Portal Opoka.org.pl relacjonuje zapowiedź sekretarza stanu USA Marco Rubio dotyczącą spotkania z prezydentem Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim na Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa. Artykuł podaje, że Rubio przybędzie na czele amerykańskiej delegacji, w skład której wejdzie ponad 50 członków Kongresu, i spotka się z kanclerzem Niemiec Friedrichem Merzem. Sekretarz stanu wskazał na „nową erę geopolityczną”, wymagającą ponownego przeanalizowania współpracy w sprawach Bliskiego Wschodu, Ukrainy i Chin. Konferencja ma koncentrować się na zmianach w porządku światowym i kryzysie transatlantyckim. W piątek ma być wręczona Nagroda im. Ewalda von Kleista narodowi ukraińskiemu, którą odbierze Zełenski, z laudacją premiera Donalda Tuska. Artykuł, choć oparty na doniesieniach agencji Reuters i AP, przejawia bezkrytyczne przyjęcie narracji globalistycznej i gloryfikację ukraińskiego reżimu, podczas gdy milczy o katolickiej nauce społecznej, zbrodniach wojennych oraz antychrześcijańskiej polityce Kijowa. To przejaw sekularyzacji i naturalizmu, odcinającego politykę od wiary.
Bezkrytyczne przyjęcie narracji geopolitycznej światowej
Artykuł wprost cytuje Rubio: „Żyjemy w nowej erze geopolitycznej i będzie to wymagało od nas wszystkich ponownego przeanalizowania, jak to wygląda”. Określenie „nowej ery geopolitycznej” jest eufemizmem dla rewolucji globalistycznej, która promuje laicyzację, aborcję, ideologię LGBT i anty-chrześcijańskie wartości. Portal Opoka, deklarujący katolicką tożsamość, przyjmuje tę narrację bez jednej krytycznej uwagi, nie odwołując się do katolickiej nauki o suwerenności narodów i prawie do obrony własności (podstawy prawa naturalnego). Milczy też o roli masonerii i grup globalistycznych (np. WEF) w kształtowaniu tej „nowej ery”, co jest sprzeczne z nauczaniem Piusa IX w *Syllabus Errorum* (błąd 39: „Państwo, jako źródło i podstawa wszystkich praw, posiada pewne prawo nieograniczone”) oraz z encykliką *Quas Primas* Piusa XI, która podkreśla, że jedyny prawdziwy pokój jest w Królestwie Chrystusa, a nie w sojuszach geopolitycznych.
Gloryfikacja reżimu antychrześcijańskiego
Artykuł bezkrytycznie relacjonuje przyznanie Nagrody im. Ewalda von Kleista narodowi ukraińskiemu, nazywając je „odwagą, poświęceniem oraz niezłomną determinacją w obronie własnej wolności”. Ewald von Kleist był nazistowskim zbrodniarzem wojennym, co czyni tę nagrodę moralnie oburzającą. Ale jeszcze bardziej skandaliczne jest gloryfikowanie Ukrainy jako „narodu walczącego o wolność”, podczas gdy rząd w Kijowie legalizował aborcję, promuje ideologię LGBT, prześladza prawosławnych i katolików (np. zniszczenie kościołów w Donbasie), a siły ukraińskie popełniają zbrodnie wojenne (ataki na cywilów, tortury). Papież Pius IX w *Syllabus Errorum* (błąd 15) potępił herezję indyferentyzmu, która głosi, że „każdy człowiek może wybrać i przyjąć dowolną religię”. Ukraiński reżim, promując wartości antychrześcijańskie, jest przejawem tej właśnie herezji. Artykuł milczy o tym, ujawniając relatywizm moralny i adaptację do świata.
Milczenie o katolickiej nauce społecznej i pokoju
Artykuł całkowicie pomija katolicką naukę społeczną o sprawiedliwym pokoju. Encyklika *Rerum Novarum* (1891) Leona XIII podkreśla godność człowieka, pomocniczość i subsydiarność. *Quadragesimo Anno* (1931) Piusa XI ostrzega przed both kapitalizmem i komunizmem, które redukują człowieka do narzędzia. *Mater et Magistra* (1961) Jana XXIII mówi o prawach pracowniczych i solidarności. *Centesimus Annus* (1991) Jana Pawła II potępia totalitaryzm i promuje wolność odpowiedzialną. Żadna z tych encyklik nie jest odwołana. Zamiast tego, artykuł przyjmuje narrację o „wolności” w liberalnym znaczeniu, które w praktyce oznacza aborcję i ideologię LGBT. Brak wzmianki o zasadzie podwójnego skutku w kontekście dostaw broni do Ukrainy: czy eskalacja przemocy jest moralnie usprawiedliwiona? Katolicka etyka wymaga rozważania tego, czy środki prowadzą do dobra i nie są disproporcjonalne. Artykuł tego nie robi, przyjmując założenie, że Ukraina jest ofiarą, co jest uproszczeniem.
Symptom apostazji: sekularyzacja polityki i odrzucenie Królestwa Chrystusa
Artykuł jest typowym przykładem apostazji współczesnego „katolicyzmu”, który oddzielił politykę od wiary. Encyklika *Quas Primas* (1925) Piusa XI stanowi, że jedyny prawdziwy pokój jest w Królestwie Chrystusa: „Jeżeli więc teraz nakazaliśmy czcić Chrystusa – Króla całemu światu katolickiemu, pragniemy przez to zaradzić potrzebom czasów obecnych i podać szczególne lekarstwo przeciwko zarazie, która zatruwa społeczeństwo ludzkie. A zarazą tą jest zeświecczenie czasów obecnych”. Artykuł nie wspomina o tym, traktując politykę jako autonomiczną sferę. Milczy też o *Syllabus Errorum* Piusa IX, który potępia błędy liberalne: swobodę religii (błąd 15), separację Kościoła od państwa (błąd 55), suwerenność narodu jako źródło prawa (błąd 39). Przyjęcie „nowej ery geopolitycznej” jest herezją, gdyż jedyny nowy porządek to Królestwo Chrystusa. Artykuł gloryfikuje sojusze z reżimami antychrześcijańskimi (Ukraina, USA z ich aborcją i LGBT), co jest sprzeczne z nauczaniem św. Piusa X w *Pascendi Dominici gregis* (1907), który potępił modernizm jako „syntezę wszystkich błędów”.
Konfrontacja z niezmienną doktryną
– **Łac. *Rex regum et Dominus dominantium* (Ap 19,16):** Chrystus jest Królem królów. Władza świecka jest podporządkowana Chrystusowi. Artykuł nie przypomina o tym.
– **Encyklika *Quas Primas* Piusa XI:** „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi… On jest źródłem zbawienia dla jednostek i dla ogółu”. Artykuł nie odwołuje się do tej prawdy, traktując politykę jako sprawę czysto ludzką.
– **Bulla *Cum ex Apostolatus Officio* Pawła IV:** Heretycy nie mogą sprawować władzy. Prezydent Zełenski, promujący aborcję i LGBT, jest heretykiem publicznym. Artykuł nie zadaje tego pytania.
– **Kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego (1917):** „Publiczne odstępstwo od wiary katolickiej” powoduje utratę urzędu. Gdyby Zełenski był katolikiem (co wątpliwe), jego polityka byłaby publiczną herezją.
– **Syllabus Errorum Piusa IX, błąd 77:** „W obecnych czasach nie jest już pożądane, aby religia katolicka była uznawana za jedyną religię państwa, z wykluczeniem wszystkich innych form kultu”. To herezja. Artykuł, gloryfikując Ukraińców, przyjmuje tę herezję, nie krytykując ich antychrześcijańskiej polityki.
Ostateczna ocena
Artykuł na portalu Opoka.org.pl jest przejawem apostazji współczesnego „katolicyzmu”, który:
1. Przyjął laicką, naturalistyczną wizję polityki, odcinając ją od wiary.
2. Zastąpił ewangeliczne wartości (życie, małżeństwo, rodzina) ideologią wolności liberalnej, która w praktyce oznacza aborcję, eutanazję, ideologię LGBT.
3. Zlekceważył naukę Kościoła o Królestwie Chrystusa, traktując politykę jako autonomiczną sferę.
4. Gloryfikował ukraiński reżim, który jest antychrześcijański, podczas gdy milczy o zbrodniach popełnianych przez tę samą stronę.
5. Przyjął narrację globalistyczną o „nowej erze geopolitycznej”, co jest herezją, gdyż jedyny nowy porządek to Królestwo Chrystusa.
Portal Opoka, zamiast być głosem Kościoła, stał się głośnikiem świata. To duchowa zdrada i przejaw modernistycznej eklezjologii, która redukuje Kościół do instytucji promującej „wolność” w sensie liberalnym, a nie zbawienie dusz. Wierny katolik musi odrzucić taką narrację i modlić się za nawrócenie tych, którzy służą światu, a nie Chrystusowi Królowi.
Za artykułem:
Sekretarz stanu USA Marco Rubio zapowiedział, że spotka się z Zełenskim w Monachium (opoka.org.pl)
Data artykułu: 13.02.2026
