Portal VaticanNews (11 lutego 2026) relacjonuje treść „orędzia” uzurpatora Leon XIV na XXXIV Światowy Dzień Chorego, ustanowiony w 1992 r. przez „Jana Pawła II”. W tekście powołano się na przypowieść o miłosiernym Samarytaninie (Łk 10, 25-37), interpretowaną przez pryzmat encykliki „Fratelli tutti” bergoglio. „Ojciec Święty” miał podkreślać, że „współczucie przekłada się na konkretne czyny”, zaś opieka nad chorymi stanowi „autentyczne działanie kościeln
„Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka” – tak brzmi temat tegorocznego Orędzia Papieża Leona XIV
Teologiczna redukcja miłosierdzia do socjologii
Proponowana w „orędziu” wykładnia całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar cierpienia. Brak jakiegokolwiek odniesienia do zbawczej wartości ofiary zjednoczonej z Męką Chrystusa, do sakramentu namaszczenia chorych czy obowiązku pogodzenia się z Bogiem przed śmiercią. W zamian otrzymujemy jedynie frazesy o „wymiarze społecznym współczucia” i „relacji z bratem w potrzebie”. To jawny przejaw naturalizmu potępionego w Syllabusie błędów (pkt 58), gdzie prawdy wiary sprowadza się do „akcji społecznej” (Pius IX, Syllabus, 39).
Trydencki Katechizm jednoznacznie naucza, że „pierwszym i najważniejszym dziełem miłosierdzia jest grzesznika do Boga nawrócić” (Catech. Rom. III, 13, 15). Tymczasem Leon XIV całkowicie ignoruje obowiązek przypominania chorym o memento mori, potrzebie żalu za grzechy i konieczności przyjęcia Ostatnich Sakramentów – jedynej gwarancji zbawienia. Jego „miłosierdzie” kończy się na poziomie doczesnego komfortu, jakby „nie było zmartwychwstania umarłych” (1 Kor 15, 13).
Bluźniercze utożsamienie Samarytanina z Chrystusem
Szokujące jest stwierdzenie, że Samarytanin z przypowieści to „Jezus Chrystus, który przyniósł nam wieczne zbawienie”. To jawna herezja kwestionująca wyłączność zbawienia w Kościele Katolickim (Sobór Florencki, Laetentur caeli). Chrystus nie jest „jakimś dobrotliwym Samarytaninem”, lecz „drogą, prawdą i życiem” (J 14, 6), jedynym Pośrednikiem (1 Tm 2, 5).
Papież Pius XI w Quas Primas podkreślał, że
„Chrystus panuje nad nami nie tylko prawem natury Swojej, lecz także i prawem, które nabył sobie przez odkupienie nasze”
Tymczasem neo-kościół redukuje Zbawiciela do społecznego aktywisty, jakby „nie było innego imienia pod niebem, w którym moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4, 12).
Kult człowieka zamiast kultu Boga
W całym tekście brak jakiejkolwiek wzmianki o zadośćuczynieniu za grzechy, wynagradzającej wartości cierpienia czy obowiązku adoracji Bożego Majestatu. W zamian otrzymujemy antropocentryczną mantrę o „godności człowieka” i „relacjach międzyludzkich”. To wierne odzwierciedlenie modernizmu potępionego przez św. Piusa X w Lamentabili (pkt 22), gdzie dogmaty sprowadza się do „interpretacji faktów religijnych”.
Gdy Leon XIV mówi, że „bycie bliźnim nie zależy od fizycznej bliskości, lecz od decyzji, by miłować”, zupełnie pomija, że prawdziwa miłość wymaga najpierw nienawiści do grzechu (Ps 96, 10). Bez odwołania do objawionej prawdy moralnej cała ta „miłość” staje się jedynie sentymentalną wydmuszką, „źdźbłem trzciny, którą wiatr miota” (Mt 11, 7).
Niebezpieczne pominięcia i fałszywe akcenty
Szczególnie wymowne jest całkowite przemilczenie roli kapłanów jako szafarzy łaski w posłudze chorym. W tradycyjnej pobożności katolickiej wizyta duszpasterska u chorego zawsze obejmowała udzielanie sakramentów, modlitwę o szczęśliwą śmierć i zachętę do ofiarowania cierpienia w intencji Kościoła. Tymczasem „orędzie” proponuje bezbożny humanitaryzm, gdzie „każdy może być Samarytaninem” niezależnie od wyznawanej wiary.
To perfidne odwrócenie porządku łaski potwierdza słowa Quas Primas:
„Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw, zburzone zostały fundamenty władzy, gdyż usunięto główną przyczynę, dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać”
Rezultatem jest właśnie ta „kultura prędkości i obojętności”, którą rzekomo krytykuje Leon XIV – będąca bezpośrednim owocem apostazji posoborowej!
Za artykułem:
XXXIV Światowy Dzień Chorego: opieka nad chorymi misją Kościoła (vaticannews.va)
Data artykułu: 11.02.2026
