Portal LifeSiteNews (5 lutego 2026) relacjonuje szokujące „kontynuowanie misji włączenia LGBT” przez uzurpatora Leona XIV. Jak podano, współpracownik sekty posoborowej James Martin ujawnił w programie Stephena Colberta, iż sam „papież” zażyczył sobie publicznego rozgłosu dla swego poparcia środowisk homoseksualnych. Informację tę portal przedstawia jako element szerszego wzorca: „pielgrzymki LGBT do Watykanu, kontrowersyjne nominacje biskupów przyjaznych homoseksualistom, kwestionowanie nauki moralnej”.
Jaheretyckie sygnały w służbie dechrystianizacji
Działania pretendenta do tronu Piotrowego stanowią jawne pogwałcenie kanonu 188 §4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku, który stwierdza: „Każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu […] jeśli duchowny publicznie odstępuje od wiary katolickiej”. Już św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice dowodził, że „jawny heretyk nie może być Papieżem. Nie można sprzeciwić się, że charakter w nim pozostaje, ponieważ gdyby pozostał Papieżem z powodu charakteru, skoro jest on niezacieralny, nigdy nie mógłby zostać złożony z urzędu”.
„Pope Leo is intentionally signaling a continued LGBT agenda — and the world knows it”
Retoryka „włączenia” środowisk LGBT to eufemistyczne określenie apostazji od objawionej prawdy o grzechu sodomskim. Jak nauczał Pius XI w Casti Connubii: „Występki przeciw naturze są tak haniebne i tak potworne, że dla swej wielkiej ohydy nie mogą mieć usprawiedliwienia”. Tymczasem struktury posoborowe nie tylko milczą o potrzebie nawrócenia, ale – jak pokazuje sprawa Martina – czynnie promują „pastorale” oparte na relatywizmie moralnym.
Język jako narzędzie rewolucji antykatolickiej
Analiza semantyczna wypowiedzi uzurpatora Leona XIV demaskuje zastosowanie klasycznej techniki rewolucyjnej: resignificatio terminorum. Pojęcia takie jak „miłosierdzie”, „towarzyszenie” czy „integracja” zostają wyprane z katolickiej treści i napełnione ideologią gender. Jak ostrzegał św. Pius X w Lamentabili sane (pkt 22): „Dogmaty […] są tylko interpretacją faktów religijnych, którą z dużym wysiłkiem wypracował sobie umysł ludzki” – co stanowi dokładnie modernistyczną metodę obecnej watykańskiej sekty.
W całym materiale LifeSiteNews brakuje kluczowego elementu: jednoznacznego przypomnienia, że każdy akt homoseksualny jest „ciężkim przewinieniem” (Katechizm Rzymski, rozdz. VI). Zamiast tego portal ogranicza się do politycznej krytyki „agendy”, nie sięgając do teologicznej istoty problemu. To symptomatyczne pominięcie ukazuje głęboki kryzys nawet wśród środowisk udających obrońców tradycji.
Teologiczne bankructwo neo-kościoła
Promocja dewiacji moralnych przez struktury okupujące Watykan stanowi logiczną konsekwencję przyjętych na Soborze Watykańskim II zasad: wolności religijnej i kolegialności. Jak trafnie diagnozował abp Marcel Lefebvre w 1974 roku: „Rzym przestał być katolicki”. Teza ta znajduje potwierdzenie w najnowszych wydarzeniach, gdyż – jak głosi bulla Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV – „promocja […] będzie nieważna, nieobowiązująca i bezwartościowa” jeśli osoba „odstąpiła od Wiary Katolickiej”.
Kontynuacja linii bergogliańskiej przez uzurpatora Leona XIV demaskuje prawdziwą naturę posoborowej sekty: jest to organizacja nastawiona na systematyczne niszczenie depozytu wiary pod płaszczykiem pseudopastoralnej troski. W myśl Syllabusu błędów Piusa IX (pkt 15) „każdy człowiek jest wolny wyznawać i przyjmować tę religię, którą przy świetle rozumu uzna za prawdziwą” – co stanowi dokładnie filozoficzne podglebie obecnej rewolucji.
Duchowa pustka jako owoc apostazji
Najgłębszym symptomem upadku struktur posoborowych jest całkowite przemilczenie nadprzyrodzonego wymiaru grzechu i łaski. Gdy Leon XIV mówi o „włączeniu”, nie wspomina ani o stanie łaski uświęcającej, ani o konieczności sakramentalnej spowiedzi, ani o wiecznym potępieniu czekającym niepokutujących. To czysto naturalistyczne podejście potwierdza diagnozę św. Piusa X z encykliki Pascendi, który piętnował modernistów za „przeniesienie człowieka naturalnego do porządku nadprzyrodzonego”.
W obliczu tej eskalacji apostazji jedyną właściwą odpowiedzią wiernych pozostaje całkowite odcięcie się od neo-kościoła i trwanie przy niezmiennej nauce katolickiej wyrażonej w Księdze Kapłańskiej (18,22): „Z mężczyzną nie będziesz obcował jako z niewiastą, bo to jest obrzydliwość”. Jak przypominał Chrystus Król w encyklice Quas Primas Piusa XI: „trzeba, aby Chrystus panował” – nie zaś ideologie zrodzone z buntu przeciw Bożemu prawu.
Za artykułem:
REVEALED: Pope Leo Wanted his Pro-LGBT Stance Broadcasted (lifesitenews.com)
Data artykułu: 04.02.2026
