Portal LifeSiteNews informuje, że Kolegium Lekarzy w Quebecu otwarcie domaga się legalizacji eutanazji dla noworodków cierpiących na „skrajny ból”, argumentując, że rodzice powinni mieć „możliwość uzyskania takiej opieki” dla swojego dziecka. To kolejny etap radykalizacji kultu śmierci w Kanadzie, gdzie od 2016 roku legalizowano morderstwo na żądanie, a obecnie próbuje się je rozszerzyć na osoby z chorobami psychicznymi, a teraz na niewinne niemowlęta. Kanadyjscy biskupi, zamiast potępić zbrodnię z całą surowością prawa Bożego, „popierają” kompromisowe ustawy ograniczające ekspansję eutanazji tylko do wybranych grup – co stanowi najbardziej charakterystyczną herezję współczesnego neo-kościoła: uznanie złego za nieuniknione i prowadzenie politycznych negocjacji z morderstwem.
Redukcja człowieka do bytu podlegającego dyspozycji: zaprzeczenie obrazu Bożego
Artykuł używa eufemizmu „medical assistance in dying” (MAiD), by zamaskować fundamentalną prawdę: jest to celowe i bezpośrednie zabicie niewinnej istoty ludzkiej. Język ten jest przejawem hermeneutyki zanieczyszczenia, gdzie słowa tracą związek z rzeczywistością, by usprawiedliwić zbrodnię. Kanadyjski system eutanazji, rozszerzony teraz na niemowlęta, jest logiczną konsekwencją humanizmu bez Boga, przeciwko któremu Pius IX w Syllabus errorum potępił błąd: „Wszystkie prawa człowieka pochodzą od państwa” (błąd 39) oraz „Państwo może oddzielić się od Kościoła” (błąd 55). Zabijanie dzieci, nawet tych z wadami, jest apogeum sekularyzmu, który odrzuca niepodważalny fakt: człowiek jest stworzony na obraz i podobieństwo Boga (Rdz 1,26), a jego życie należy wyłącznie do Stwórcy. W Quas primas Pius XI nauczał, że królestwo Chrystusa obejmuje wszystkich ludzi, a Jego panowanie wymaga, by „wszystkie stosunki w państwie układały się na podstawie przykazań Bożych”. Państwo, które zezwala na morderstwo noworodków, bluźni przeciwko temu panowaniu i staje się narzędziem satany.
Teologiczna zgnilizna: brak pojęcia grzechu, sądu ostatecznego i łaski
Kompletne milczenie artykułu o kwestiach nadprzyrodzonych jest objawem głębokiej apostazji. Nie ma mowy o grzechu ciężkim przeciwko V przykazaństwu („nie zabijaj”), o nieodpuszczalności takiego czynu, o wiecznej potępieniu duszy osoby, która dokonuje lub zezwala na morderstwo. Jest to typowe dla modernizmu, którego Pius X w Lamentabili sane exitu potępił propozycję: „Dogmaty wiary należy pojmować według ich funkcji praktycznej, tzn. jako obowiązujące w działaniu, nie zaś jako zasady wierzenia” (propozycja 26). Dla modernisty moralność staje się relatywna, a „cierpienie” staje się jedynym kryterium. Artykuł przyjmuje założenie, że cierpienie fizyczne może usprawiedliwić zniszczenie duszy – co jest bluźnierstwem przeciwko męstwu Chrystusa na Krzyżu, który dał sens cierpieniu. Quas primas przypomina, że Chrystus „panuje w sercu, które, wzgardziwszy pożądliwościami, ma Boga nade wszystko miłować”. Kanadyjski kult śmierci jest przeciwieństwem: poświęceniem pożądliwości wygodnego, bezbolesnego życia, nawet kosztem życia niewinnego.
Symptomatologia systemowej apostazji: od laicyzmu do kultu Satany
Próba eutanazji noworodków nie jest odosobnionym błędem Kanady. Jest to logiczny owoc laicyzmu potępionego przez Piusa IX, który „usunął Boga z praw i z państw” (przypadek 40 Syllabusu). Gdy państwo i jego agencje medyczne przejmują rolę Boga, decydują o tym, kto jest godzien życia, a kto nie, wchodzą na grunt najgłębszej bluźnierczości. Biskupi kanadyjscy, popierając ustawę C-218, która tylko „chroni przed przymusem” w przypadku chorób psychicznych, uznają zasadę eutanazji – to typowy kompromis modernistów, którzy zamiast potępić zło, próbują je „regulować”. W Lamentabili Pius X potępił: „Kościół słuchający współpracuje w taki sposób z nauczającym w określaniu prawd wiary, iż Kościół nauczający powinien tylko zatwierdzać powszechne opinie Kościoła słuchającego” (propozycja 6). To właśnie widzimy: hierarchia neo-kościoła słucha „postępu”, „publicznego zdrowia” i „opiniotwórczych mediów”, a nie Boga. Kanadyjski przykład pokazuje, jak szybko po odrzuceniu zasady „nie zabijaj” przychodzi do zabijania tych, którzy nie mogą się bronić.
Konfrontacja z niezmiennym magisterium: potępienie przez Piusa IX i Piusa X
Błąd kanadyjskich lekarzy i polityków jest jednoznacznie potępiony przez:
1. Piusa IX w Syllabus errorum: „Rząd może i powinien tolerować wszelkie wyznania” (błąd 15) – to prowadzi do równości religii, gdzie kult śmierci staje się jednym z „wyznań”. „Nikt nie może być zmuszony do czynienia dobra, ani przeszkadzany w czynieniu zła” (błąd 63) – tu państwo zmusza do czynienia zła (eutanazji) i przeszkadza w czynieniu dobra (ochrony życia).
2. Piusa X w Lamentabili: „Wiara, że Bóg jest rzeczywistym Autorem Pisma Świętego, jest zbytnią naiwnością” (propozycja 9) – podobnie, wiara, że Bóg jest Autorem życia, jest dziś uważana za „naiwność”. „Dogmaty wiary należy pojmować według ich funkcji praktycznej” (propozycja 26) – to właśnie robią kanadyjscy prawnicy: życie staje się przedmiotem negocjacji politycznych.
3. Piusa XI w Quas primas: „Królestwo Chrystusa… przede wszystkim duchowe i odnosi się głównie do rzeczy duchowych… wymaga od swych zwolenników… aby zaparli się siebie samych i krzyż swój nieśli”. Kanadyjski kult śmierci jest dokładnym przeciwieństwem: ucieczką od krzyża, od cierpienia, zniszczeniem niewinności w imię „litości”.
Ostateczny werdykt: zbrodnia przeciwko Bogu i człowiekowi
Propozycja eutanazji noworodków jest herezją w sferze moralnej, ponieważ odrzuca niezmienny dogmat o świętości życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Jest to też apostazja od prawa naturalnego, który pisemnie zapisany jest w sercu każdego człowieka (Rz 2,15). Kanadyjski system jest przejawem satanizmu, gdzie ofiarą staje się najsłabsze, a „medycyna” zamienia się w rytuał ofiary diabelskiej. Biskupi, którzy milczą lub „popierają” częściowe zakazy, są współodpowiedzialni za upadek w idolatrię państwa i kultu śmierci. Prawdziwy katolik, oparty na Lamentabili i Quas primas, musi nie tylko potępić taką ustawę, ale i odrzucić cały system, który ją generuje. Jedyne lekarstwo to publiczne, nieustające wyznanie: „Chrystus, a nie człowiek, jest Królem”. Wszelkie kompromisy z morderstwem są zdradą Chrystusa Króla i przygotowaniem drogi dla Antychrysta, który „przyjdzie pod pozorem dobra” (2 Tes 2,9).
Prawdziwa opieka nad dziećmi z wadami to cierpienie z Chrystusem, nie zabicie ich. Prawdziwa „łaska” to darowanie życia, nie odebranie go. Prawdziwa „miłość” to noszenie krzyża, nie ucieczka od niego przez narkotyk śmierci.
Za artykułem:
Some Canadian doctors are pushing to allow euthanasia for newborns (lifesitenews.com)
Data artykułu: 12.02.2026
