Socjalistyczny burmistrz Nowego Jorku afrontem dla katolickiej tradycji

Podziel się tym:

Portal LifeSiteNews informuje o skandalicznym pominięciu przez burmistrza Nowego Jorku Zohrana Mamdaniego ceremonii instalacji nowego arcybiskupa Ronalda Hicksa. Jak donoszą źródła, po raz pierwszy od 86 lat urzędujący burmistrz zbojkotował to wydarzenie, wysyłając w zastępstwie zastępcę. Mamdani, określający się jako „socjalista demokratyczny”, ograniczył się do przesłania życzeń na platformie X (dawny Twitter), pisząc o „godności każdej istoty ludzkiej” i „sprawiedliwym mieście”. Tymczasem jego oficjalny harmonogram obejmował jedynie międzywyznaniowe śniadanie modlitewne i konferencję prasową o pogodzie.


Faktograficzna demontaż „konfliktu grafik”

Oficjalne wyjaśnienia ratusza o rzekomym „konflikcie terminowym” rozpadają się przy minimalnej weryfikacji. Jak słusznie zauważa Liga Katolicka, instalacja w katedrze św. Patryka rozpoczęła się zaledwie kilka godzin po interfaith breakfast w Nowojorskiej Bibliotece Publicznej – spacer piątą aleją zajmuje 15 minut. Tymczasem Mamdani znalazł czas na konferencję o… zimowej aurze. To nie niewinna lapsus agenda, lecz celowe unicestwienie symbolicznej obecności władzy świeckiej na akcie władzy duchowej.

„Mamdani jest urzędnikiem od zaledwie miesiąca, a już sygnalizuje katolikom, że nie są mile widziani” – Liga Katolicka.

Językowa maskarada „godności”

Retoryka burmistrza zasługuje na teologiczną wiwisekcję. Frazy o „godności każdej istoty ludzkiej” i „sprawiedliwym mieście” to terminus technicus rewolucji kulturowej, całkowicie sprzeczny z katolickim rozumieniem dignitas humana. Jak przypomina Pius XI w Quas primas: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym”. Tymczasem „godność” w wykonaniu Mamdaniego oznacza:

  • Podwojenie funduszy na aborcję (Abortion Access Hub)
  • Dofinansowanie „funduszu aborcyjnego” NYAAF
  • Likwidację centrów kryzysowych dla kobiet w ciąży
  • Przymusową realizację „procedur zmiany płci” w placówkach medycznych

To nie błąd językowy, lecz semantyczny zamach na pojęcie świętości życia, potępiony już w Syllabusie Piusa IX (błąd 64) jako „prawo do buntu przeciw władzy”.

Teologiczny wymiar obrazy Majestatu

Absencja Mamdaniego wykracza pożej politycznego faux pas. Jak naucza św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice, władza świecka ma obowiązek czcić Chrystusa Króla poprzez publiczne uznanie Jego namiestników. Instalacja biskupa to akt in persona Christi, a więc – w teorii – moment, gdy władza cywilna powinna oddać hołd władzy duchowej. Tymczasem socjalistyczny burmistrz wybrał jawną imitatio diaboli, preferując konferencję meteorologiczną nad uczestnictwo w sakramencie święceń.

Co więcej, sama ceremonia w nowojorskiej katedrze budzi poważne wątpliwości doktrynalne. Abp Hicks należy do struktury posoborowej, która – według dekretu Świętego Oficjum Lamentabili sane – „przekroczyła granice wytyczone przez Ojców Kościoła”. Jego władza jest więc iluzoryczna, lecz nawet tę pozorę szacunku burmistrz zdeptał.

Symptomatyczny upadek civitas Dei

Cała afera odsłania głębszą patologię: agonję katolickiej tożsamości Zachodu. Jak alarmował św. Pius X w encyklice Pascendi, modernizm prowadzi do „religii człowieczeństwa bez Boga”. Mamdani – muzułmanin i socjalista – stał się tylko wykonawcą tego programu:

  1. Neutralność religijna = wrogość wobec katolicyzmu
  2. Tolerancja = przyzwolenie na zabijanie nienarodzonych
  3. Równość = niszczenie porządku naturalnego

Katolicy stanowią 33% populacji NYC, lecz ich głos został zignorowany. To nie przypadek, lecz efekt 70 lat apostazji posoborowej, która zredukowała Kościół do NGO zajmującego się „sprawiedliwością społeczną”.

Epilog: Civitas hominis versus Regnum Christi

Sprawa Mamdaniego to mikroskopijny wycinek globalnej rebelii przeciw Królestwu Chrystusa. Jak przepowiedział Pius XI w Quas primas: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw, zburzone zostały fundamenty władzy”. Burmistrz Nowego Jorku nie złamał protokołu – złamał lex divina, zastępując ją kultem śmierci. Jedynym lekarstwem pozostaje powrót do niezmiennej doktryny katolickiej, gdzie „władza królewska Chrystusa obejmuje wszystkich ludzi” (Quas primas, 19). Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat.


Za artykułem:
Mamdani breaks with tradition by skipping installation of New York archbishop
  (lifesitenews.com)
Data artykułu: 10.02.2026

Więcej polemik ze źródłem: lifesitenews.com
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.