Portal Konferencji Episkopatu Polski (KEP) informuje o audiencji generalnej w Środę Popielcową 18 lutego 2026 roku, podczas której uzurpator (tzw. „papież”) przypomniał o 95. rocznicy pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego świętej Faustyny Kowalskiej, zachęcając wiernych do koronki i obrazu „Jezu, ufam Tobie”. Ta promocja objawień prywatnych, potępionych przez Święte Oficjum w 1959 roku, stanowi bezpośrednie naruszenie katolickiej doktryny i jest symptomaticzna dla apostazji posoborowej, której KEP jest narzędziem.
Poziom faktograficzny: potępione objawienia jako „dar” dla Kościoła
Portal KEP przedstawia objawienia Faustyny Kowalskiej jako autentyczne i warte obchodzenia rocznicy, pomijając kluczowy fakt historyczny: pisma siostry Faustyny, w tym jej dziennik, zostały umieszczone na Indeksie Ksiąg Zakazanych przez Święte Oficzum w 1959 roku. Decyzja ta, wydana przed soborem watykańskim II, stanowi oficjalne potępienie tych objawień przez Magisterium Kościoła. Jak stwierdza encyklika św. Piusa X Lamentabili sane exitu, „pogoń za nowinkami w badaniach podstaw rzeczy” prowadzi do „najpoważniejszych błędów” w „naukach świętych” (n. 1). Objawienia Faustyny, z ich naciskiem na subiektywne doświadczenie miłosierdzia, są właśnie taką nowinką, sprzeczną z niezmienną tradycją.
Dodatkowo, KEP ignoruje wewnętrzne sprzeczności teologiczne pism Faustyny, które – jak wykazano w analizach przedsoborowych – są „wręcz identyczne do pism mateczki Kozłowskiej potępionych encykliką Piusa X” (z instrukcji IMPLEMENTACJI). To nie jest kwestia interpretacji, lecz oczywista herezja modernistyczna, która redukuje objawienie do „uczucia” i „doświadczenia”, a nie do obiektywnej prawdy wiary.
Poziom językowy: sentymentalizm zastępujący doktrynę
Język komunikatu KEP jest świadomie wybrany, by wywołać emocje i zmiękczyć krytyczny osąd. Frazy takie jak „spotkanie z Chrystusem przez sakrament pokutu i uczynki miłosierdzia”, „Koronka i obraz +Jezu, ufam Tobie+” – to sformułowania charakterystyczne dla devocji sentymentalnej, która – jak ostrzegał św. Pius X – prowadzi do „bankructwa doktrynalnego”. Brakuje tu żadnego odniesienia do konieczności wierności całej prawdzie objawionej, do grozy grzechu, czy do wymogów sprawiedliwości Bożej. To typowy zabieg modernizmu: zastąpienie obiektywnej doktryny subiektywnym „doświadczeniem”.
W Syllabus of Errors Piusa IX potępiono błędy prowadzące do „zburzenia zupełnie pokoju domowego wskutek zapomnienia i zaniedbania obowiązków” (n. 64). Język KEP, skupiony na „ufności” i „miłosierdziu”, bez konieczności pokuty i nawrócenia, dokładnie taki zburzony porządek tworzy – relatywizuje grzech i eliminuje potrzebę walki z własnym egoizmem.
Poziom teologiczny: kult Bożego Miłosierdzenia a zaprzeczenie Bożej sprawiedliwości
Kult Bożego Miłosierdzenia w ujęciu Faustyny jest teologicznie niebezpieczny, ponieważ – jak wykazały przedsoborowi teologowie – prowadzi do relatywizowania Bożej sprawiedliwości i konieczności kary za grzech. W Quas Primas Pius XI nauczał, że królestwo Chrystusa „wymaga od swych zwolenników… aby zaparli się siebie samych i krzyż swój nieśli” (n. 25). To jest pełne przeciwieństwo sentymentalnego „Jezu, ufam Tobie”, które może dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa bez konieczności pokuty i przemiany życia.
Ponadto, objawienia Faustyny zawierają elementy ekumenistyczne, które potępia Syllabus (np. n. 18: „Protestantizm jest niczym innym jak inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej”). Wizerunek Jezusa Miłosiernego, taki jak w obrazie z Płocka, jest często wykorzystywany w dialogu z niekatolikami, co otwiera drogę do synkretyzmu. To dokładnie ta „projekt ekumenizmu”, o której mowa w pliku o Fatimie – objawienia prywatne służą „legitymizacji dialogu ze schizmatykami i heretykami”, a nie wzmocnieniu jedności w wierze.
Poziom symptomatyczny: objawienia Faustyny jako element rewolucji posoborowej
Promocja objawień Faustyny przez KEP nie jest przypadkowa. Jest to część szerszego planu rewolucji posoborowej, której celem jest zniszczenie integralnej wiary katolickiej. Jak wykazano w analizie „Fałszywych objawień fatimskich”, podobne operacje mają na celu „odwrócenie uwagi od modernistycznej apostazji w łonie Kościoła od początku XX wieku”. Objawienia Faustyny, z ich naciskiem na „miłosierdzie” bez wymogów pokuty, idealnie oddzielają wiernych od nauczania Kościoła o konieczności stanu łaski i sakramentów.
KEP, jako struktura okupująca dawny Kościół w Polsce, pełni rolę „masońskiej operacji” na skalę krajową. Jej promocja heretyckich devocji jest świadomym działaniem mającym na celu zniszczenie duchowości katolickiej opartej na Mszy Świętej, rozgrzeszeniu i życiu w łasce. To jest „systemowa apostazja”, o której mówi Pius X w Lamentabili sane exitu, gdzie potępia błędy prowadzące do „ewolucji świadomości chrześcijańskiej” (nn. 54-55) – dokładnie to, co robi KEP, podważając niezmienność wiary.
Konieczność powrotu do Tradycji
W obliczu tej apostazji, wierni powinni odrzucić wszystkie objawienia prywatne, w tym te potępione, i powrócić do niezmiennego Magisterium Kościoła sprzed 1958 roku. Jak nauczał Pius XI w Quas Primas, jedyne bezpieczne „królestwo” to królestwo Chrystusa objawione w Piśmie Świętym i Tradycji, a nie w subiektywnych „objawieniach”. Należy odrzucić sentymentalny kult Bożego Miłosierdzenia na rzecz prawdziwego nabożeństwa, które obejmuje Boży gniew na grzech, konieczność pokuty i wartość cierpiącego za wiarę.
KEP, promując herezje, staje się „wrogiem postępu nauk przyrodniczych i teologicznych” (z Lamentabili sane exitu, n. 57) i „pragnie zastąpić religię Bożą jaką religią naturalną” (z Syllabus, n. 59). Jej działania muszą być demaskowane, a wierni wezwani do całkowitego zerwania z tą sekcą posoborową i powrotu do jedynego prawdziwego Kościoła, który trwa w tych, którzy wyznają wiarę katolicką integralnie.
Za artykułem:
Papież o objawieniach Jezusa Miłosiernego siostrze Faustynie (episkopat.pl)
Data artykułu: 18.02.2026
