Krwawa masakra w Kiwu: Milczenie Zachodu i apostazja posoborowych struktur

Podziel się tym:

Portal Vatican News (8 lutego 2026) relacjonuje masakrę 25-35 cywilów w Gelumbe (Demokratyczna Republika Konga), przypisywaną islamistycznej milicji ADF. Włoski „ksiądz” Giovanni Piumatti, określany jako „misjonarz fidei donum”, wskazuje na „zaplanowany horror” trwający przy milczeniu Zachodu, powtarzający się od lat w regionie bogatym w surowce mineralne. Artykuł pomija jednak istotę problemu: całkowitą apostazję struktur posoborowych od ich nadprzyrodzonej misji.


Naturalistyczne zawężenie rzeczywistości

„Wojna w Kiwu przez lata pochłonęła 10 milionów ofiar, a Zachód milczał” — alarmuje „ks. Piumatti”. Ta narracja ujawnia czysto ziemską perspektywę typową dla modernizmu, gdzie:

Krzyż Chrystusa zostaje zastąpiony przez flagi organizacji humanitarnych, a zbawienie dusz przez „prawa człowieka”.

Struktury posoborowe redukują tragedię do kwestii geopolityki i gospodarki, przemilczając fakt, iż „bez Boga nic nie można czynić” (J 15,5 Wlg). Brakuje jakiejkolwiek wzmianki o:

  • Grzechu pierworodnym jako źródle wszelkiej przemocy
  • Potrzebie nawrócenia i modlitwy wynagradzającej
  • Królowaniu Chrystusa nad narodami (Quas Primas, Pius XI)

Językowa kapitulacja przed bałwochwalstwem

Retoryka artykułu zdradza teologiczną bezradność struktur okupujących Watykan. Określenie „chrześcijańska ludność” (katolicka i protestancka) to jawny synkretyzm, sprzeczny z dogmatem Extra Ecclesiam nulla salus. Tymczasem Sobór Laterański IV naucza nieomylnie:

„Jedna jest powszechna społeczność wiernych, poza którą nikt nie dostępuje zbawienia” (DS 802).

„Misjonarz fidei donum” (sic!) nie wspomina ani słowem o:

  • Heretyckim charakterze wspólnot protestanckich
  • Obowiązku głoszenia jedynej prawdziwej Wiary poganom i schizmatykom
  • Ofierze Mszy Świętej jako jedynym skutecznym lekarstwie na zło

Zdrada misyjnego mandatu

Struktury posoborowe, zamiast pełnić rolę „światłości świata” (Mt 5,14 Wlg), upodobniły się do świeckich agencji prasowych. Brakuje:

  1. Wezwania do publicznych modlitw ekspiacyjnych
  2. Ostrzeżenia przed przyjmowaniem „komunii” w rycie posoborowym
  3. Demaskowania islamu jako herezji potępionej przez Leona XIII w Humanum genus

Symptom globalnej apostazji

Milczenie o nadprzyrodzoności w Kiwu to jedynie przejaw szerszej apostazji zapoczątkowanej przez Vaticanum II. Jak nauczał Pius XI w Quas primas:

„Nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”.

Tymczasem struktury okupujące Watykan:

  • Promują ekumenizm zamiast nawracania niewiernych
  • Zastąpiły Krzyż Chrystusa pustosłowiem o „dialogu”
  • Zdradziły misję głoszenia Ewangelii „wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,15 Wlg)

Kapłani prawdziwego Kościoła nie szukają rozgłosu w medialnych relacjach, lecz wylewają krew na zapomnianych misjach — tak jak św. Piotr Chanel, rozszarpany przez pogan na wyspie Futunie. Dopóki „misjonarze” typu Piumattiego będą traktować islamistyczne rzezie jako „problem humanitarny”, a nie wojnę duchową przeciw Królestwu Chrystusa, krew w Kiwu będzie lała się nadal.


Za artykułem:
DR Konga: Kolejne masakry zalewają krwią Północne Kiwu
  (vaticannews.va)
Data artykułu: 08.02.2026

Więcej polemik ze źródłem: vaticannews.va
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.