Nowa wędrówka uzurpatora: „pielgrzymka” do Monako jako akt legitymizacji neo-kościoła
Portal eKAI (10 lutego 2026) informuje o planowanej „podróży apostolskiej” uzurpatora Leona XIV do Monako pod koniec marca. Artykuł podkreśla, że byłaby to pierwsza wizyta „papieża” w tym katolickim mikropaństwie, gdzie 85% obywateli deklaruje wyznanie rzymskokatolickie. Wspomina się o wcześniejszych próbach zorganizowania takiej wizyty za czasów uzurpatorów Bergoglio i Ratzingera. Autorzy chwalą księcia Alberta II za sprzeciw wobec ustawy aborcyjnej i podkreślają współpracę Monako z „Stolicą Apostolską” w dziedzinie ekologii oraz spraw społecznych.
Masoneria językowa: „podróż apostolska” jako parodia prawdziwej misji
Użycie terminu „podróż apostolska” stanowi bezczelną kradzież sakralnej terminologii. Prawdziwi Apostołowie szli na śmierć głosząc „Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego” (1 Kor 2,2 Wlg), podczas gdy współcześni uzurpatorzy podróżują pierwsza klasą, by legitymizować globalistyczne agendy. Portal posoborowy bezkrytycznie powiela tę farsę, nadając jej pozór autentyczności.
„Księstwo wspiera Stolicę Apostolską w wielu kwestiach, zwłaszcza dotyczących ekologii, ale także spraw społecznych” – czytamy w artykule.
Sformułowanie to demaskuje całkowite przesunięcie akcentów z nadprzyrodzonej misji Kościoła na naturalistyczny aktywizm. Pius XI w Quas Primas nauczał, że „nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Tymczasem współczesna sekta redukuje religię do ekologicznego NGO, co stanowi jawne naruszenie kanonu 1373 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., potępiającego współpracę z masonerią.
Teologiczna katastrofa: milczenie o Królestwie Chrystusa
Artykuł pomija fundamentalny problem: Monako, choć formalnie katolickie, aktywnie uczestniczy w światowym systemie finansowym opartym na lichwie i wyzysku. Książę Albert II, członek klubu miliarderów Forbesa, nigdy nie publicznie nie wezwał do podporządkowania prawodawstwa społecznego Regnum Sociale Christi. Wręcz przeciwnie – jego „sprzeciw” wobec aborcji (26 listopada 2025) miał charakter czysto pragmatyczny, pozbawiony odniesień do niezmiennej doktryny katolickiej o zabójstwie niewinnych.
Wiara katolicka wymaga czegoś więcej niż statystyk o 85% katolików. Św. Pius X w Lamentabili potępił tezę, że „dogmaty mogą być pojmowane według ich funkcji praktycznej” (punkt 26). Tymczasem cała narracja portalu eKAI skupia się na utylitarnych aspektach „współpracy”, całkowicie pomijając obowiązek nawracania narodów i uznania publicznego panowania Chrystusa Króla.
Symptomatyczna hipokryzja: aborcja vs. ekumeniczna zdrada
Chwaląc księcia Monako za sprzeciw wobec aborcji, autorzy przemilczają faktyczną zdradę doktrynalną struktury posoborowej. Podczas gdy Pius IX w Syllabusie błędów potępił tezę, że „papież może i powinien pogodzić się z postępem” (punkt 80), obecni uzurpatorzy aktywnie promują ekumenizm z religiami naturalnymi. „Wizyta apostolska” w Monako – ośrodku globalnej finansjery – służy legitymizacji hybrydycznego chrześcijaństwa pozbawionego wymogu nawrócenia.
„Zgodnie z konstytucją Monako katolicyzm jest oficjalną religią tego mikropaństwa” – podaje portal.
To zdanie jest wyjątkowo przewrotne. Konstytucja Monako (art. 9) faktycznie uznaje katolicyzm za religię państwową, ale jednocześnie gwarantuje „wolność wyznania” – co stanowi jawne pogwałcenie nauczania Piusa IX, który w Quanta cura potępił „oszukańczą opinię, tak szkodliwą dla katolickiego Kościoła i zbawienia dusz, którą Nasz Poprzednik, Grzegorz XVI, nazwał szaleństwem, że wolność sumienia ma być zapewniona każdemu człowiekowi”.
Duchowa pustka „pielgrzymki”
Planowana wizyta Leona XIV w Monako nie ma nic wspólnego z autentyczną pobożnością. To kolejne ogniwo w łańcuchu strategicznych posunięć zmierzających do:
- Ugruntowania pozycji uzurpatora jako „głowy światowego chrześcijaństwa”
- Legitymizacji władzy świeckiej oderwanej od prawa Bożego
- Promowania synkretycznego modelu „religii obywatelskiej”
Św. Pius X przestrzegał, że „prawdziwi przyjaciele ludu nie są ani rewolucjonistami, ani innowatorami, lecz tradycjonalistami” (List Apostolski Notre charge apostolique). Tymczasem całe przedsięwzięcie służy wzmocnieniu rewolucyjnej narracji o „Kościole w drodze”, który ma zastąpić niezmienny depozyt wiary.
Prawdziwy Kościół Katolicki trwa wiernie przy Krzyżu, odrzucając wszelkie kompromisy z duchem świata. Jak nauczał Pius XI: „Wówczas to wreszcie będzie można uleczyć tyle ran [społecznych], gdy wszyscy chętnie przyjmą panowanie Chrystusa i posłuszni Mu będą” (Quas Primas). Dopóki uzurpatorzy odrzucają to panowanie, ich „podróże” pozostają jedynie blasphemiczną farsą.
Za artykułem:
10 lutego 2026 | 20:08Pod koniec marca Papież może odwiedzić Monako (ekai.pl)
Data artykułu: 10.02.2026
