Portal EWTN News informuje o procesie beatyfikacyjnym Pedro Ballestera, 21-letniego studenta z Manchesteru, zmarłego na raka kości w 2018 r. Tekst kreuje obraz „świętości” opartej na emocjonalnym sentymencie i subiektywnych odczuciach, całkowicie pomijając klasyczne kryteria heroiczności cnót i ścisłe normy kanonizacyjne obowiązujące w Kościele katolickim przed 1958 r.
Faktograficzne przeinaczenia i ideologiczne przesłanie
Artykuł podkreśla rzekome „zasługi” Ballestera: przyjaźń z pacjentami szpitala, ofiarowanie cierpień za „papieża Franciszka” oraz przynależność do Opus Dei – organizacji założonej w 1928 r., lecz faktycznie promującej „duchowość świeckich” sprzeczną z hierarchiczną strukturą Kościoła. Pomija się natomiast kluczowe kwestie:
„Ballester sam przyłączył się do Opus Dei w 2013 r. jako członek »numerariusz« – co oznacza, że zobowiązał się do dożywotnego celibatu i życia w świecie charyzmatem Opus Dei” (EWTN News)
Opus Dei, jako personalna prałatura ustanowiona przez posoborową sekcję watykańską, stanowi narzędzie modernizmu. Jak nauczał św. Pius X w encyklice Pascendi Dominici gregis, „moderniści dążą do zatarcia granic między stanem duchownym a świeckim, niszcząc tym samym kapłaństwo hierarchiczne”. „Śluby” składane w ramach Opus Dei nie mają charakteru sakramentalnego, lecz są jedynie przyrzeczeniami prawno-społecznymi, co czyni je teologicznie nieważnymi.
Język jako narzędzie relatywizacji świętości
Retoryka artykułu odzwierciedla całkowite odejście od obiektywnych kryteriów świętości na rzecz subiektywnego „doświadczenia wiary”:
- „Dar przyjaźni” zastępuje cnotę miłości nadprzyrodzonej
- „Szczerość” wypiera łaskę uświęcającą
- „Cierpienie ofiarowane za Franciszka” podważa dogmat o Ofierze Krzyżowej jako jedynym zadośćuczynieniu
Jack Valero z Opus Dei stwierdza: „[Pedro] mógłby być kimś, kto nauczy nas być szczęśliwym w każdej sytuacji”. To jawnie pelagiańska herezja, głosząca zbawienie przez ludzkie starania z pominięciem łaski. Św. Augustyn w De natura et gratia przypomina: „Bez Chrystusa jesteśmy niczym; tylko Jego łaska daje prawdziwe szczęście”.
Teologiczne bankructwo „kanonizacji” w posoborowiu
Proces beatyfikacyjny prowadzony przez struktury okupujące Watykan pozbawiony jest ważności z kilku powodów:
- Brak ważnej władzy kanonizacyjnej: Według bulli Benedykta XIV De servorum Dei beatificatione, kanonizacja wymaga nieomylnego orzeczenia papieża. Zaś jak wykazuje kard. Billot w De Ecclesia, uzurpatorzy po 1958 r. pozbawieni są jurysdykcji z powodu herezji modernizmu.
- Relatywizacja cnót heroicznych: Tradycyjne procesy wymagały dowodów nadprzyrodzonej wiary, nadziei i miłości w stopniu przekraczającym ludzkie możliwości. Tymczasem EWTN chwali Ballestera za „zdolność zawierania przyjaźni” – cechę czysto naturalną.
- Ofiarowanie cierpień za antypapieża: Gdy Ballester mówi Franciszkowi: „oferuję wszystkie cierpienia za ciebie i Kościół”, dokonuje aktu bałwochwalczego – uznaje bowiem przywódcę sekty antykościoła za głowę Kościoła Chrystusowego.
Symptom apostazji: młodość jako alibi dla rewolucji
Promowanie Ballestera, Carlo Acutisa i innych „młodziutkich świętych” służy strategicznemu celowi: stworzeniu wrażenia „odnowy” przy jednoczesnym zniszczeniu prawdziwej świętości. Pius XI w Quas primas przestrzegał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw, wówczas zburzone zostały fundamenty władzy”.
Kult pseudo-świętych młodych to:
- Instrument socjotechniczny: Ma przyciągnąć młodzież do sekty posoborowej poprzez „autorytety” z ich pokolenia
- Zastąpienie doktryny emocjami: Wzruszenie nad „przedwcześnie zmarłym” zastępuje wymagania życia w łasce
- Przygotowanie gruntu pod Antychrysta: Jak przepowiedział św. Pius X, „przyjdą święci bez Ducha Świętego, których pokusa będzie nie do odparcia”
W obliczu tej duchowej katastrofy jedynym ratunkiem pozostaje wierność niezmiennemu Magisterium. Jak głosi Sobór Trydencki: „Jeśli ktoś twierdzi, że człowiek może być usprawiedliwiony przed Bogiem bez łaski Bożej […] niech będzie wyklęty” (sesja VI, kanon 1). Prawdziwi święci – jak św. Ludwik Maria Grignion de Montfort – zawsze wskazywali na Chrystusa Króla, nie zaś na ludzkie „autorytety” czy emocjonalne przeżycia.
Za artykułem:
University student from England being considered for canonization (ewtnnews.com)
Data artykułu: 08.02.2026
