Portal LifeSiteNews (17 lutego 2026) informuje o opinii Instytutu Ordo Iuris skierowanej do Komisji Europejskiej w sprawie nowej Strategii UE na rzecz zwalczania handlu ludźmi na lata 2026–2030. Insty…
Portal LifeSiteNews relacjonuje aresztowanie pastora Dia Moodleya w Bristolu (UK) za „podżeganie do nienawiści religijnej” po pokojowym głoszeniu na ulicy o różnicy między chrześcijaństwem a islamem oraz o fałszywości transgenderizmu. Policja zatrzymała go na 8 godzin, nałożyła cenzuralne warunki zabraniające wstępu do centrum miasta, a następnie powtórnie przesłuchała go w domu. Pastor, cierpiący na chorobę serca, został potraktowany jak przestępca za wyznanie wiary. Sprawa ilustruje radykalny konflikt między prawem Bożem, nakazującym głoszenie prawdy, a prawem człowieka, które w swej laickiej naturze staje się narzędziem prześladowania wiary.
Portal LifeSiteNews informuje o strzelaninie w Rhode Island, gdzie 56-letni Robert Dorgan (identyfikujący się jako „Roberta Esposito”), ojciec sześciorga dzieci, zastrzelił swoją byłą żonę, dzieci i jedną osobę podczas meczu hokeja na lodzie w szkole średniej. Matka dzieci zginęła na miejscu, jedno z dzieci zmarło później w szpitalu, pozostali w stanie krytycznym. Sprawca przeszedł w 2020 r. tzw. „przypisanie płci” (operację zmiany płci) i był aktywnym w mediach społecznościowych zarówno zwolennikiem Trumpa, jak i radykalnym aktywistą transgenderowym. Dzień przed atakiem ostrzegł na X komentatora Kevina Sorbo, pisząc: „kontynuujcie nas atakować. Ale nie dziwajcie się, dlaczego my WYCHODZIMY Z SZALEŃSTWA”. Jego żona w 2020 r. wnioskowała o rozwód z powodu „przypisania płci, cech zaburzenia narcystycznego i osobowości”. Doniesienia wskazują, że media głównego nurtu, jak „The New York Times” czy „The Washington Post”, nie wspomniały o tożsamości transgenderowej Dorgana jako potencjalnym motywacji, mimo dowodów w mediach społecznościowych. Komentator Benny Johnson stworzył listę masowych strzelanin i zabójstw popełnionych przez osoby identyfikujące się jako transgender, stwierdzając: „Radikalna ideologia płci popycha niestabilne jednostki do przemocy”.
Ten akt bezprecedensowej zbrodni rodzinnej jest bezpośrednim owocem odrzucenia panowania Chrystusa Króla nad społeczeństwem, o którym Pius XI nauczał w encyklice Quas primas. Gdy społeczeństwa i państwa usuwają Jezusa Chrystusa i Jego najświętsze prawo z życia publicznego, pogrążają się w chaosie, gdzie „płomienie zazdrości i nieprzyjaźni objęły narody” i „zburzony zupełnie pokój domowy wskutek zapomnienia i zaniedbania obowiązków”. Atak Dorgana nie jest jedynie przypadkiem psychicznej choroby jednostki, lecz symptomatycznym przejawem duchowej choroby epoki: odrzucenia obiektywnej prawdy o naturze człowieka stworzonego męskim i żeńskim na obraz i podobieństwo Boga, i zastąpienia jej subiektywną, samosądzącą się „tożsamością”, która prowadzi do rozpadu rodziny i – w skrajnych przypadkach – do aktów najgłębszej bestialskiej przemocy przeciwko własnym dzieciom.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wyrok 10 lat więzienia na 37-letnią nauczycielkę angielskiego z New Jersey, Julie Rizzitello, która przez rok wykorzystywała dwóch uczniów, a jedna z relacji zakończyła…
LifeSiteNews (17 lutego 2026) informuje, że podczas spotkania ekumenicznego w Watykanie „papież” Leon XIV powiedział anglikanom: „już jesteśmy jedni”. Dr Eladio Jose Armesto komentuje, że takie stwierdzenie, jeśli ma być poważnie traktowane, jest twierdzeniem teologicznym o naturze jedności chrześcijańskiej, Kościoła i komunii. Jeśli jedność jest afirmowana z anglikanami – którzy nie są w komunii z Kościołem katolickim, odrzucają autorytet papieski i mają wadliwą (z katolickiej perspektywy) teologię sakramentów – to tym bardziej musi obowiązywać dla katolików trzymających się tradycyjnej liturgii i doktryny. Armesto zarzuca Leonowi XIV niespójność: dlaczego ekumenizm z zewnętrznymi heretykami jest promowany, podczas gdy katolicy tradycyjni są pogardzani, stygmatyzowani i wykluczani? Czy to nie dowodzi, że tzw. „jedność” jest fałszywa, retoryczna, a nie teologiczna? Artykuł kończy się pytaniem: czy szacunek dla tradycjonalistów nie jest lustrem, które odsłania szczerość (lub jej brak) „papieża”?
Tygodnik Powszechny publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego, w którym autor analizuje publikację akt sprawy Jeffreya Epsteina. Stawiszyński twierdzi, że afera ta nie jest przykładem „wielkiego, tajnego makiaweliczn[ego] spisku”, lecz skutkiem działania „zamkniętej kasty” współczesnych elit finansowo-politycznych. Opisuje tę kastę jako grupę, która „operuje w hermetycznych, niedostępnych […] rejestrach”, traktuje społeczeństwo jako „masę”, którą można „modelować”, i żyje w „poczuciu osobliwej, ezoterycznej wspólnoty”. Według autora Epstein skutecznie „manipulował najpotężniejszymi ludźmi świata” za pomocą „prostych technik psychologicznych”, a lojalność jego znajomych trwała nawet po skazaniu, co autor tłumaczy „klasycznymi zakrzywieniami poznawczymi, własnej wygody, niefrasobliwości czy zwykłej głupoty”. Wnioskiem jest stwierdzenie, że „trudno w tym przypadku myśleć o wielkim, tajnym makiawelicznym spisku”, a raczej o systemie, w którym „oficjalne antagonizmy tracą znaczenie” w zaciszach elit.
Streszczenie artykułu
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wywiad z przeorem dominikanów w Kijowie, Petro Balogiem OP, na temat życia w Ukrainie podczas wojny. Artykuł koncentruje się na opisie codzienności pod nalotami, nastrojach społecznych, politycznych rozważaniach o bezpieczeństwie oraz pastoralnych wyzwaniach w kontekście cierpienia. Główna teza, podsumowana w stwierdzeniu księdza, że „łatwo mówić o miłości nieprzyjaciół z bezpiecznego miejsca. Inaczej, gdy trzeba głosić kazanie ludziom pod ciągłym ostrzałem”, wskazuje na fundamentalny błąd w rozumieniu chrześcijańskiej etyki: redukcję wiary i moralności do subiektywnego doświadczenia cierpienia, pozbawioną absolutnych norm Prawa Bożego i panowania Chrystusa nad społeczeństwem. Wywiad ten, choć oparty na autentycznym cierpieniu, stanowi symptomatyczny przykład współczesnego katolicyzmu, który, pod płaszczykiem pastoralnej wrażliwości, milczy o niezmiennych prawdach wiary i prawie naturalnym, a w kwestii pokoju i przebaczenia wprowadza niebezpieczny relatywizm, zrównujący ofiarę z oprawcą.
Streszczenie i teza krytyczna
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wywiad z Marcinem Dumą, prezesem IBRiS, który analizuje stan polskiego społeczeństwa po pandemii i wojnie w Ukrainie. Duma twierdzi, że Polacy odnieśli sukces w adaptacji do szoków gospodarczych, wyprzedzając inne kraje, i że podział na „zwycięzców” i „przegranych” transformacji ustrojowej zanikł. Jednocześnie obserwuje nowy podział: między tymi, którzy odnieśli korzyści z pandemii i inflacji, a tymi, którzy nie. Podkreśla, że Polacy czują się lepiej, ale rosnące obawy o bezpieczeństwo geopolityczne (zmiana roli USA, NATO) oraz wewnętrzne walki polityczne wpływają na nastroje. Społeczeństwo akceptuje połączenie konserwatyzmu z nowoczesnością, a główne tematy debaty to inwestycje infrastrukturalne (CPK, atom, porty). Wskazuje na spadek znaczenia progresywizmu i na możliwość przywództwa Polski w UE.
Teza: Artykuł promuje naturalistyczny i sekularny pogląd na rozwój społeczny, całkowicie pomijając wymiar nadprzyrodzony, grzech, Bożą Opatrzność i konieczność publicznego królowania Chrystusa. Ukrywa apostazję współczesnego świata, redukując problemy do ekonomicznych i politycznych, bez odniesienia do prawa Bożego i moralności. Jest to typowe dla modernistycznej hermeneutyki, która wyparła Chrystusa Króla z życia publicznego, zastępując Go kultem materialnego postępu i bezpieczeństwa narodowego.
Portal „Tygodnik Powszechny” (19 lutego 2026) publikuje artykuł historyczki Anny Brzezińskiej o beginkach, przedstawiając je jako ruch świeckich kobiet w średniowieczu, który wywoływał napięcia z Kośc…
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wywiad z dr. Krzysztofem Rakusem, immunologiem porównawczym, który opisuje badania nad mechanizmami odporności ryb, wirusami atakującymi karpie i danio pręgowane oraz rozwojem szczepionek, w tym mRNA. Artykuł, choć merytoryczny z punktu widzenia biologii, całkowicie pomija jakiekolwiek odniesienie do Boga jako Stwórcy, do Chrystusa jako Króla wszystkiego stworzonego oraz do etycznych implikacji badań na zwierzętach. Jest to przejaw współczesnego materialistyczno-redukcjonistycznego paradygmatu naukowego, który – odcinając się od transcendencji – stwarwa iluzję obiektywizmu, podczas gdy w rzeczywistości jest ideologią wykluczającą prawdę o pochodzeniu i celu stworzenia. Taka nauka, pozbawiona kontekstu wiary, staje się formą niewiedzy, która nie prowadzi do poznania Boga, lecz do samozapętlenia w czysto przyczynowo-skutkowych opisach.
