Portal LifeSiteNews (17 lutego 2026) informuje, że komisja Senatu stanu Nowy Meksyk przyjęła 6 głosami przeciw 4 ustawę SB 189, która zmusza firmy ubezpieczeniowe do finansowania aborcji, antykoncepcji oraz procedur tzw. „potwierdzania płci” (gender-affirming care). Wyłączenie z obowiązku finansowania antykoncepcji przysługuje jedynie podmiotom religijnym, ale nie obejmuje aborcji ani mutilacji płci, narażając szpitale i personel religijny na przymus uczestnictwa w tych zbrodniach. Ustawa jest „przyspieszana” na wniosek demokratycznej gubernator Michelle Lujan Grisham, a jej przyjęcie jest niemal pewne ze względu na większość demokratów w obu izbach legislatury. To kolejny dowód na systemową apostazję władz świeckich, które zamiast chronić życie i moralność, narzucają kult śmierci i zniewolenia ciała.
Poziom faktograficzny: Ustawa jako narzędzie przymusu moralnego
SB 189 wyraźnie nakazuje planom zdrowia grupowym pokrywanie „całkowitego kosztu opieki aborcyjnej” oraz „opieki potwierdzającej płeć”, definiowanej jako jakakolwiek procedura, produkt lub lek mający na celu leczenie „rozbieżności między tożsamością płciową jednostki a płcią przypisaną przy urodzeniu”. Ustawa wymaga także oferowania co najmniej jednej metody antykoncepcji z każdej kategorii uznanej przez FDA, wraz z „pokrewnymi usługami klinicznymi”. Wyjątek dla podmiotów religijnych ogranicza się wyłącznie do antykoncepcji, pozostawiając je bez ochrony przed przymusem do aborcji i mutilacji płci. To celowe i selektywne naruszenie sumienia religijnego, które demaskuje prawdziwy cel ustawy: nie ochronę zdrowia, ale promocję ideologii śmierci i płciowej dezorientacji.
Poziom językowy: Eufemizmy jako maski zbrodni
Język ustawy jest saturynowany eufemizmami, które zamieniają zbrodnie w medyczne „opieki”. „Abortion care” (opieka aborcyjna) to zabójstwo niewinnego dziecka. „Gender-affirming care” (opieka potwierdzająca płeć) to mutylacja cielesna, często prowadząca do nieodwracalnej inwalidyzacji i samookaleczeń. LifeSiteNews poprawnie używa terminu „gender mutilation” (mutilacja płci), ujawniając prawdę. Takie językowe zniekształcenia są charakterystyczne dla modernizmu: przemianowanie grzechu w „prawo”, a morderstwa w „wybór”. To nie jest neutralność, lecz zaawansowana propaganda ideologii, która ma zmiękczyć opór sumienia.
Poziom teologiczny: Konfrontacja z niezmiennym Magisterium
Aborcja: Jest morderstwem, potępionym w Dekalogu (Wyj 20:13) i nauczaniu Ojców Kościoła. Didache 2:2 stanowi: „Nie zabijaj dziecka w łonie”. Św. Augustyn w *De Civitate Dei* (I, 20) nazywa aborcję „zabójstwem”. Pius XI w encyklice *Casti Connubii* (1930) potępił wszelkie naruszenie prawa życia. Syllabus errorum Piusa IX (1864) w punkcie 68 potępia pogląd, że „kościół nie ma władzy nad sakramentami” – ale aborcja jest jeszcze poważniejszym złem, gdyż atakuje samo życie, które jest warunkiem możliwości sakramentów.
Antykoncepcja: Jest „wstrętnym grzechem” (Pius XI, *Casti Connubii*). Humbertus de Romanis w *De contractibus* nauczał, że każdy akt małżeński musi być otwarty na życie. Antykoncepcja jest sprzeczna z naturą małżeństwa i celnością płci.
Mutilacja płci: Jest bezpośrednim buntem przeciwko Bożej kreacji. Chrystus mówi: „A wy nie czytaliście, że Ten, który stworzył człowieka na początku, stworzył ich męskiego i żeńskiego?” (Mt 19:4). 1 Tm 2:9-10 nakazuje kobietom ubierać się skromnie, co implikuje akceptację płci nadanej przez Boga. Zmiana płci to samookaleczenie, potępione przez Św. Pisma (Mk 9:43-48 o odcinaniu członków, które tu jest przeniesieniem wbrew naturze). Pius X w *Lamentabili sane exitu* (punkt 39) potępia błędy o sakramentach, ale mutilacja płci jest jeszcze podstawowym grzechem przeciw naturze.
Prześladowanie religijne: Ustawa zmusza instytucje religijne do uczestnictwa w zbrodniach, co jest przejawem prześladowania za wiarę. Act 5:29: „Więcej należy posłusześć Bogu niż ludziom”. Pius IX w *Syllabus errorum* (punkt 24) potępia pogląd, że „kościół nie ma władzy temporalnej” – ale tu państwo próbuje narzucić kościołowi zło, co jest odwrotnym przejawem tej samej herezji: sekularyzmu, który oddziela państwo od Boga, a potem narzuca bezbożność.
Poziom symptomatyczny: Owoce soborowej rewolucji i apostazji
Ta ustawa nie jest przypadkowa. Jest logiczną konsekwencją soborowej rewolucji i apostazji współczesnego państwa. Pius XI w encyklice *Quas Primas* (1925) nauczał: „Królestwo Chrystusa obejmuje wszystkich ludzi” i „państwa mają obowiązek publicznie czcić Chrystusa”. Nowy Meksyk, jak i całe współczesne państwo, czyni przeciwnie – promuje zbrodnie przeciwko Bogu. To przejaw „ducha modernizmu” potępionego przez Piusa X w *Pascendi Dominici Gregis* (1907), który podważa naturę, objawienie i autorytet Kościoła. Gubernator Lujan Grisham, jako wyznawczyni ideologii abortionistycznej i lgbt, jest typowym reprezentantem współczesnego „duchowieństwa” świeckiego, które zaszczepiło w sobie herezję modernistyczną.
Kontekst historyczny: Kontynuacja buntu przeciwko Bogu
Syllabus errorum Piusa IX (1864) potępia błędy o państwie i religii, które dziś stały się normą. Punkt 55: „Kościół powinien być oddzielony od państwa” – to dokładnie odwrotnie niż naucza Kościół (zob. *Quas Primas*). Punkt 63: „Można się zbuntować przeciwko władcom” – ale tu władcy są zbuntowani przeciw Bogu, a ludzie powinni odmówić im posłuszeństwa. Punkt 79: „Wolność religii prowadzi do zepsucia moralnego” – a tu państwo narzuca fałszywą „wolność” aborcji i mutilacji jako obowiązkowy standard. To jest realizacja przepowiedni Piusa IX w liście do biskupów Prus (1875): „Synagoga szatana… zbiera swoje oddziały przeciwko Kościołowi Chrystusowi”.
Odpowiedź Kościoła: Nieposłuszeństwo i świadectwo
Prawdziwi katolicy muszą odmówić posłuszeństwa takim ustawom. Św. Cyryl Aleksandryjski w liście do mnichów (Ep. 41) pisze: „Lepiej cierpieć niż grzeszyć”. Szpitale religijne powinny się opierać, nawet kosztem kary i zamknięcia. To jest nowe męczeństwo za wiarę, o którym mówi Pius XI w *Quas Primas*: „Królestwo Chrystusa… wymaga od swoich wyznawców, aby wyrzekli się bogactw i dóbr doczesnych”. Tymczasem współczesne państwo każe wyrzekać się życia i godności.
Wnioski: Apostazja systemowa
Ustawa SB 189 jest przejawem apostazji nie tylko stanu Nowy Meksyk, ale całego współczesnego państwa, które odrzuciło panowanie Chrystusa. To ostateczny akt przeciwko Bogu, gdzie państwo staje się „synagogą szatana” (Pius IX). Tylko powrót do niezmiennego Magisterium i panowania Chrystusa Króla może to naprawić. Jak mówi *Quas Primas*: „Gdyby wszyscy ludzie… pozwolili się rządzić Chrystusowi, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa”. Dziś przeciwnie – społeczeństwo ściga zło.
Zakończę przypomnieniem prawdy: Chrystus jest jedynym Królem, a Jego prawo jest wyższe od praw człowieka. „Nie ma innego imienia pod niebem, w którym mamy być zbawieni” (Dz 4,12). Ustawa SB 189 jest sprzeczna z prawem naturalnym i Bożym, a więc nie ma żadnej mocy obowiązującej dla sumienia katolickiego.
Za artykułem:
New Mexico lawmakers advance bill forcing insurers to fund abortion, gender mutilation (lifesitenews.com)
Data artykułu: 17.02.2026
