Portal eKAI (8 lutego 2026) relacjonuje ceremonię objęcia funkcji przez „arcybiskupa” Ronalda Hicksa w nowojorskiej „archidiecezji”. Opisane wydarzenie stanowi jaskrawy przykład postępującej apostazji struktury okupującej Watykan, gdzie puste rytuały zastępują prawdziwą Ofiarę Kalwarii, a synkretyzm religijny udaje katolicką pobożność.
Komediowa inscenizacja nie mająca nic wspólnego z katolicką konsekracją
Rzekoma „intronizacja” rozpoczęła się od groteskowej pantomimy: „nowy metropolita stał przed zamkniętymi brązowymi drzwiami katedry św. Patryka. Rozległo się głośne pukanie, drzwi zostały otwarte”. Ten teatralny gest, pozbawiony teologicznego znaczenia, zastąpił prawdziwe kanoniczne objęcie urzędu biskupiego. W Kościele katolickim biskup obejmuje rządy poprzez wydanie dekretu nominacyjnego i złożenie wyznania wiary – nie zaś poprzez ceremonię rodem z masońskiej loży.
„Kardynał” Timothy Dolan, którego „wieku emerytalny” nie zwolnił z odpowiedzialności za współudział w destrukcji wiary, wręczył Hicksowi krucyfiks. Ten gest, pozbawiony sakramentalnej mocy, symbolizuje przejęcie władzy w strukturach „kościoła nowego adwentu” – gdzie krzyż jest już jedynie ozdobą, nie zaś znakiem odkupieńczej Ofiary.
Język apostazji: od Chrystusa Króla do „misji humanitarnej”
Homilia Hicksa odsłania całkowite zerwanie z katolicką doktryną. Deklaracja: „Przybywam, aby kroczyć z wami, służyć wam i głosić wam Jezusa Chrystusa” pomija najważniejszy obowiązek biskupi: rządzić w imieniu Chrystusa Króla. Jak nauczał Pius XI w Quas primas: „rządy i prawodawstwo społeczne ludzkie, jeśli chcą być zbawienne, winny się stosować do prawa Bożego i uznać władzę Chrystusa”. Tymczasem Hicks redukuje Chrystusa do guru samopomocy, którego „głoszenie” ma charakter czysto horyzontalny.
„Jedność w różnorodności” – dogmat rewolucji antykatolickiej
Szczytem teologicznego fałszerstwa są słowa „nuncjusza” Christophe Pierre’a: „jedność nie oznacza jednolitości, ale wspólną przynależność do Chrystusa i w Chrystusie”. To jawna herezja potępiona przez św. Piusa X w Lamentabili sane (propozycja 65), gdzie odrzucono tezę, jakoby Kościół mógł przekształcić się w „chrystianizm bezdogmatyczny”. Katolicka jedność opiera się na wspólnocie wiary, kultu i rządów – nie zaś na multikulturowym bałaganie.
Eucharystia jako narzędzie relatywizacji prawdy
Szokujące jest instrumentalne potraktowanie Najświętszej Ofiary przez Hicksa: „Słowo Eucharystia pochodzi od greckiego słowa oznaczającego dziękczynienie. Dlatego dzisiaj […] moje serce przepełnia wdzięczność”. To typowo modernistyczne sprowadzenie Eucharystii do uczty pamiątkowej, podczas gdy Sobór Trydencki definitywnie orzekł: „Ofiara Mszy jest prawdziwą ofiarą przebłagalną, w której Krew Chrystusa jest ofiarowana w sposób bezkrwawy” (sesja XXII, kan. 1-3). Brak jakiejkolwiek wzmianki o Ofierze czy przebłaganiu obnaża protestanckie inspiracje nowej liturgii.
Fałszywa misyjność w służbie globalistów
Hicks powtarza hasła o „Kościele misyjnym, który troszczy się o ubogich i bezbronnych”, całkowicie wypaczając katolickie pojęcie misji. Jak przypomina encyklika Mortalium animos Piusa XI: „Jedynym celem misji rozesłanych przez Kościół jest nawrócenie dusz na prawdziwą wiarę i poddanie ich pod rządy Chrystusa”. Tymczasem „misja” w wydaniu nowojorskim sprowadza się do socjalnego aktywizmu, gdzie „obrona życia” staje się pustym sloganem w strukturach współpracujących z politykami wspierającymi aborcję.
Konsekwencje doktrynalnej zapaści
Wspomnienie rzekomego „papieża Leona XIV” jedynie pogłębia teologiczny zamęt. Jak bowiem uczy św. Robert Bellarmin: „jawny heretyk nie może być papieżem” (De Romano Pontifice). Skoro zaś struktura okupująca Watykan od Jana XXIII propaguje herezje (ekumenizm, wolność religijną, kolegialność), wszelkie jej nominacje i dekrety są ipso facto nieważne.
Ceremonia w katedrze św. Patryka to nie przejęcie pastorału, lecz akt głębszego uwikłania w apostazję naszych czasów. Jak przepowiedział Pius X w Pascendi: „Moderniści starają się wszędzie wprowadzić swój system, w którym – niestety! – cała aktywność Kościoła się rozbija”. Dopóki wierni nie odwrócą się od tej antykatolickiej parodii, dopóty nie zaznają prawdziwej jedności z Barankiem Bożym, który ofiaruje się na ołtarzach katolickich kapłanów.
Za artykułem:
USA Arcybiskup Ronald Hicks objął archidiecezję nowojorską (ekai.pl)
Data artykułu: 08.02.2026
