Sala sądowa z sędzią Magdaleną Kubczak i Barbarą Nowacką podczas procesu profesora Wojciecha Roszkowskiego

Trybunał ideologicznej rewolucji: sądowa maszyna do niszczenia prawdy w procesie Roszkowskiego

Podziel się tym:

Portal Opoka (7 lutego 2026) relacjonuje proces prof. Wojciecha Roszkowskiego przeciwko Barbarze Nowackiej, „ministrowi” edukacji, która publicznie oskarżyła historyka o umieszczenie „kłamstwa na każdej stronie” podręcznika do Historii i Teraźniejszości. W trakcie rozprawy sędzia Magdalena Kubczak uniemożliwiła zeznania świadkowi obrony prof. Andrzejowi Nowakowi oraz systematycznie uchylała wnioski pełnomocnika powoda, Artura Wdowczyka. „Minister” Nowacka, nie potrafiąc wskazać ani jednego konkretnego fałszu w publikacji, ograniczyła się do „żalu”, że autor „źle się poczuł”, nie wycofując jednak zarzutów.


Faktograficzny upadek sprawiedliwości: od prawdy do subiektywizmu

Proces ujawnia patologię współczesnego wymiaru „sprawiedliwości”, gdzie fundamentalna zasada veritas est adequatio rei et intellectus (prawda jest zgodnością rzeczy z intelektem) zostaje zastąpiona relatywizmem. Choć prof. Roszkowski domagał się weryfikacji merytorycznej zarzutów, „minister” Nowacka nie przedstawiła żadnego dowodu na potwierdzenie tezy o „kłamstwie na każdej stronie”. Jak zaznaczył pełnomocnik powoda: „Moje pytania dotyczyły kwestii podstawowych. Czy prof. Roszkowski napisał nieprawdę?”.

„Praktycznie nie zostałem w ogóle dopuszczony do głosu. Myślę, że sędzia przewodnicząca jest bardzo poważną konkurencją dla ministra Waldemara Żurka” – zeznanie prof. Andrzeja Nowaka po wyjściu z sali.

Postępowanie sędzi Kubczak stanowi złamanie podstawowych zasad prawa naturalnego, które – jak naucza Pius XI w Quas primas – wywodzą się z boskiego porządku. Uniemożliwienie przedstawienia dowodów obrony to nie tylko naruszenie proceduralne, lecz akt ideologicznej cenzury.

Językowa maskarada: biurokratyczny żargon jako narzędzie dehumanizacji

Analiza językowa tekstu portalu Opoka demaskuje modernistyczne przesiąknięcie terminologią neutralności. Wyrażenia takie jak „żałuję, że historyk źle się poczuł” czy „wyolbrzymienie” służą relatywizacji obiektywnego pojęcia prawdy, zastępując je psychologizującym bełkotem. Zabrakło natomiast kluczowych pytań:

  • Na jakiej podstawie „minister” Nowacka orzeka o „kłamstwie”, skoro nie zna definicji prawdy?
  • Dlaczego portal nie przypomina katolickiej nauki o obowiązku naprawienia krzywdy słownej (kan. 1390 Kodeksu Prawa Kanonicznego 1917)?

Ton relacji zdradza akceptację dla proceduralnego bezprawia, co potwierdza brak jakiegokolwiek odwołania do encykliki Lamentabili sane exitu, potępiającej modernizm w edukacji.

Teologiczny wymiar konfliktu: prawda jako fundament cywilizacji

Spór o podręcznik HiT odsłania głębszy kryzys: odrzucenie Regnum Christi (Królestwa Chrystusa) w życiu publicznym. Jak podkreśla Pius XI: „Państwa i narody pamiętać będą, że królem jest Chrystus” (encyklika Quas Primas). Tymczasem:

„Sąd nie był w stanie odpowiedzieć na to proste pytanie: Dlaczego uchylał to pytanie? Mam nieodparte wrażenie, że jednak w pewnym sensie sprzyjał pani Nowackiej” – Artur Wdowczyk.

Fakt, że argumentacja strony pozwanej sprowadza się do sfery emocjonalnej („źle się poczuł”), a nie merytorycznej, świadczy o triumfie herezji modernizmu potępionej w dekrecie Lamentabili sane exitu (1907): „Prawda nie jest niezmienna” (błąd 58).

Symptomatyczna apostazja: sądownictwo jako narzędzie rewolucji

Cała sprawa stanowi modelowy przykład apostazji struktur państwowych. Sędzia Kubczak, wykonując de facto polityczne zadanie blokowania niewygodnych dowodów, realizuje dyrektywy neo-marksistowskiej rewolucji kulturowej. Jak ostrzegał Pius IX w Syllabusie błędów: „Państwo jako źródło wszystkich praw może wszystko” (błąd 39).

Milczenie portalu Opoka wobec teologicznych implikacji sprawy – zwłaszcza obowiązku głoszenia prawdy (Mt 10,32-33 Wlg) – potwierdza infiltrację modernistyczną nawet w środowiskach deklarujących konserwatyzm. Brak reakcji na jawne naruszenie VIII przykazania („nie mów fałszywego świadectwa”) dowodzi postępującej desakralizacji sumień.

W świetle niezmiennej doktryny katolickiej proces prof. Roszkowskiego nie jest zwykłym sporem cywilnym, lecz bitwą o przetrwanie cywilizacji opartej na prawdzie. Gdy sądy stają się narzędziem ideologicznej indoktrynacji, jedyną obroną pozostaje powrót do zasad wyrażonych w encyklice Quas primas: „Niechaj więc obowiązkiem i staraniem będzie […] ułożyć życie, by odpowiadało życiu tych, którzy wiernie i gorliwie słuchają rozkazów Boskiego Króla”.


Za artykułem:
„Nie zostałem dopuszczony do głosu”. Ruszył proces prof. Roszkowskiego z Barbarą Nowacką
  (opoka.org.pl)
Data artykułu: 07.02.2026

Więcej polemik ze źródłem: opoka.org.pl
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.