Portal Konferencji Episkopatu Polski (5 lutego 2026) informuje o zaplanowanych na 20 lutego obchodach Dnia Modlitwy i Solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym. Abp Wojciech Polak, określany jako „delegat KEP ds. ochrony dzieci i młodzieży”, deklaruje: „Ten dzień konfrontuje nas z prawdą, że przemoc seksualna istnieje w naszym społeczeństwie i dotyka wielu osób, także we wspólnocie Kościoła”. Zapowiedziano modlitwy, konferencje edukacyjne oraz działania Fundacji Świętego Józefa, która w 2025 roku rozdysponowała 2,5 mln zł na pomoc psychologiczną i prawną.
Naturalistyczne zawężenie grzechu do problemu społecznego
Podczas gdy Quas Primas Piusa XI wyraźnie naucza, że „pokój Chrystusowy można osiągnąć jedynie w Królestwie Chrystusowym” (pkt 1), dokument posoborowych struktur redukuje problem świętokradztwa i moralnego zepsucia do kwestii „budowania wrażliwości”. Brak jakiegokolwiek odniesienia do:
- Obiektywnego charakteru grzechu ciężkiego (peccatum grave)
- Konieczności sakramentalnej pokuty dla sprawców
- Nadprzyrodzonych skutków świętokradztwa (1 Kor 11:27)
Ks. Leszek Gęsiak SJ twierdzi, że troska o godność człowieka to „troska nas wszystkich”, pomijając fakt, iż pierwszorzędnym obowiązkiem hierarchów jest strzeżenie czystości doktryny i dyscypliny kościelnej, a nie delegowanie odpowiedzialności na świeckich.
Psychologizacja zamiast drogi nawrócenia
„Naszą rolą jest tworzyć bezpieczne przestrzenie, w których osoby skrzywdzone będą w stanie ujawnić swoją krzywdę i otrzymać konkretną pomoc” – abp Polak.
Ta modernistyczna narracja sprzeniewierza się nauczaniu św. Pawła: „Czyż nie wiecie, że niesprawiedliwi nie posiądą królestwa Bożego? Nie łudźcie się!” (1 Kor 6:9 Wlg). Ofiary potrzebują przede wszystkim łaski uświęcającej, a nie terapii. Tymczasem Fundacja Świętego Józefa:
- Finansuje „telefony wsparcia” zamiost zachęcać do spowiedzi
- Wydała 2,5 mln zł na pomoc psychologiczną, nie wspominając o funduszach na rekolekcje pokutne
- Współpracuje z prawnikami, podczas gdy kanon 2206 KPK 1917 nakazuje kościelne sankcje wobec duchownych dopuszczających się przestępstw
Ewolucyjna koncepcja „solidarności” contra niezmienna sprawiedliwość
S. Scholastyka Iwańska twierdzi, że „każda historia osoby skrzywdzonej jest inna”, relatywizując obiektywną naturę grzechu. Tymczasem Syllabus błędów Piusa IX potępia tezę, że „moralność powinna dostosować się do postępu nauk” (pkt 57). Współczucie nie zastąpi sprawiedliwości – ofiary mają prawo do:
- Publicznej ekskomuniki sprawców (kan. 2359 §2 KPK 1917)
- Zadośćuczynienia w wymiarze nadprzyrodzonym (Msze św. wynagradzające)
- Duchowego wsparcia poprzez modlitwę ekspiacyjną, a nie „balansu emocjonalnego”
Cyberherezja: gdy technologia zastępuje teologię
Raport Rafała Lange o „70% niezgłaszanych ataków w cyberprzestrzeni” ilustruje naturalistyczne podejście posoborowia. Zamiast wskazać na diabolica fraus stojącą za pornografią (Sobór Trydencki, sesja V), mówi się o „kompulsywnych uzależnieniach” – co jest jawnym zaprzeczeniem doktryny o wolnej woli. Grzech pozostaje grzechem, nawet gdy psychologia nazwie go zaburzeniem.
Kryzys jako owoc apostazji
Organizatorzy dnia „solidarności” przemilczają źródła kryzysu:
- Zniesienie przysięgi antymodernistycznej (1967)
- Demolowanie klauzul tajemnicy spowiedzi (kan. 889 KPK 1917)
- Promocja teorii „dobra człowieka” zamiast norm moralnych (potępionych w Lamentabili, pkt 58)
Jak przypomina Pius XI w Quas Primas: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw, zburzone zostały fundamenty władzy” (pkt 32). Dopóki struktury posoborowe nie wrócą do:
- Publicznej pokuty dla duchownych-zbrodniarzy
- Przywracania dyscypliny klauzury
- Nauki o grzechu wołającym o pomstę do nieba
Doświadczać będziemy kolejnych „dni modlitwy”, które są jedynie płaszczykiem dla duchowego bankructwa.
Za artykułem:
Abp Polak: Dzień modlitwy i solidarności z Osobami Skrzywdzonymi to czas solidarnej modlitwy, obecności, budowania dobrej wrażliwości w całym społeczeństwie (episkopat.pl)
Data artykułu: 05.02.2026
