – zastępczego nauczyciela zatrudnianego przez „archidiecezję” Chicago – którego wieloletnia historia zarzutów o molestowanie nieletnich wyszła na jaw dopiero po jego aresztowaniu. Struktura posoborowa twierdzi, iż Smith przeszedł „procedury weryfikacyjne”, choć dokumenty ujawniają 10 aresztowań i wyroki więzienia za przestępstwa na tle seksualnym w Illinois, Indianie i Arizonie. Ten jawny przykład impotencji dyscyplinarnej neo-kościoła stanowi jedynie wierzchołek góry lodowej apostazji instytucjonalnej.


Faktograficzna demaskacja systemowej niemocy

Jak wynika z dokumentów sądowych z 2020 r., Smith (wówczas Brett Zagorac) był aresztowany dziesięciokrotnie za przestępstwa przeciwko nieletnim, począwszy od 2002 r. Prokurator Heston Silbert w wystąpieniu do Sądu Najwyższego Arizony podkreślał, iż oskarżony stosował „fałszywe nazwiska” (m.in. Brett Smith) by obejść zakazy pracy z dziećmi. Mimo skazania w 2015 r. na 180 dni więzienia za przestępstwa na tle seksualnym oraz wyroku probacyjnego w 2021 r. za fałszerstwo dokumentów, struktura „archidiecezji” zatrudniała go od 2024 r. w czterech szkołach i jako korepetytora.

„Żadne z jego obecnych lub poprzednich nazwisk nie widnieje na krajowej liście skazanych przestępców seksualnych” – tłumaczyła się „archidiecezja” w oświadczeniu dla Chicago Tribune.

To kłamstwo obnaża całkowitą niewydolność posoborowych „procedur bezpieczeństwa”. Jak podaje Illinois State Police, kontrola policyjna ujawnia wyłącznie niezałatwione wyroki, zaś organizacje same decydują o dopuszczeniu do pracy. Tym samym „archidiecezja” – pozbawiona nadprzyrodzonego autorytetu – okazała się bezradna wobec państwowej biurokracji.

Język relatywizacji: Symptom teologicznej degeneracji

Artykuł EWTN News – choć poprawny faktograficznie – operuje „językiem administracyjnego minimalizmu” typowym dla struktur neo-kościoła. Określenia typu „inappropriate touching” (w miejsce „sodomia” lub „gwałt”) czy wzmianka o „wielokrotnych zarzutach” (zamiast „nawykowe przestępstwo”) świadczą o naturalistycznym przeformułowaniu zła moralnego w kategorię proceduralnego wykroczenia. Brak jakiejkolwiek wzmianki o:

  • Grzechu wołającym o pomstę do nieba (Katechizm Rzymski, §4)
  • Konieczności publicznej ekspiacji za świętokradztwo (Pius XI, Miserentissimus Redemptor)
  • Obowiązku denuncjacji księży-hertyków wobec Świętego Oficjum (Can. 1935 §1 KPK 1917)

Teologiczne bankructwo: Gdzie jest Kościół Katolicki?

Sedewakantystyczna analiza ujawnia całkowitą niezdolność posoborowych struktur do ochrony owczarni Chrystusa. Podczas gdy prawdziwy Kościół katolicki:

  1. Wymagał „nienagannego świadectwa” od pedagogów (Sobór Trydencki, sesja XXII, cap. IX)
  2. Nakazywał biskupom „wyrzucać nieczystych z domów Bożych” (1 Kor 5,13 Wlg)
  3. Zastrzegał edukację wyłącznie dla zatwierdzonych zakonów (Pius XI, Divini Illius Magistri)

„Archidiecezja” Chicago – pozbawiona ważnej sukcesji apostolskiej – funkcjonuje jak każda świecka korporacja, powierzając bezpieczeństwo dzieci państwowym biurokratom. Jak stwierdził św. Robert Bellarmin: „Gdzie brakuje jurysdykcji pochodzącej od Chrystusa, tam nie ma Kościoła, lecz tylko jego pozór” (De Romano Pontifice, lib. IV).

Symptomatyczna apostazja: Owoce Vaticanum II

Skandal Smitha nie jest „wypadkiem przy pracy”, lecz nieuchronną konsekwencją doktrynalnej rewolucji. Już w 1907 r. św. Pius X przestrzegał w Lamentabili przed modernizmem, który „redukuje wiarę do subiektywnych doświadczeń”. Po 1965 r. zaś:

  • Zniesiono Przysięgę Antymodernistyczną (Paul VI, 1967)
  • Zlikwidowano Święte Oficjum – strażnika czystości wiary
  • Przyjęto pastoralny język „dialogu” zamiast potępienia herezji

Efekt? Jak pisał Pius XI w Quas Primas: „Gdy Chrystusa usunięto z prawodawstwa, społeczeństwo pogrążyło się w anarchii”. Dzisiejsze aresztowania „księży”-pedofilów to tylko zewnętrzny przejaw wewnętrznej gangreny sekty posoborowej.

Jedynym ratunkiem jest powrót do niezmiennej doktryny katolickiej, odrzucenie anty-papieży i odnowa prawdziwej Ofiary Mszy Świętej – gdzie Kapłan, będąc alter Christus, gwarantuje czystość intencji i świętość miejsca. Wszystko inne to jedynie „groby pobielane” (Mt 23,27 Wlg), w których gnić będą kolejne ofiary modernistycznej rewolucji.


Za artykułem:
Documents reveal years of sex abuse allegations against fired Chicago Archdiocese substitute teacher
  (ewtnnews.com)
Data artykułu: 30.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: ewtnnews.com
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.