Portal eKAI (11 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV skierowane do Polaków podczas audiencji ogólnej. Usurpator watykański wezwał do „budowania nowej jedności kontynentu europejskiego”, odwołując się przy tym do świętych Cyryla i Metodego oraz cytując heretyka Jana Pawła II. W wydarzeniu uczestniczyli m.in. „kardynałowie” Stanisław Dziwisz i Grzegorz Ryś oraz „biskup gliwicki” Sławomir Oder, co stanowi jawną manifestację apostazji struktury okupującej Watykan.
Naturalistyczna utopia zamiast królestwa Chrystusowego
Wezwanie do „przezwyciężania napięć, rozłamu i antagonizmów – religijnych i politycznych” odsłania całkowite zerwanie z katolicką doktryną o spolecznym królowaniu Jezusa Chrystusa. Pius XI w encyklice Quas Primas nauczał jednoznacznie: „Państwa i narody mają świadomość, że podlegają Chrystusowi. Jak bowiem królewska godność Pana naszego otacza powagę ziemską książąt i władców pewną czcią religijną, tak też uzacnia obowiązki i posłuszeństwo obywateli”. Tymczasem posoborowy antykościół proponuje bezbożną wizję jedności opartej na relatywizmie religijnym i politycznym kompromisie.
W tych dniach wspominamy świętych Cyryla i Metodego – Apostołów Słowian i patronów Europy, ojców chrześcijaństwa, języka i kultury ludów słowiańskich.
To jawne nadużycie postaci świętych misjonarzy, którzy głosili jedyną prawdziwą wiarę katolicką, a nie dialog między religiami. Jak przypomina Syllabus błędów Piusa IX (punkty 17-18), „dobra nadzieja winna być żywiona co do wiecznego zbawienia wszystkich znajdujących się poza prawdziwym Kościołem Chrystusa” jest potępionym błędem indyferentyzmu. Święci Cyryl i Metody nawracali schizmatyków, a nie budowali z nimi „nowej jedności” na ruinach dogmatów.
Teologiczna zgnilizna posoborowej katechezy
W streścieniu rzekomej „katechezy” czytamy heretyckie stwierdzenie, jakoby „Pismo Święte w całości odnosiło się do Jezusa Chrystusa i głosiło Jego zbawczą obecność dla całej ludzkości”. To jawny modernizm sprzeczny z nauczaniem św. Piusa X w Lamentabili (punkt 64), który potępia tezę, że „prawda jest nie bardziej niezmienna niż sam człowiek”. Katolicka zasada extra Ecclesiam nulla salus została tu zastąpiona uniwersalistyczną herezją zbawienia wszystkich ludzi niezależnie od przynależności do Kościoła.
Wymienienie wśród uczestników Ruchu Światło-Życie – tworu ks. Franciszka Blachnickiego, podejrzanego o związki z masonerią – oraz Centrum Formacji Liturgicznej promującego posoborowe nowinki, ukazuje głębię degradacji doktrynalnej. Jak zauważył Pius IX w Syllabusie (punkt 42), „w przypadku sprzecznych praw ustanowionych przez dwie władze, prawo cywilne ma pierwszeństwo” – co doskonale oddaje mentalność tych środowisk, przedkładających ludzkie ustawy nad Boże przykazania.
Kult heretyka zamiast czci świętych
Wracajmy do ich dzieła apostolskiego – jak zachęcał św. Jan Paweł II
Bezczelne określenie apostaty Wojtyły mianem „świętego” stanowi akt świętokradztwa. Ten sam uzurpator, który w Asyżu organizował modlitwy bałwochwalcze, wspominany jest w kontekście misji świętych braci sołuńskich! Kontrastuje to z nauczaniem św. Piusa X, który w Lamentabili (punkt 58) potępił pogląd, że „prawda nie jest bardziej niezmienna niż sam człowiek, ponieważ rozwija się z nim, w nim i przez niego” – co stanowi esencję posoborowego kultu człowieka.
Europa bez Chrystusa Króla
Cała narracja o „nowej jedności Europy” pomija fundamentalną prawdę wyrażoną przez Piusa XI: „Królestwo naszego Zbawiciela obejmuje wszystkich ludzi” (Quas Primas). Prawdziwa jedność kontynentu możliwa jest jedynie przez podporządkowanie wszystkich narodów pod berło Chrystusa Króla i przyjęcie katolickich zasad jako fundamentu prawodawstwa. Tymczasem antykościół promuje utopijną wizję jedności opartej na relatywizmie – co św. Pius X w Pascendi nazwał „syntezą wszystkich herezji”.
Obecność „kardynała” Stanisława Dziwisza – osobistego sekretarza heretyka Wojtyły – oraz Grzegorza Rysia, znanego z promowania komunii dla protestantów, doskonale ilustruje stan moralnego i doktrynalnego bankructwa struktury okupującej Watykan. Jak przypomina kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., „każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu przez publiczne odstępstwo od wiary katolickiej” – co automatycznie pozbawia tych pseudo-hierarchów jakiejkolwiek jurysdykcji.
W świetle niezmiennej doktryny katolickiej, jedyną odpowiedzią na obecny kryzys jest powrót do integralnej wiary wyrażonej w Credo trydenckim, odrzucenie posoborowych nowinek oraz odnowienie publicznego kultu Chrystusa Króla. Jak nauczał Pius XI: „Wówczas to wreszcie będzie można uleczyć tyle ran, prawo dawną powagę odzyska, miły pokój znowu powróci” – ale tylko pod warunkiem całkowitego odrzucenia modernistycznej hydry.
Za artykułem:
11 lutego 2026 | 15:04Leon XIV pozdrawiając Polaków zachęca do budowania jedności Europy (uzupełnienie) (ekai.pl)
Data artykułu: 11.02.2026
