Portal EWTN News (6 lutego 2026) relacjonuje spotkanie uzurpatora Leona XIV z Andreą Riccardim, założycielem Wspólnoty Sant’Egidio. W rozmowie podkreślono rzekomą rolę chrześcijan w budowaniu pokoju poprzez ekumenizm i dialog międzyreligijny, gloryfikując przy tym tzw. „ducha Asyżu” – inicjatywę antypapieża Jana Pawła II z 1986 roku.
Faktograficzna demitologizacja „ducha Asyżu”
Przedstawiony w artykule
„ruch interreligijnego dialogu i wspólnej modlitwy o pokój na świecie”
stanowi jawną zdradę unicitas Ecclesiae (wyłączności Kościoła). Sobór Florencki (1442) w bulli Etsi non dubitemus ogłosił niezmienną prawdę: „Nikogo nie można zbawić, nawet jeśli przelał krew za Chrystusa, jeśli nie trwa w łonie i w jedności Kościoła katolickiego”. Tymczasem Sant’Egidio, założona w 1968 roku jako produkt posoborowego przewrotu, forsuje herezję równości religii – co Pius XI potępił w Quas Primas: „Pokój Chrystusa tylko w królestwie Chrystusowym”.
Językowa maskarada apostazji
Retoryka „promocji pokoju” i „solidarności z ubogimi” służy kamuflażowi zdrady nadprzyrodzonej misji Kościoła. Brak jakiejkolwiek wzmianki o obowiązku nawracania heretyków, schizmatyków i pogan – co stanowi raison d’être (istotę) Kościoła – ujawnia naturalistyczną agendę. Fraza
„podkreślono wartość ekumenicznego i międzyreligijnego dialogu jako fundamentalnego zasobu”
to eufemizm dla apostazji potępionej przez św. Piusa X w Lamentabili (propozycje 21, 65).
Teologiczny wymiar zdrady
Kult „ducha Asyżu” stanowi jawne odrzucenie dogmatu Extra Ecclesiam nulla salus. Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice ostrzegał: „Ktokolwiek twierdzi, że poganie, żydzi, heretycy mogą osiągnąć życie wieczne bez prawdziwej konwersji – jest heretykiem”. Sant’Egidio, promując wspólne modlitwy z wyznawcami fałszywych religii, realizuje plan masonerii opisany w Syllabusie błędów Piusa IX (punkty 15-18).
Symptomatyczny upadek neokościoła
To spotkanie stanowi logiczną konsekwencję soborowej rewolucji. Jak nauczał Pius XI w Mortalium animos: „Kościół nigdy nie zezwolił na wspólne modlitwy z heretykami i schizmatykami”. Neostruktury watykańskie, wyrzekłszy się funkcji nauczycielskiej, stały się NGO-em zarządzanym przez urzędników w purpurze. Brak wzmianki o Najświętszej Ofierze, łasce uświęcającej czy obowiązku kultu publicznego – to milczące przyzwolenie na teologiczne samobójstwo.
Za artykułem:
Leo XIV meets with founder of Sant’Egidio Community (ewtnnews.com)
Data artykułu: 06.02.2026
