Synkretyczny kult „Jezusa Nazareńskiego” jako przejaw apostazji posoborowej
Portal EWTN News donosi o wprowadzeniu repliki manilskiego wizerunku „Czarnego Nazarejczyka” do „archidiecezji” Los Angeles. Oficjalna kopia słynącego z bałwochwalczych praktyk posągu została „powierzona” parafii „Świętej Rodziny” w Artesii, co przedstawiane jest jako wydarzenie o znaczeniu ewangelizacyjnym.
„Formalne przyjęcie i Msza z okazji oficjalnego przybycia repliki odbędzie się 14 lutego pod przewodnictwem bp. Rufino Sescona” – relacjonuje portal, przemilczając heretycki charakter całej inicjatywy.
Teologiczne bankructwo „dewocji”
Kult drewnianych figur w postaci „Czarnego Nazarejczyka” stanowi jawny przejaw religijnego synkretyzmu, sprzecznego z katolicką nauką o kulcie względnym (latria, dulia, hyperdulia). Jak przypomina św. Pius X w Lamentabili sane: „Ewangelie nie dowodzą Bóstwa Jezusa Chrystusa, lecz jest ono dogmatem” (propozycja 27 potępiona). Tymczasem omawiana praktyka sprowadza Chrystusa-Króla do poziomu fetyszu, czego dowodzi opisany rytuał „dotknięcia repliki do oryginału”.
Ojcowie Kościoła jednoznacznie potępiali podobne praktyki. Św. Jan Damasceński w De fide orthodoxa wyjaśniał: „Cześć oddawana obrazom odnosi się do prototypu” (Lib. IV, cap. 16), podczas gdy tu mamy do czynienia z magicznym traktowaniem materialnego przedmiotu. Co więcej, sama nazwa „Czarny Nazarejczyk” budzi skojarzenia z gnostyckimi i islamskimi wizerunkami Chrystusa, całkowicie obcymi Tradycji katolickiej.
Posoborowa destrukcja ewangelizacji
Artykuł wielokrotnie powtarza modernistyczne hasła o „ewangelizacji”, która w rzeczywistości jest jedynie pozorem. Prawdziwa ewangelizacja, jak nauczał Pius XI w Quas primas, polega na „przywróceniu panowania Pana naszego” poprzez głoszenie całej niezmiennej doktryny, a nie na rozprzestrzenianiu wątpliwych dewocji. Tymczasem wspominany „ojciec John Cordero” deklaruje: „To przede wszystkim obraz Jezusa, punkt skupienia naszej chrześcijańskiej jedności” – co jest jawną redukcją Chrystusa do roli symbolu, a nie Boga-Człowieka domagającego się podporządkowania wszystkich narodów.
„Obraz, dotykany przez setki milionów pielgrzymów na przestrzeni czterech stuleci historii dewocji, łączy nas z codziennymi historiami wiary wszystkich, którzy utożsamiają się z cierpieniem Naszego Pana” – twierdzi Cordero.
To klasyczny przykład posoborowego relatywizmu, gdzie subiektywne przeżycie zastępuje obiektywną prawdę. Kościół zawsze nauczał, że jedyną właściwą odpowiedzią na Mękę Pańską jest żal za grzechy i godne przyjmowanie sakramentów, a nie emocjonalne przywiązanie do materialnych przedmiotów.
Masońskie korzenie „dewocji”
Warto zauważyć, że oryginalna figura przybyła do Manili w 1606 roku z Meksyku – kraju o silnych tradycjach masońskich. Jak czytamy w dokumencie Fałszywe objawienia fatimskie: „Nazwa 'Fatima’ to symbol synkretyzmu chrześcijańsko-islamskiego”. Analogicznie, kult „Czarnego Nazarejczyka” łączy w sobie elementy prekolumbijskie, hiszpańskie i azjatyckie, tworząc hybrydę obcą katolickiej pobożności.
Szczególnie wymowne jest zaangażowanie „rycerzy Kolumba” – organizacji od dziesięcioleci infiltrowanej przez masonerię, o czym świadczy ich udział w ekumenicznych przedsięwzięciach i promocja „ducha soborowego”.
Symptom apostazji czasów ostatecznych
Przyjęcie przez „parafię” repliki bałwochwalczego wizerunku stanowi kolejny dowód głębokiego kryzysu struktur posoborowych. Zamiast nawracać pogan, „duchowni” jak Cordero zachwycają się ich praktykami: „Nawet co godzinę odprawiane Msze gromadzą tysiące czcicieli” – mówi o manilskiej „bazylice”, choć w rzeczywistości uczestniczą oni w posoborowych pseudo-Mszach.
Wspomniany udział „biskupa” Oscara Solisa – pierwszego „biskupa” filipińskiego pochodzenia w USA – tylko potwierdza globalny charakter apostazji. Jak zauważa Obrona sedewakantyzmu: „Kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego (1917) stanowi, że urząd staje się wakujący na mocy samego faktu przez publiczne odstępstwo od wiary katolickiej”.
W obliczu tych faktów, jedyną właściwą odpowiedzią katolików jest odrzucenie całej posoborowej struktury i powrót do niezmiennej doktryny wyrażonej w encyklice Quas primas: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] i wszystko jedno, czy jednostki, czy rodziny, czy państwa, gdyż ludzie w społeczeństwa zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki”.
Za artykułem:
Replica of Manila’s famed ‘Black Nazarene’ arrives in Los Angeles Archdiocese (ewtnnews.com)
Data artykułu: 12.02.2026
