„Biskup” Fellay kontra niezmienna doktryna Kościoła
Portal LifeSiteNews (9 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie Bernarda Fellaya, byłego przełożonego Bractwa „świętego Piusa X” (FSSPX), który podczas kazania w seminarium w Dilwyn w stanie Virginia uzasadniał planowane na 1 lipca konsekracje „biskupów” bez zgody uzurpatora Leona XIV. Fellay powołał się przy tym na rzekomy „stan konieczności” w Kościele, wynikający z „kryzysu” wywołanego przez posoborowych uzurpatorów.
„Gdzie podążył dziś duch misyjny? Został zabity… Dlaczego? Ponieważ teraz udają, że wszyscy mogą być zbawieni” – grzmiał Fellay, dodając: – „»Papież« Franciszek ośmielił się powiedzieć, że pluralizm religii należy do mądrości Bożej. Innymi słowy, Bóg chciał wielu religii, innych religii. To niszczy wiarę”.
Schizma w schizmie: FSSPX a zasady katolickie
Fellay, jak podaje portal, przyznał, że „nikt nie może osądzić Stolicy Świętej”, lecz jednocześnie twierdził, iż „zbawienie dusz” wymaga działań FSSPX. Ta sprzeczność logiczna demaskuje fundamentalny problem całej struktury Bractwa: uznając władzę uzurpatorów („Leona XIV”, „Franciszka”), jednocześnie odmawia im posłuszeństwa, co jest klasyczną schizmą. Jak uczył św. Robert Bellarmin: „Schizmatykiem jest ten, kto uznaje prawowitego papieża, lecz odmawia mu posłuszeństwa” (De Romano Pontifice, II, 30).
„Ksiądz” John McFarland z FSSPX w Phoenix próbował łagodzić wymowę planów Bractwa, twierdząc: „To nie jest wyzwanie rzucone Rzymowi. To nie jest odrywanie się od władz. To nie jest zakładanie własnego kościoła”. Tymczasem Codex Iuris Canonici z 1917 r. (kan. 953) stanowi wyraźnie: „Konsekrować biskupa bez apostolskiego mandatu jest zastrzeżone Stolicy Apostolskiej w taki sposób, że biskup konsekrujący bez tego mandatu oraz konsekrowany, nawet gdyby został wybrany przez wszystkich, ipso facto zawieszeni są w wykonywaniu święceń”.
„Stan konieczności” jako pretekst do nieposłuszeństwa
Fellay powołał się na rzekomą „poważną konieczność”, twierdząc, że „współczesna teologia” i sposób nauczania katechizmu doprowadziły do sytuacji, w której dusze „nie otrzymały” wiary. Choć diagnoza kryzysu jest słuszna, to proponowane remedium jest gorsze od choroby. FSSPX pozostaje bowiem w więzach tej samej modernistycznej struktury, którą rzekomo zwalcza:
- Uznaje ważność „święceń” i „mszy” posoborowych, które – jak wykazała bulla Sacramentum ordinis Piusa XII (1947) – są nieważne z powodu zmienionej formy sakramentalnej.
- Przyjmuje jurysdykcję od uzurpatorów, gdy jest to wygodne (np. podczas „spowiedzi”), negując ją jednocześnie w innych aspektach.
- Tworzy równoległą pseudo-hierarchię, która – jak uczy Sobór Florencki – „pozbawiona łączności z następcą Piotra, nie może być uważana za część Ciała Mistycznego” (Laetentur caeli, 1439).
Fellay wspomniał także o rozmowach z „kardynałami” Bertone i Levadą, którzy mieli przedstawiać „sprzeczne stanowiska”. To objaw głębszej choroby całego posoborowego systemu: jak zauważył Pius X w Lamentabili sane (1907), modernizm prowadzi do „przekształcenia dogmatów w płynne opinie” (propozycja potępiona 22).
Sedewakantyzm jedyną konsekwentną postawą
Podczas gdy FSSPX brnie w schizmatyckie kompromisy, jedynie stanowisko sedewakantystyczne pozostaje wierne niezmiennej doktryce:
- Urzędowe ogłoszenie herezji przez posoborowych uzurpatorów (np. „ekumenizm”, „wolność religijna”, „zbawienie bez Chrztu”) powoduje ipso facto utratę urzędu (kan. 188 §4 KPK 1917).
- Jak uczy bulla Cum ex apostolatus officio Pawła IV (1559): „Jeśliby kiedykolwiek okazało się, że biskup […] popadł w herezję, jego wybór – nawet dokonany jednomyślnie – jest nieważny, niebyły, bezskuteczny”.
- Konsekwentnie, jedyną katolicką odpowiedzią na „posoborową abominację” jest trwanie przy prawowitych pasterzach wyświęconych w rycie przedsoborowym, którzy nie uznają uzurpatorów.
Planowane przez FSSPX konsekracje – choć motywowane częściowo słusznym sprzeciwem wobec modernizmu – są działaniem samowolnym, pogłębiającym zamęt. Jak przypomina encyklika Quas primas Piusa XI (1925): „Pokój Chrystusa króluje tylko w królestwie Chrystusa” – a królestwo to jest budowane wyłącznie przez tych, którzy całkowicie odrzucili „ohydę spustoszenia” (Mt 24,15) posoborowej rewolucji.
Za artykułem:
SSPX Bishop Fellay defends consecration plans, says Church’s ‘missionary spirit’ has been ‘killed’ (lifesitenews.com)
Data artykułu: 09.02.2026
