Pokój bez Chrystusa: iluzja kardynała Pizzaballi
Streszczenie artykułu
Kardynał Pierbattista Pizzaballa, łaciński patriarcha Jerozolimy, w przemówieniu w Arezzo wskazał brak zaufania, krótkowzroczną politykę i dramat ludności Gazy jako główne przeszkody dla pokoju w Ziemi Świętej. Hierarcha podkreślił konieczność „budowania i podtrzymywania narracji” ludzi chcących żyć w pokoju oraz odbudowy fundamentów społecznych i kulturowych. Ostrzegł, że „wojna w Gazie nie skończyła się”, opisując katastrofalne warunki humanitarne. Podkreślił, że obecność chrześcijan w Gazie jest „wiernością wobec najsłabszych”, a pokój musi stać się „kulturą” rodzącą się w szkołach i rodzinach. Największe obawy budzi sytuacja na Zachodnim Brzegu, a nadzieję wiąże z Jubileuszem Odkupienia w 2033 roku. Przemówienie to stanowi kolejny przykład całkowitego zapomnienia o jedynej możliwości trwałego pokoju: publicznym i bezpośrednim panowaniu Chrystusa Króla nad narodami, które jest jedynym lekarstwem przeciwko anarchii i zbrodniczym zaniedbaniom, jakich dopuszcza się współczesna „dyplomacja”.
1. Poziom faktograficzny: naturalistyczna wizja jako zaprzeczenie eschatologii
Artykuł relacjonuje wyłącznie kategorie polityczno-humanitarne: „brak zaufania”, „krótkowzroczna polityka”, „odbudowa fundamentów społecznych i kulturowych”, „narracja ludzi”, „aspiracje i godność mieszkańców”, „kultura pokoju”. W całym tekście nie pojawia się ani jedno słowo o grzechu, konieczności nawrócenia, łaski, sakramentach, czy roli Kościoła jako jedynego pośrednika prawdziwego pokoju. To typowe dla modernistycznej redukcji eschatologii do immanentnego projektu społecznego. Pizzaballa mówi o pokoju jako o „kultury”, która ma się rodzić w szkołach i mediach, co jest czysto naturalistycznym, wręcz pelagiańskim, programem, całkowicie wykluczającym nadprzyrodzone środki zbawienia. Fakt, że patriarcha wiąże nadzieję z rokiem 2033 (Jubileusz Odkupienia), a nie z przyjściem Chrystusa na sądzie ostatecznym czy z ostatecznym objawieniem Jego Królestwa, demaskuje jego wizję jako schylonizację wiary, sprowadzenie nadziei chrześcijańskiej do kalendarza politycznych wydarzeń.
2. Poziom językowy: retoryka „dialogu” i „narracji” jako objaw modernistycznej apostazji
Język Pizzaballi nasycony jest terminologią pochodzącą z broszur UNESCO i NGO-ów: „budować i podtrzymywać naszą narrację”, „kultura pokoju”, „aspiracje”, „godność”, „sieci”, „przygotowywanie gruntu”. To język psychologii społecznej i marketingu politycznego, a nie języka wiary. U
Za artykułem:
Kard. Pizzaballa: brak zaufania przeszkodą dla pokoju w Ziemi Świętej (vaticannews.va)
Data artykułu: 17.02.2026
