Musicalowa dewiacja: homoseksualna para celebruje macierzyństwo zastępcze w obliczu kampanii Greater Than
Portal LifeSiteNews relacjonuje (7 lutego 2026) skandaliczny występ pary homoseksualnej Scotta Hoyinga i Marka Hoyinga z zespołu Pentatonix, którzy opublikowali trzyipółminutowy musical ogłaszający ciążę ich „surogatek”. Produkcja zgromadziła miliony wyświetleń w mediach społecznościowych, równocześnie z inauguracją kampanii Greater Than kwestionującej orzeczenie Obergefell v. Hodges z 2015 r. legalizujące tzw. małżeństwa homoseksualne. Ta pornografia społeczna stanowi żywe potwierdzenie tezy, że rewolucja obyczajowa zawsze prowadzi do dehumanizacji dzieci i kwestionowania prawa naturalnego.
Faktograficzne obnażenie antyludzkiego spektaklu
Jak donosi LifeSiteNews, para wykonawców ogłosiła w październiku 2025 r. ciążę „surogatki”, by w styczniu 2026 r. opublikować ekstrawagancki klip muzyczny z „gender reveal”. Choć autorzy artykułu słusznie piętnują proceder surogacji jako „ultymatywną formę mizoginii„, zabrakło jednoznacznego odwołania do Casti Connubii Piusa XI, który potępia wszelkie formy sztucznego zapłodnienia jako „haniebną zbrodnię przeciwko naturze małżeństwa i godności ludzkiej„. Warto przypomnieć, że zgodnie z kanonem 2356 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., grzech sodomii podlega ekskomunice latae sententiae, zaś samo propagowanie związków homoseksualnych stanowi jawne bluźnierstwo.
„Surogacja traktuje kobiety jak nic więcej niż 'hodowców’. To ostateczny wyraz mizoginii, fakt, który córki homoseksualistów, które przychodzą na świat poprzez surogację, z łatwością wywnioskują” – Portal LifeSiteNews
Językowa demaskacja rewolucyjnej nowomowy
W tekście uderza konsekwentne używanie cudzysłowu przy określeniu „mąż” w kontekście związków homoseksualnych, co słusznie podkreśla ich pozaprawny charakter. Niestety, autorzy nie posunęli się do zastosowania właściwych terminów teologicznych: sodomia, nieczystość przeciw naturze (peccatum contra naturam), czy kategoria grzechu wołającego o pomstę do nieba. Brakuje również odniesienia do encykliki Humanum genus Leona XIII, która jednoznacznie łączy rewolucję obyczajową z działalnością masonerii dążącej do „zniszczenia całkowicie wszelkiego porządku religijnego i społecznego opartego na prawach chrześcijańskich i zastąpienia go nowym, zgodnym z ich ideami„.
Teologiczna anatema na kulturowe samobójstwo
Omawiana sytuacja stanowi namacalne wypełnienie proroctwa z Syllabusa błędów Piusa IX, który w punkcie 64 potępia twierdzenie: „Można bez winy odmówić posłuszeństwa władcom prawowitym, a nawet zbuntować się przeciwko nim„. W tym kontekście legalizacja związków homoseksualnych jawi się jako akt buntu przeciwko prawowitej władzy Boga nad stworzeniem. Kampania Greater Than, choć słusznie wskazuje na krzywdę dzieci pozbawionych ojca lub matki, pozostaje niewystarczająca bez jednoznacznego wezwania do przywrócenia prawnego zakazu sodomii zgodnie z Lex Dei.
Należy podkreślić, że zgodnie z nauką św. Tomasza z Akwinu (Summa Theologiae II-II, q. 154, a. 12), grzechy przeciw naturze należą do najcięższych, gdyż „hanbią naturę w samym jej korzeniu„. Tymczasem współczesne prawodawstwo, bazujące na błędnej koncepcji wolności religijnej potępionej w Quanta cura Piusa IX, sankcjonuje kulturową autodestrukcję.
Symptomatyczne bankructwo cywilizacji śmierci
Opisywane zdarzenie stanowi logiczny finał rewolucji zapoczątkowanej przez pseudosobór watykański II i jego deklarację Dignitatis humanae, która poprzez wprowadzenie relatywizmu religijnego otworzyła bramy dla wszelkich dewiacji. Jak trafnie zauważył św. Pius X w encyklice Pascendi, modernizm to „zbiór wszystkich herezji„, którego owocem jest właśnie taki rozkład moralny. Brakuje jednak w artykule odniesienia do kluczowego nauczania Piusa XI z Quas Primas o konieczności społecznego panowania Chrystusa Króla, bez którego wszelkie reformy prawne pozostaną płytkie.
Najjaskrawszą hipokryzją całej sytuacji pozostaje fakt, że owa para homoseksualistów – sami będący produktem genderowej indoktrynacji – nie zastosowała wobec własnego dziecka zasady „wyboru płci”, uznając jego biologiczną dziewczęcość. To dowodzi, że nawet najbardziej zatwardziali rewolucjoniści instynktownie uznają rzeczywistość naturalnego porządku, gdy chodzi o ich własne potomstwo.
Konkluzja: powrót do porządku czy apokalipsa
Przedstawiona historia stanowi memento mori dla cywilizacji, która odwróciła się od Boga. Jak ostrzegał św. Paweł w Liście do Rzymian (1,26-27), Bóg wydaje takie społeczeństwa na „pożądliwości ku zelżywości samej siebie„. Jedynym ratunkiem pozostaje odrzucenie całego dziedzictwa rewolucji obyczajowej i powrót do nienaruszalnych zasad wyrażonych w Quas Primas Piusa XI oraz Arcanum divinae sapientiae Leona XIII. Dopóki społeczeństwa nie uzna publicznie królewskiej władzy Chrystusa, dopóty będą pogrążać się w coraz głębszej degeneracji, aż do samozagłady.
Za artykułem:
LGBT couple’s gender reveal musical goes viral while ignoring daughter will be motherless (lifesitenews.com)
Data artykułu: 07.02.2026
